Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα ψηφοφοριών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα ψηφοφοριών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

Μια νέα εποχή για τις ψηφοφορίες του "Παράξενου"

Ε
πειδή, λόγω τεχνικού προβλήματος, όλες οι ψηφοφορίες που είχε κάνει το ιστολόγιο αυτό στο παρελθόν διεγράφησαν, δημιουργήσαμε σε αυτό το ιστολόγιο την σελίδα «ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ» αφιερωμένη αποκλειστικά στις ψηφοφορίες που διεξάγουμε. Σε αυτήν την νέα σελίδα θα είναι δυνατόν να πληροφορηθείτε για τις παρελθούσες ψηφοφορίες, αλλά και γι’ αυτές που είναι εν εξελίξει, να πληροφορηθείτε με θέματα που σχετίζονται με τις ψηφοφορίες αυτές, αλλά και για να ανακατευθυνθείτε στα άρθρα με αφορμή τα οποία τέθηκαν τα ερωτήματα, για τα οποία ζητάμε την γνώμη σας.
Όσο για την ψηφοφορία που βρισκόταν εν εξελίξει την ημέρα που συνέβη η τεχνική βλάβη, τα αποτελέσματά της, δυστυχώς, διεγράφησαν αυτομάτως. Για τον λόγο αυτό άλλωστε και επαναλαμβάνεται τον μήνα αυτό. Όσοι είχαν ψηφίσει μέχρι πριν την τεχνική βλάβη σαφώς δύνανται να ψηφίσουν εκ νέου.

Τέλος, θα ήθελα να σας ζητήσω, σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε προβλήματα με την διαδικασία της ψηφοφορίας, να πηγαίνετε στην σελίδα «ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ» του ιστολογίου αυτού και να μας στέλνετε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για να ενημερωθούμε για τυχόν προβλήματα.

Τρίτη 6 Μαΐου 2014

ΠΟΙΑ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΥΠΕΡΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ; (VIDEO)

Τ
ο παρελθόν του ανθρώπου είναι γεμάτο με διαφόρων τύπων παράδοξα που δύσκολα θα μπορούσε η συμβατική ιστορία να εξηγήσει. Τεράστιοι ογκόλιθοι, αρκετά μεγάλοι ως και για τα σημερινά μηχανήματα, τοποθετήθηκαν με απόλυτη ακρίβεια σε διάφορα μνημεία της Εποχής του Λίθου έχοντας αποδεδειγμένα διανύσει τεράστιες αποστάσεις. Μεγαλιθικά μνημεία, όπως η μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζα, είναι έτσι δομημένα, ώστε να ήταν γι’ αυτά δυνατή η παραγωγή ενέργειας, την ώρα που πήλινα αγγεία, όπως οι Μπαταρίες της Βαγδάτης στο σημερινό Ιράκ, μπορούν να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα, ακριβώς όπως μία σύγχρονη μπαταρία. Στο Μοχέντζο Ντάρο (Mohenjo-daro) πάλι, μία άλλοτε ακμάζουσα προϊστορική πόλη στην εύφορη κοιλάδα του Ινδού ποταμού, η ανίχνευση ακόμα και σήμερα υψηλών επιπέδων ραδιενέργειας μας φέρνει στον νου την ρήψη πυρηνικού όπλου, ενώ ένα αρχαίο κινεζικό χειρόγραφο αναπαριστά κάτι που, σύμφωνα με ειδικούς, θυμίζει πολύ την δόμηση των σύγχρονων πυρηνικών μηχανιμάτων. Και τα παραδείγματα βέβαια δεν τελειώνουν εδώ…
Τ
α ερωτήματα που προκύπτουν από τα παραπάνω, αλλά και από άλλα πολλά, ποικίλουν, αλλά τα κυριότερα είναι τα ακόλουθα… Ήταν πρώτον δυνατόν όλα αυτά να οφείλονται σε κάποια τεχνολογία, πιο προηγμένη πιθανώς ως κι απ’ την δικιάς μας; Με τι είδους ενέργεια έπειτα έλαβαν χώρα όλα αυτά και με τι ενέργεια λειτουργούσαν τα αρχαία εκείνα μηχανήματα; Και τέλος ποιοι και γιατί τα χρησιμοποίησαν;
Ε
πιχειρώντας να απαντήσει σε όλα τα παραπάνω, ένα αμερικανικό ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε από το History Channel, προσπαθεί να εξηγήσει τα γεγονότα αυτά, πράγμα που ούτως ή άλλως η συμβατική ιστορία αδυνατεί να κάνει. Και, αν και, στο ντοκιμαντέρ αυτό (όπως και γενικότερα στην σειρά των ντοκιμαντέρ στην οποία αυτό ανήκει) ως ποιητικό αίτιο των αρχαίων αυτών «θαυμάτων» αναφέρεται ο εξωγήινος παράγοντας, τόσο τα στοιχεία που παραθέτονται σχετικά με αυτά τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όσο και η λογική των εξηγήσεων που δίνονται σχετικά με το πώς λειτουργούσαν τα μηχανήματα της αρχαιότητας, όχι απλά είναι άξια λόγου, αλλά και διόλου αμελητέα ακόμα και για τους σκεπτικιστές της θεωρίας της εξωγήινης παρέμβασης στην Γη, κατά την απώτατη αρχαιότητα.
Η
 δουλειά των δημιουργών του ντοκιμαντέρ αυτού είναι πολύ καλή και οι θεωρίες τους σχετικά με τις αρχαίες υπερτεχνολογίες και τον τρόπο λειτουργίας τους σαφώς αξιόλογες. Ωστόσο, η προσωπική μου άποψη είναι πως η απόδοση όλων ανεξαιρέτως των παράξενων φαινομένων της αρχαίας ιστορίας σε επισκέπτες από τα άστρα είναι κάπως παρακινδυνευμένη. Αντιθέτως, μία πιο ουμανιστική προσέγγιση στο ζήτημα σε συνδυασμό με την παραδοχή ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός κάνει κύκλους, θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι τεχνολογίες αυτές, στο μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος τους, υπήρξαν προϊόντα γηγενούς ανθρώπινου πολιτισμού και πιο συγκεκριμένα των ίδιων εκείνων πολιτισμών για τους οποίους μας λέει ο Πλάτων πως καταστράφηκαν 9000 χρόνια πριν τον ίδιο…
Ό
πως και να ‘χει πάντως, πρέπει ν’ αναφερθεί πως το video στο οποίο αναφέρομαι δίνει στους θεατές του τροφή για σκέψη είτε συμφωνούν είτε όχι με την θεωρία της εξωγήινης παρέμβασης, πάνω στην οποία βασίζεται ολόκληρη η σειρά των ντοκιμαντέρ. Αυτό σαφώς είναι προς τιμήν της ομάδας που εργάστηκε για να το δημιουργήσει και αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να το φιλοξενήσω στο ιστολόγιο αυτό.
Θ
α ήθελα βέβαια να προσθέσω μερικά ακόμα ερωτήματα που προκύπτουν από το ντοκιμαντέρ αυτό και για αυτό θα αναφέρω τα πιο βασικά. Γιατί τα ευρήματα αυτά δεν γίνονται αποδεκτά από την συμβατική ιστορία; Τι είδους γνώσεις θα μπορούσαμε να αντλήσουμε από την μελέτη τους; Γιατί η πειραματική αρχαιολογία δεν προσπάθησε ποτέ ως τώρα να δουλέψει με την υπόθεση εργασίας πως η πιο «προηγμένη» χρήση αυτή των μνημείων και των σκευών λάμβανε χώρα στην αρχαιότητα; Και τέλος υπήρξε ποτέ (από την ύστατη αρχαιότητα ως σήμερα) σοβαρή μελέτη των υπερτεχνολογικών αυτών της αρχαιότητας ή ακόμα και προσπάθεια ανακατασκευής τους;
Α

φήνοντας σας να σκεφτείτε όλα τα παραπάνω, παραθέτω το παρακάτω video το οποίο διαθέτει ελληνικούς υπότιτλους για την καλύτερη κατανόησή του από το ελληνόφωνο κοινό αυτού του ιστολογίου. Πρόκειται για το 3ο επεισόδιο του 5ου κύκλου της αμερικανικής σειράς «Αρχαίοι Εξωγήινοι» («Ancient Aliens»), με τίτλο «Εξωγήινοι Σταθμοί παραγωγής Ενέργειας» («Alien Power Plants»).



Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

ΕΡΕΥΝΑ - Η ΣΥΝΟΜΟΣΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (CONSPIRACY OF RELATIVITY)

 
Φωτογραφία του National Labotary του Gran Sasso στην
κεντρική Ιταλία. Στο εργαστήριο εκείνο, πριν από λίγο καιρό,
ανακαλύφθηκε ότι τα νετρίνα μπορούν να υπερβούν την
ταχύτητα του φωτός, πράγμα που καταρρίπτει την ίδια
την Θεωρία της Σχετικότητας. 

Μ
ετά από το πείραμα που έγινε από τους επιστήμονες του CERN πριν από λίγους μήνες, το οποίο ουσιαστικά κατέρριψε την ίδια την Θεωρία της Σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν (διαβάστε και το σχετικό άρθρο), δεν ήταν λίγοι οι επιστήμονες αυτοί που αμφισβήτησαν τα αποτελέσματα του πειράματος. Συγκεκριμένα οι τριάντα από τους εκατόν εξήντα επιστήμονες που συμμετείχαν στο πείραμα έχουν υιοθετήσει μία πιο «επιφυλακτική» στάση απέναντι στα αποτελέσματα του πειράματος αυτού και δεν υπέγραψαν το κείμενο των συμπερασμάτων που δημοσιεύτηκε.
Ο
ι επιστήμονες αυτοί, παρά το γεγονός ότι το εν λόγω πείραμα έλαβε χώρα πάρα πολλές φορές, με την χρήση ακριβέστατων οργάνων τελευταίας τεχνολογίας και μετά από σοβαρή μελέτη όλων των παραγόντων που πιθανώς θα επηρέαζαν το τελικό αποτέλεσμα, αρνούνται την εκδοχή τα νετρίνα να υπερέβησαν την ταχύτητα του φωτός, αποδίδοντας την αιτία των αποτελεσμάτων σε κάποιο λάθος ή σε κάποιον παράγοντα που δεν είχε υπολογιστεί σωστά. Παρά τα αποτελέσματα που τους έδωσε το πείραμα αυτό, όντας «πιστοί» στην ορθότητα της θεωρίας του Αλβέρτου Αϊνστάιν, προσπαθούν να την υποστηρίξουν με κάθε τρόπο, ακόμα και τώρα που την βλέπουν να καταρρέει, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου.
Σ
τους επιστήμονες βέβαια αυτούς δεν συγκαταλέγονται οι επιστήμονες που έχουν προτείνει μία εναλλακτική, αλλά εξίσου πιθανή να ισχύει θεωρία που θέλει τα νετρίνα να κινήθηκαν με υποφωτεινή ταχύτητα, αλλά δημιουργώντας στρέβλωση στο χωροχρονικό συνεχές και περνώντας μέσα από άλλες διαστάσεις, να έφτασαν στον προορισμό τους έχοντας διανύσει μικρότερη απόσταση από αυτήν της ευθείας οδού – που ίσως να μην είναι πάντα και ο συντομότερος δρόμος – και, ως εκ τούτου κάνοντας λιγότερο χρόνο απ’ όσο θα χρειαζόταν το φως, με την ταχύτητά του στο κενό, να φτάσει με συμβατικό τρόπο, κινούμενο πάνω στην ευθεία. Ακόμα όμως και αυτήν την συμβιβαστική θεωρία που δεν δέχεται την ύπαρξη των υπερφωτεινών ταχυτήτων, αλλά που αποδέχεται το ότι μία μάζα ύλης μπορεί να μετακινηθεί, μέσα από στρεβλώσεις του χωροχρόνου, ταχύτερα από το φως, οι επιστήμονες στους οποίους στην αρχή αναφέρθηκα, την θεωρούν απίθανη και θεωρούν πιθανότατο – αν όχι βέβαιο – σενάριο αιτιολόγησης των αποτελεσμάτων του πειράματος, πως έγινε κατά την διεξαγωγή του κάποιο λάθος που έδωσε αυτά τα απίστευτα γι’ αυτούς και ανατρεπτικά για την Θεωρία της Σχετικότητας αποτελέσματα.
File:Bartolomeu Velho 1568.jpg
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι άνθρωποι πολλές φορές επιμένουν
σε λανθασμένες θεωρίες, μόνο και μόνο επειδή τις έχουν διδαχτεί
ως ορθές και αρνούνται να ερευνήσουν την ορθότητά τους.
Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η μεσαιωνική θεωρία ότι η Γη
ήταν το κέντρο του Σύμπαντος. Στην εικόνα φαίνεται μία
αποτύπωση της θεωρίας αυτής από τον Bartolomeu Velho
στο βιβλίο του Cosmographia που εκδόθηκε τον 16ο αιώνα
και σήμερα βρίσκεται στην Bibilotèque nationale de France.

Σ
την ιστορία της επιστήμης βέβαια δεν ήταν λίγες οι φορές που πολλοί επέμεναν σε λανθασμένες θεωρίες, μόνο και μόνο επειδή αυτό είχαν διδαχθεί και δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν ή δεν διανοούνταν να τις αμφισβητήσουν ή να δεχτούν πως ενδέχεται να υπάρχει κάποια άλλη αλήθεια, έξω απ’ αυτές. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως, για αιώνες, οι άνθρωποι πιστεύανε πως η Γη ήταν επίπεδη, πως η Γη ήταν το κέντρο του Σύμπαντος και ο Ήλιος περιστρεφόταν γύρω από αυτήν, καθώς και άλλες θεωρίες που, όταν σήμερα ακούμε για αυτές, χαμογελάμε με την απλοϊκότητα και την ανακρίβειά τους. Οι αντιλήψεις βέβαια αυτές συνδέονταν άμεσα με εποχές πνευματικά σκοτεινές, όπου η επιστήμη δεν υφίστατο και που δογματικές αντιλήψεις καθόριζαν το τι πρέπει ο κόσμος να πιστεύει ότι υπάρχει και τι ότι δεν υπάρχει στον κόσμο. Σε εποχές όμως σαν την δική μας που η επιστήμη γνωρίζει πρωτόγνωρη εξέλιξη και που οι επιστήμονες δεν λογοκρίνονται από κανέναν όταν αμφισβητούν τις υπάρχουσες θεωρίες, λόγω του ότι η αμφισβήτηση και η έρευνα βρίσκονται στην φύση του επαγγέλματός τους, μου φαίνεται κάπως παράταιρο σε μια τέτοια εποχή, οι ίδιοι οι επιστήμονες να είναι αυτοί που επιμένουν σε μία θεωρία του περασμένου αιώνα, ενώ τα ίδια τα αποτελέσματα των πειραμάτων που διεξάγουν τους διαψεύδουν. Δεδομένου λοιπόν του ότι ζούμε σε μία εποχή επιστημονικής άνθισης, πιστεύω πως ο μόνος λόγος για τον οποίο κάποιος θα μπορούσε να επιμένει πεισματικά σε κάτι τέτοιο, θα ήταν αν η επιμονή του αυτή έφερνε κάποιο κέρδος σ’ αυτόν, ή και σε αυτούς για τους οποίους δουλεύει.
Τ
ο ερώτημα που προκύπτει από τον παραπάνω συλλογισμό είναι τι είδους συμφέροντα θα μπορούσαν να απειλούνται σε περίπτωση που το πείραμα επαληθευτεί και που όλοι αποδεχτούν πως η Θεωρία της Σχετικότητας απλά δεν ισχύει και πλέον αποτελεί κομμάτι της παρελθούσης επιστημονικής ιστορίας… Με άλλα λόγια, τι θα μπορούσαν να χάσουν οι επιστήμονες – ή οι κυβερνήσεις για τις οποίες εργάζονται – αν αποδέχονταν φανερά στον κόσμο ότι είναι εφικτή η ανάπτυξη υπερφωτεινών ταχυτήτων;
File:ESO- Reflection Nebula around HD 87643-phot-28a-09-fullres.jpg
Το Σύμπαν παραείναι αχανές για να μπορούμε να
λέμε εγωιστικά ότι είμαστε το μόνο είδος έλλογης
ζωής σε αυτό. Φωτογραφία του διαστήματος από
το European Southern Observatory.

Ε
δώ και χρόνια έχει αποδειχτεί ότι είναι αδύνατον στο αχανές Σύμπαν να μην υπάρχει ζωή έξω από την Γη. Έχει αποκλειστεί επίσης η πιθανότητα η εξωγήινη ζωή να είναι μόνο άλογη και να μην υπάρχουν και αλλού έλλογες μορφές ζωής, ικανές να αναπτύξουν πολιτισμό ίσο ή και ανώτερο του δικού μας… Οι υπολογιζόμενες όμως σε έτη φωτός (ένα έτος φωτός ισούται περίπου με 1.000.000.000.000.000 μέτρα) αποστάσεις μεταξύ των άστρων, σε συνδυασμό με την Θεωρία της Σχετικότητας που θέλει τίποτα να μην μπορεί να υπερβεί την ταχύτητα του φωτός, μειώνουν κατακόρυφα την πιθανότητα να ‘ρθουμε – ή να έχουμε ανεπίσημα ήδη έρθει – σε επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Αν όμως η προϋπόθεση του ότι είναι αδύνατον ν’ αναπτυχθούν υπερφωτεινές ταχύτητες, η οποία βασίζεται εξ ολοκλήρου στην Θεωρία της Σχετικότητας, όπως πριν λίγους μήνες αποδείχθηκε, δεν ισχύει, τότε η πιθανότητα διαστρικής επικοινωνίας με εξωγήινους πολιτισμούς αυξάνεται και μάλιστα πάρα πολύ.
Α
κριβώς λοιπόν στο σημείο αυτό, η κατάρριψη της Θεωρίας της Σχετικότητας αυξάνει πάρα πολύ την πειστικότητα και την αληθοφάνεια άλλων θεωριών που έχουν διατυπωθεί και, ακριβώς εξ αιτίας της θεωρίας αυτής, εδώ και δεκαετίες πέρναγαν στην σφαίρα της συνωμοσιολόγους, της επιστημονικής φαντασίας, της καταστροφολογίας και της γραφικότητας και, χωρίς να επιβεβαιωθούν ή να καταρριφθούν επιστημονικά, πέρναγαν απ’ ευθείας στην κατηγορία των ανυπόστατων θεωριών, αφού δεν μπορούσαν να αντιταχθούν στο «αλάθητο» της Θεωρίας της Σχετικότητας. Και τις περισσότερες φορές – αν όχι και πάντα – η απόρριψη των θεωριών αυτών, «τελείως τυχαία» ευνοούσε τα συμφέροντα των κυβερνήσεων των ισχυροτέρων κρατών του πλανήτη.
Γ
ια να ξεκαθαριστεί βέβαια η θέση που παίρνω πάνω στο θέμα, δεν συμφωνώ με όλες αυτές τις θεωρίες· όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι που θέλουν να σχηματίσουν μία σφαιρική εικόνα για την πραγματικότητα, αφού εξετάζω τις θεωρίες αυτές, άλλες τις απορρίπτω, ενώ άλλες θεωρώ πως θα ήταν πιθανό να ισχύουν και ψάχνω περαιτέρω γι’ αυτές, χωρίς ωστόσο να σχηματίσω κάποιο απόλυτο συμπέρασμα, αν δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία. Στο σημείο αυτό λοιπόν δεν θέλω να υποδείξω τι ισχύει και τι όχι, αλλά απλά να αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις θεωρίες που κατά καιρούς ακούγονται και που η πειστικότητά τους περιοριζόταν, ακριβώς λόγω της λανθασμένης αυτής πληροφορίας που μας παρείχε η Θεωρία της Σχετικότητας.
File:PurportedUFO2.jpg
Φωτογραφίες με ΑΤΙΑ έκαναν
την εμφάνησή του εδώ και
αρκετές δεκαετίες. Η εν λόγω
φωτογραφία για παράδειγμα
τραβήχτηκε στο New Jersey
το 1952.

Μ
ία από τις θεωρίες που ακούγονται εδώ και αρκετά χρόνια είναι αυτή που θέλει τους εξωγήινους να επισκέπτονται ήδη τον πλανήτη μας εδώ και κάποιες τουλάχιστον δεκαετίες. Η θεωρία αυτή που στην αρχή φαινόταν εντελώς παράλογη και μεταφυσική και της οποίας η πειστικότητά ανέκαθεν υποβαθμιζόταν από την Θεωρία της Σχετικότητας, με το πέρασμα των χρόνων, γίνεται όλο και πιο δημοφιλής, κυρίως στις χώρες της Δύσης. Οι δε αναφορές και οι μαρτυρίες για θεάσεις Αγνώστου Προελεύσεως Ιπτάμενων Αντικειμένων (γνωστά ως ΑΤΙΑ ή ως UFO), για επαφές, ως και για απαγωγές από εξωγήινους είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται όλο και πιο έντονα σε όλον τον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα [στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η ιστοσελίδα Αναζητώντας το Παράξενο έχει ήδη δημιουργήσει μία σελίδα με τίτλο “Μαρτυρίες” στην οποία και αναρτά ανώνυμα ή επώνυμα τις δικές σας μαρτυρίες πάνω στο θέμα, αλλά και γενικότερα πάνω στα παράξενα φαινόμενα των οποίων κάλλιστα θα μπορούσατε να είστε μάρτυρες]. Πλην τούτου το γεγονός ότι και πολεμικά αεροσκάφη έχουν συναντήσει στις περιπολίες τους τέτοια σκάφη και ότι υπάρχουν μαρτυρίες πιλότων μαχητικών αεροσκαφών αλλά και απόρρητα στρατιωτικά αρχεία πάνω στο θέμα, προδίδει την σοβαρότητα της κατάστασης, την οποία τα ΜΜΕ αλλά και κάποιοι επιστημονικοί κύκλοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να συγκαλύψουν, οι μεν γελοιοποιώντας τις διάφορες μαρτυρίες και οι δε τονίζοντας το αδύνατον των γρήγορων διαστρικών ταξιδιών λόγω της «αλάνθαστης» Θεωρίας της Σχετικότητας. 
File:Moai Rano raraku.jpg
Είναι γεγονός ότι για πολλά από ταμεγαλιθικά
μνημεία των αρχαίων πολιτισμών, κανείς δεν
μπορεί να εξηγήσει το πώς φτιάχτηκαν, σε
εποχές που πρακτικά κάτι τέτοιο ήταν
αδύνατον. Στα μνημεία αυτά συμπεριλαμβάνονται
και τα αγάλματα της Νήσου του Πάσχα,
των οποίων ο τρόπος κατασκευής
καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. 

Ά
λλη θεωρία που επίσης είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις μέρες μας θέλει τους εξωγήινους να επισκέφτηκαν την Γη κατά το μακρινό παρελθόν και να επηρέασαν ή και να δημιούργησαν κάποιους από τους αρχαίους πολιτισμούς της Γης. Αυτή πρόκειται για ακόμα μία θεωρία – η οποία μάλιστα αποτελεί σύνθεση πολλών μικρότερων θεωριών που θέλει τους εξωγήινους να επισκέφτηκαν την Γη στο μακρινό παρελθόν – στην οποία η Θεωρία της Σχετικότητας στάθηκε εμπόδιο, καθώς όσο πιο δύσκολο είναι το να γίνουν διαστρικά ταξίδια, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες αυτά να έγιναν. Κύριο επιχείρημα των θεωριών αυτών αποτελεί η ύπαρξη των μεγαλιθικών μνημείων που χτίστηκαν με τρόπο άριστο, σε πάρα πολλές χώρες, σε εποχές που τα μέσα για να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο απλώς δεν υπήρχαν. Άλλο επιχείρημα της θεωρίας αυτής είναι η ύπαρξη στοιχείων σε διάφορα αρχαία κείμενα όπως η ελληνική Ιλιάδα, το μεσοποτάμιο Έπος του Γιλγαμές, η ινδική Βιμανίκα Σαάστρα, ακόμα και η ισραηλιτική Παλαιά Διαθήκη που, κατά τους διάφορους ερευνητές, κρύβουν μέσα τους στοιχεία που μιλούν για ιπτάμενα οχήματα και για συσκευές και όπλα υψηλής τεχνολογίας που ξεπερνούν ακόμα και την σημερινή τεχνολογία.

File:Buzz salutes the U.S. Flag.jpg
Στιγμιότυπο από την αποστολή της Nasa "Apollo 11"
όπου φαίνεται ο αστροναύτης Buzz Aldrin μπροστά
στην αμερικανική σημαία, στην Σελήνη, το 1969.
Από πολλά γεγονότα τα οποία συνδέονταν με την
αποστολή αυτή προέκυψαν μεγάλα ερωτήματα, τα
οποία έμειναν αναπάντητα και οδήγησαν σε μία
σειρά από θεωρίες σχετικά με το τι πραγματικά
συνέβη κατά την διάρκεια της αποστολής εκείνης.

Ά
λλη μία σημαντική θεωρία πάλι, η οποία άπτεται περισσότερο από τις άλλες της συνομοσιολογίας, χωρίς ωστόσο αυτό να την καθιστά ανεδαφική, είναι πως το 1969 που έγινε η περίφημη άφιξη του ανθρώπου στην Σελήνη – ή και παλιότερα κατ’ άλλους – η αμερικάνικη κυβέρνηση ήρθε κρυφά σε επαφή και έκλεισε συμφωνίες με εξωγήινους πολιτισμούς. Κάποιοι δε, αποδίδουν σε αυτό την ξαφνική διακοπή του σήματος που προβαλλόταν ζωντανά σε όλον τον κόσμο, ενώ άλλοι πιστεύουν πως ό,τι προβλήθηκε ήταν γυρισμένο σε στούντιο στην Γη και πως το πραγματικό σήμα της άφιξης του ανθρώπου στο φεγγάρι παρακολουθήθηκε μόνο από την NASA. Η δε μετέπειτα «διαφήμιση» των εξωγήινων μέσω των ταινιών του Hollywood, από πολλούς θεωρήθηκε ως μια προετοιμασία της ανθρωπότητας για να δεχτεί σαν κάτι φυσικό την πρώτη επίσημη επαφή με εξωγήινους, όταν έρθει η ώρα. Βέβαια και εδώ οι διάφορες υπο-θεωρίες ποικίλουν, τόσο ως προς τον χρόνο της πρώτης επαφής που κατά κάποιους τοποθετείται ακόμα και στην δεκαετία του 1940, όσο και ως προς τις κυβερνήσεις που λέγεται πως έχουν έρθει σε επαφή με τους εξωγήινους και που έχουν συνάψει συμφωνίες μαζί τους, οι κυριότερες από τις οποίες είναι αυτές των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ρωσίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά και της Γερμανίας. Και η θεωρία αυτή φυσικά, υποβιβαζόταν μέχρι φέτος σε πειστικότητα από την Θεωρία της Σχετικότητας.
Φ
υσικά τέτοιου τύπου θεωρίες υπάρχουν αναρίθμητες. Το θέμα των διαστρικών ταξιδιών και των εξωγήινων είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα το οποίο ούτε πρέπει, ούτε και πρόκειται να κλείσει εδώ. Το σημαντικό ωστόσο είναι ότι ακόμα ένα εμπόδιο για να θεωρήσουμε πως κάποιες απ’ αυτές – ή έστω κάποια στοιχεία κάποιων απ’ αυτές – έχουν μία ισχυρή δόση αλήθειας κάμφθηκε.
File:Aristotle Altemps Detail.jpg
Ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο ελληνικής
προτομής του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου
Αριστοτέλη, η οποία φυλάσσεται στο
National Museum of Rome. Ο Αριστοτέλης
υπήρξε ο πρώτος που μίλησε για την
ύπαρξη του αιθέρα, την οποία πολύ
αργότερα ήρθε να "ανατρέψει"
η Θεωρία της Σχετικότητας.
 
Θ
α ήθελα όμως να αναφερθώ και σε άλλο ένα πολύ σημαντικό γεγονός που σχετίζεται με την κατάρρευση της Θεωρίας της Σχετικότητας. Όταν, στις αρχές του 20ου αιώνα, η Θεωρία της Σχετικότητας έγινε αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα, πολλές από τις προϋπάρχουσες θεωρίες κατερρίφθησαν ή πιστέψαμε ότι κατερρίφθησαν, λόγω της προώθησης του Αλβέρτου Αϊνστάιν και της Θεωρίας του περί της Σχετικότητας. Μία από τις θεωρίες αυτές, ήταν και αυτή της ύπαρξης του αιθέρα. Η θεωρία του αιθέρα διατυπώθηκε για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα προ Χριστού από τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Αριστοτέλη, ο οποίος υποστήριζε πως τα πάντα αποτελούνται από γη, νερό, αέρα, φωτιά και αιθέρα. Τον δε αιθέρα, ένα στοιχείο για το οποίο αυτός πρώτος μίλησε, τον τοποθετούσε έξω από την Γη, στο διάστημα!
Η
 θεωρία αυτή, αν και ουσιαστικά είχε θεωρηθεί ανεδαφική εξ αιτίας της Θεωρίας της Σχετικότητας, χρησιμοποιήθηκε από πολλούς για να συνδεθεί ο αιθέρας με την καλούμενη σκοτεινή ύλη, ή με την σκοτεινή ενέργεια, η οποία υπολογίζεται πως πρέπει να υπάρχει στο διάστημα. 
Φωτογραφία του εργαστηρίου του Νικολά Τέσλα,
το 1901, όπου ο Σέρβος επιστίμονας έκανε τα
πειράματά του, σχετιά με την "ελεύθερη ενέργεια".

Ά
λλοι πάλι συσχέτισαν τον αιθέρα με την ελεύθερη ενέργεια για την οποία μίλησε ο διάσημος Σέρβος επιστήμων του προηγούμενου αιώνα, Νικολά Τέσλα. Ο Τέσλα μεταξύ των άλλων θεωρούσε ότι ήταν δυνατόν να αντλήσουμε την λεγόμενη «ελεύθερη ενέργεια», από πηγές που η επηρεασμένη από την Θεωρία της Σχετικότητας επιστημονική κοινότητα της εποχής του θεωρούσε αδύνατον να υπάρχουν· παρά το γεγονός όμως ότι κάποιοι θέλησαν να τον βγάλουν τρελό, ακριβώς επειδή δεν τους συνέφερε να αποκαλυφθεί η απάτη της Θεωρίας της Σχετικότητας, η οποία μεταξύ των άλλων μας υποχρεώνει να χρησιμοποιούμε τις πηγές ενέργειας, η χρήση των οποίων πλουτίζει αυτούς που την επιβάλουν και καταστρέφει τον πλανήτη, ο Νικολά Τέσλα παρακολουθείτο στενά από το FBI, ακριβώς επειδή η ιδέες του κάθε άλλο παρά ανεδαφικές ήταν και μπορούσαν μάλιστα να χρησιμοποιηθούν και για την παραγωγή νέων οπλικών συστημάτων. Πέθανε μάλιστα, καθώς λέγεται, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, προσπαθώντας να κατασκευάσει ένα υπερόπλο για να σώσει την πατρίδα του από τις δυνάμεις του Άξονα.
Δ
εν ήταν αυτή ωστόσο η μόνη φορά που κάποιος προσπάθησε να φτιάξει ένα τέτοιο όπλο. Λέγεται πως μεταξύ των άλλων, ένα όπλο το οποίο θα λειτουργούσε με βάση τον αιθέρα προσπάθησε να κατασκευάσει και ο Γεώργιος Γκιόλβας. Την προσπάθειά του αυτή βέβαια κάλυψε ένα πέπλο μυστηρίου και συνδέθηκε μεταξύ των άλλων στην πρώτη του φάση με τα όσα συνέβησαν στην οικογένεια του εφοπλιστή Ωνάση, ο οποίος λέγεται πως τον χρηματοδοτούσε και αργότερα με την περίφημη «Ομάδα Έψιλον», αλλά και με τον πόλεμο των νήσων Φόκλαντ το 1982, μεταξύ Βρετανίας και Αργεντινής.
File:Zeropointmodule.jpg
Στιγμιότυπο από επεισόδιο της τηλεοπτικής
σειράς επιστημονικής φαντασίας
"Stargate SG-1", στο οποίο εμφανίζεται ένα
ZPM (Zero Point Module), δηλαδή ένα
μηχάνημα το οποίο εκμεταλλεύεται την
ενέργεια μηδενικού σημείου για να
τροφοδοτήσει ενεργειακά άλλα μηχανήματα.
Η ιδέα της χρήσης του μηχανήματος αυτού
στην εν λόγω τηλεοπτική σειρά βασιζόταν
στις υπάρχουσες επιστημονικές θεωρίες
για την ενέργεια μηδενικού σημείου, η οποίες
δεν αποκλείεται και να επιβεβαιωθούν, μετά
από τις τελευταίες επιστημονικές ανακαλύψεις.

Υ
πάρχουν πάλι και αυτοί που σχετίζουν τον αιθέρα με την λεγόμενη ενέργεια μηδενικού σημείου (Zero Point Energy) η οποία πιθανολογείται πως υπάρχει παντού στο Σύμπαν και η οποία, αν αξιοποιηθεί, θα μας προμηθεύσει με τεράστια ποσά ενέργειας. Η θεωρία της ενέργειας μηδενικού σημείου, η οποία έχει κάνει την εμφάνισή της τόσο στις επιστημονικές θεωρίες, όσο και στην επιστημονική φαντασία, δεν μπορούσε μέχρι φέτος να αποδειχθεί επειδή η σύγχρονη φυσική αρνείται την πιθανότητα να υπάρχει ενέργεια χωρίς να δημιουργείτε γύρω από αυτήν βαρυτικό πεδίο. Είναι όμως η σύγχρονη φυσική αυτή που, επηρεασμένη από την Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, αρνείται και την ύπαρξη του αιθέρα, για τον οποίο ο Αριστοτέλης στα “Περί Ουρανού” βιβλία του αναφέρει πως, σε αντίθεση με τα άλλα στοιχεία (φωτιά, αέρα, νερό, γη), δεν έχει ούτε «βαρύτητα» ούτε «ελαφύτητα» (= αντιβαρύτητα;) και πως, για τον λόγο αυτό, δεν πλησιάζει, ούτε και απομακρύνεται από την Γη!… Με άλλα λόγια, ο Αριστοτέλης, στο σημείο αυτό, λύνει την απάντηση του πώς είναι δυνατόν να υπάρχει η ενέργεια μηδενικού σημείου. Το μόνο που θα μπορούσε να πει κανείς για να αποδείξει ότι αυτό δεν ισχύει, μέχρι πριν λίγους μήνες θα ήταν ότι ο αιθέρας αποκλείεται να υπάρχει, σύμφωνα με την Θεωρία της Σχετικότητας. Μόνο που πλέον η Θεωρία της Σχετικότητας αμφισβητείται, βρισκόμενη ένα στάδιο πριν την ολική κατάρριψη που λογικά θα ακολουθήσει στο άμεσο μέλλον…
Τ
ώρα όμως που η Θεωρία της Σχετικότητας έχει καταρριφθεί, μετά το πείραμα που έγινε με τα νετρίνα (neutrinos) που ξεπέρασαν την ταχύτητα του φωτός μας έχει φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια. Ανεξαρτήτως του ποιες από τις παραπάνω θεωρίες ισχύουν και ποιες όχι, είναι σίγουρο ότι ο τρόπος με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε το Σύμπαν σταδιακά αλλάζει. Και είναι στο χέρι μας, στο – όχι και τόσο μακρινό – μέλλον, να εκμεταλλευτούμε τις «φυσικές» ελευθερίες της άπειρης ενέργειας και των υπερφωτεινών ταχυτήτων που η Θεωρία της Σχετικότητας μας στερούσε τόσες δεκαετίες.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ & Ο ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ


Fichier:Jules Verne.jpg
Ο Ιούλιος Βερν

Ο
 σημαντικότερος ίσως μυθιστοριογράφος επιστημονικής φαντασίας των νεότερων χρόνων, ο Ιούλιος Βερν είναι – λιγότερο ή περισσότερο – γνωστός σε όλους και τα έργα του αποτελούν κτήμα της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. Ο Βερν υπήρξε ίσως ο σημαντικότερος οραματιστής του 19ου αιώνα καθώς τα έργα του, τα οποία τον καιρό όπου γράφτηκαν θεωρήθηκαν από πολλούς ως προϊόντα μίας πραγματικά αχαλίνωτης φαντασίας, αποδείχθηκαν με το πέρασμα των χρόνων ως η βάση για τα επιστημονικά επιτεύγματα που τα ακολούθησαν και για τα οποία, ως σήμερα, ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι περήφανη. Ήταν όμως απλά ένας οραματιστής ή μήπως ήξερε με κάποιον τρόπο τι θα συνέβαινε σε μερικές δεκαετίες ή σε μερικούς αιώνες;
Κ
λασικό παράδειγμα μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν που πραγματοποιήθηκε είναι το έργο του «Από την Γη στην Σελήνη» («De la Terre à la Lune», 1865), στο οποίο λαμβάνει χώρα η απογείωση και η έξοδος από την ατμόσφαιρα ενός βλήματος κανονιού μέσα στο οποίο θα βρίσκονταν άνθρωποι. Αν και χρειάστηκε να περάσουν 92 χρόνια – σχεδόν ένας αιώνας δηλαδή – το έργο αυτό πραγματοποιήθηκε, αν και το τότε «βλήμα», δηλαδή ο δορυφόρος Σπούτνικ 1 (Спутник-1, Sputnik 1), δεν είχε μέσα ανθρώπους. Όπως ο Βερν είχε προβλέψει, το αντικείμενο αυτό, όχι μόνο εκτοξεύτηκε έξω από την γήινη ατμόσφαιρα, άλλα και με την χρήση ενός πολεμικού όπλου – αν και όχι του κανονιού – του πυραύλου.
Fichier:Arrivee Projectile DTAL.jpg
"Η άφιξη του βλήματος στο Stone-Hill"
"L'arrrivée du projectile à Stone-Hill "
έργο των François Pannemaker
και Henri de Montaut από το βιβλίο
του Ιουλίου Βερν "Από την Γη στη Σελήνη"
Η
 δε συνέχεια του βιβλίου αυτού, το βιβλίο του Βερν «Γύρω από την Σελήνη» («Autour de la Lune», 1870) πραγματοποιήθηκε επίσης. Στο βιβλίο του αυτό, ο Βερν εξιστορούσε το ταξίδι του βλήματος που στο προηγούμενο έργο του είχε εκτοξευτεί στο διάστημα, από την Γη στην Σελήνη και από την Σελήνη πάλι πίσω στην Γη, αφού πρώτα αυτό διέγραψε μία φόρα την τροχιά της Σελήνης έως την πτώση του στην θάλασσα και την περισυλλογή του από ένα πλοίο. Αυτό το έργο επαληθεύτηκε 98 χρόνια μετά την δημοσίευσή του, όταν το 1968, η αμερικάνικη αποστολή (και το βιβλίο του Βερν μιλούσε για αμερικάνικη αποστολή) Απόλλων 8, εκτοξεύτηκε από την Γη, ταξίδευσε για σχεδόν τρεις ημέρες (ταχύτερα δηλαδή από τους υπολογισμούς του Βερν) και μπήκε σε τροχιά γύρω από την Σελήνη. Όταν δε γύρισε στην Γη, έπεσε στην θάλασσα, όπως και ο Ιούλιος Βερν υπέθεσε, και περισυλλέχτηκε από το αμερικάνικο πλοίο USS Yorktown.
Έ
να πιο γήινο παράδειγμα επιβεβαίωσης του  Ιουλίου Βερν αποτελεί «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» («Le Tour du monde en quatre-vingts jours», 1873), το πιο γνωστό και πιο δημοφιλές ίσως από τα έργα του. Όπως λέει και ο τίτλος, το βιβλίο αυτό μιλά για ένα μεγάλο ταξίδι, τον γύρο του κόσμου, σε ογδόντα μόλις εικοσιτετράωρα. Την εποχή που δημοσιεύτηκε, κάτι τέτοιο φάνταζε ακατόρθωτο, αλλά για τον Βερν δεν ήταν. Το έργο του αυτό βέβαια επαληθεύτηκε προ πολλού, όταν, με την εφεύρεση του αεροπλάνου, οι αποστάσεις μειώθηκαν και τα ταξίδια έγιναν πολύ γρηγορότερα.
Γ
εννάται λοιπόν το ερώτημα πώς ο Ιούλιος Βερν κατάφερνε να κάνει τόσο ορθές και ακριβείς προβλέψεις; Υπάρχουν τέσσερεις πιθανές απαντήσεις. Η μία ήταν πως ο Ιούλιος Βερν ήταν απλά ένας λογοτέχνης που με τις επιστημονικές γνώσεις της εποχής του, αλλά και με την λογική την οποία διέθετε – και ίσως και με λίγη τύχη – κατάφερε να διατυπώσει, μέσα από τα βιβλία του θεωρίες που λογικά, κάποια στιγμή στο μέλλον, θα υλοποιούντο. Η δεύτερη θεωρία είναι πως ο Βερν, διανθίζοντας τις επιστημονικές του γνώσεις με την φαντασία του, έγραψε τα βιβλία αυτά τα οποία, αργότερα, έγιναν το πρότυπο από το οποίο οι επιστήμονες που ακολούθησαν έφτιαξαν τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα και πέτυχαν να φτάσουν ως εκεί που ο Βερν είχε οραματιστεί κι ακόμα πάρα πέρα. Η τρίτη θεωρία είναι πως ο Ιούλιος Βερν δεν έγραφε τυχαία ό,τι έγραφε, αλλά είχε πληροφόρηση από επιστημονικά κέντρα της εποχής του – τα οποία υπάρχουν ως σήμερα – για το τι σχεδίαζαν να πετύχουν μέσα στους δύο επόμενους αιώνες και ότι έγραφε τα έργα του αυτά, όχι απλά για να αξιοποιήσει το ταλέντο του και να μοιραστεί με το αναγνωστικό του κοινό τις προβλέψεις του για το μέλλον, αλλά για να το προετοιμάσει, κατά κάποιο τρόπο για το τι θα γινόταν στα χρόνια της ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης που θα ακολουθούσαν. Τέλος η τέταρτη θεωρία λέει πως ο Βερν άντλησε γνώσεις για να γράψει τα έργα του, αλλά όχι μόνο – ή όχι άμεσα – από τους επιστημονικούς κύκλους της εποχής του, αλλά από γνώσεις πολύ παλαιότερες που είχαν διασωθεί στο πέρασμα των αιώνων από μία εποχή όπου όσα έλεγε ο Βερν αποτελούσαν την τότε πραγματικότητα…
Δ
εν είναι παράλογο όμως να πούμε ότι η πρώτη άποψη, ότι δηλαδή ο Βερν έτυχε να επαληθευτεί, είναι μάλλον απίθανη, καθώς, αν δεν διέθετε γνώσεις θα ήταν δύσκολο ως ακατόρθωτο να προβλέψει με τέτοια ακρίβεια τόσο πολλά πράγματα. Η δεύτερη πάλι θεωρία, ότι δηλαδή ο Βερν ενέπνευσε τους επιστήμονες να οδηγηθούν σε συγκεκριμένες επιστημονικές ανακαλύψεις, εμφανώς, είναι πιο πιθανό να ισχύει σε σχέση με την πρώτη, αν και έχει πάλι κάποια «κενά» όσον αφορά ότι ο Βερν δίνει λεπτομέρειες που, χωρίς την απαραίτητη πληροφόρηση, είναι αδύνατον να κατείχε. Η τρίτη και τέταρτη θεωρία τώρα που συμφωνούν πως ο Βερν είχε κάποια πληροφόρηση την οποία δεν μπορούσε να έχει ο καθένας την εποχή εκείνη, μοιάζουν επίσης να έχουν κάποια – μεγάλη μάλιστα – δόση λογικής.
Η
 τρίτη θεωρία, υπό την προϋπόθεση βέβαια πως οι επιστημονικοί κύκλοι της εποχής εκείνης, φερόμενοι όπως και οι αντίστοιχοι σημερινοί, είχαν προοδεύσει κατά μια ή δυο δεκαετίες περισσότερο απ’ όσο ανακοίνωναν στον κόσμο, είναι πολύ λογικοφανής, καθώς και η σημερινή τάση των κύκλων αυτών να κρατούν μυστικά κάποια από τα ευρήματά τους θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τις ρίζες της στον καιρό του Βερν, ή και ακόμα παλιότερα…

Ο William Shatner, υποδιόμενος τον κυβερνήτη
Kirk, στην σειρά επιστημονικής φαντασίας
"Star Trek: The Original Series", χρησιμοποιεί
συσκευή φορητής τηλεπικοινωνίας.

Α
ς μην ξεχνάμε άλλωστε πως, όπως η «συνήθεια» αυτή τον επιστημονικών κύκλων να αποκρύπτουν κάποια από τα ευρήματά τους, τα οποία ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος ακόμα ν’ αποδεχτεί,  θα μπορούσε – χωρίς όμως αυτό να είναι επιβεβαιωμένο – να κατάγεται από τους επιστημονικούς κύκλους της εποχής του Βερν, έτσι από εκεί θα μπορούσε να κατάγεται και η άλλη «συνήθεια» των σύγχρονων επιστημονικών κύκλων, δηλαδή η προβολή των «εξωπραγματικών» για τα δεδομένα της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής ευρημάτων μέσα από την έγγραφη και – προσφάτως – τηλεοπτική και κινηματογραφική επιστημονική φαντασία. Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα ημέρες άλλωστε δεν θα ήταν τον καιρό εκείνο λιγότερο «εξωπραγματικός» από την χρήση φορητών κινητών τηλεφώνων την δεκαετία του 1960, κατά την οποία η σειρά επιστημονικής φαντασίας «Star Trek: The Original Series» (1966-1969), παρουσίασε αυτές τις συσκευές, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος ώστε, μετά το δεκαετία του 1979 όπου τα πρώτα κινητά τηλέφωνα βγήκαν στο εμπόριο στην Ιαπωνία και ιδίως μετά το 1983 όπου έκαναν την εμφάνισή τους στις Η.Π.Α., να γίνουν αποδεκτά από τον κόσμο και – κατά συνέπεια – να γίνουν πλούσιες οι εταιρίες που θα τα παρήγαγαν. Και αυτό το φαινόμενο δεν περιορίζεται σήμερα στα κινητά τηλέφωνα ούτε καν στο «Star Trek», όπως και στα χρόνια του Βερν – λογικά – δεν θα περιοριζόταν μόνο σε κάποια από τα έργα του…
Αρχείο:Lucianus.jpg
Πορτρέτο του Λουκιανού,
έργο του William Faithorne
Ό
σον αφορά τώρα την τέταρτη θεωρία ότι ο Ιούλιος Βερν είχε αντλήσει πληροφορίες από αρχαίες γνώσεις βάσει των οποίων έγραψε πολλά – αν όχι όλα – από τα μυθιστορήματά του, αν και αρχικά φαίνεται απίθανη, αν την εξετάσουμε λίγο καλύτερα θα καταλήξουμε ότι δεν είναι τόσο απίθανη όσο φαίνεται.  Αν και πολλοί λένε ότι ο πρώτος που μίλησε για ταξίδι στην Σελήνη ήταν ο Βερν, κάνουν μεγάλο λάθος. Αν και ο Βερν είναι ο μόνος που, μέσα από τα έργα του, μιλάει για κάτι τέτοιο σε διάστημα μεγαλύτερο των χιλίων ετών, πράγμα που οφείλεται κυρίως στον Μεσαίωνα και στον σκοταδισμό που τον χαρακτήριζε, μυθιστορήματα και θεωρίες που πραγματεύονται διαστημικά ταξίδια έχουμε και στην αρχαιότητα, σε εποχές που, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η τεχνολογική πρόοδος δεν θα επέτρεπε στους ανθρώπους να υποθέσουν πως μπορούν να ταξιδεύσουν έξω από την Γη. Το τελευταίο ίσως μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας της αρχαιότητας, ήταν το έργο του Λουκιανού «Αληθής Ιστορία» το οποίο πραγματεύεται ένα τέτοιο διαστημικό ταξίδι, του οποίου πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος ο Λουκιανός που, μεταξύ των άλλων, επισκέπτεται την Σελήνη, την οποία μάλιστα παριστάνει ως κατοικημένη από περίεργα εξωγήινα όντα! Αλλά ακόμα και πριν τον Λουκιανό, κατά την αρχαιότητα υπήρχαν και άλλοι συγγραφείς που έγραψαν για τεχνολογίες – τις οποίες συνήθως κάλυπταν με μία νεφέλη μυστηρίου – που την εποχή αυτή ήταν αδύνατον να βρίσκονται, όχι απλά στην ζωή, αλλά και στην φαντασία των αρχαίων.
Γ
υρνώντας χρονικά προς τα πίσω, συναντάμε τις θεωρίες του σπουδαίου φιλοσόφου Αριστοτέλη, ο οποίος επίσης πίστευε ότι η Σελήνη κατοικείται από διάφορες μορφές ζωής. Ακόμα παλαιότερα, ο Πλάτωνας, μέσα από τα έργα του «Τίμαιος» και «Κριτίας» μας μιλά για αρχαίους πολιτισμούς (Ατλαντίδα, Αθήνα του 10000 προ Χριστού) ηλικίας τότε πάνω από εννέα χιλιάδων ετών – σήμερα δώδεκα χιλιάδων ετών – που μπορούσαν να πετύχουν πράγματα που ακόμα και η σύγχρονη τεχνολογία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει, άρα που, λογικά, θα είχαν – μεταξύ των άλλων – και διαστημικές γνώσεις. Σε ακόμα αρχαιότερα χρόνια, ο επικός ποιητής Όμηρος μας μιλά για αναβρυτικές μηχανές που μπορούσαν να γίνονται αόρατες, τα πλοία των Φαιάκων. Κι όλα αυτά ενώ στα Αργοναυτικά αναφέρεται η Αργώ, ένα πλοίο με ποικίλες «υπερφυσικές» ικανότητες το οποίο τελικά έφυγε απ’ την Γη με προορισμό τον ομώνυμο αστερισμό!
Δ
εν θα ήταν λοιπόν αδύνατον, αν κάποιες από τις αρχαίες γνώσεις που ενέπνευσαν όλους αυτούς τους αρχαίους συγγραφείς, φιλοσόφους και ποιητές είχαν επιβιώσει την εποχή του Ιουλίου Βερν, αυτός, βρίσκοντας κάποιες απ’ αυτές, να εμπνεύστηκε και, με την παράλληλη χρήση των τότε επιστημονικών γνώσεων, της φαντασίας αλλά και της λογικής του, να συνέθεσε τα αριστουργήματά του, τα οποία όντως έδωσαν με την σειρά τους έμπνευση σε κάποιους μεταγενέστερους επιστήμονες για να πετύχουν αυτά που, όντας κατά τους αρχαίους εφικτά, μεταλαμπαδεύτηκαν από τον Ιούλιο Βερν στην σύγχρονη εποχή και έγιναν η βάση του σύγχρονου πολιτισμού;
Ό,
τι από όλα αυτά κι αν έγινε πάντως, ένα πράγμα είναι σίγουρο για τον Ιούλιο Βερν· πως, με το συγγραφικό του ταλέντο, την λογική κρίση και την φαντασία του, θεμελίωσε τις ιδέες που, αφού θα πραγματοποιούνταν αρκετές δεκαετίες αργότερα, θα έβαζαν τον θεμέλιο λίθο για την δημιουργία της τεχνολογίας που χρησιμοποιούμε σήμερα.