ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ - Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΠΙ

Ο

 αριθμός πι (3,14159265…) που είναι το ακριβές πηλίκο της περιφέρειας ενός οποιουδήποτε κύκλου προς την διάμετρο του κύκλου αυτού, είναι ένας άρρητος αριθμός που ήδη από τα αρχαία χρόνια (μαζί ίσως και με το φ, την χρυσή τομή) προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των αρχαίων μαθηματικών και φιλοσόφων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε άλλους σπουδαίους πολιτισμούς της αρχαιότητας, όπως η Αίγυπτος, η Βαβυλώνα και η Ινδία.

Σ

την δε αρχαία Αίγυπτο, ονομαστή είναι η κατά κάποιους μαθηματική εφαρμογή του αριθμού πι στην Πυραμίδα του Χέοπα στην Γκίζα της Αιγύπτου, η οποία έχει αναφερθεί και σε άλλο άρθρο αυτού του ιστολογίου. Σύμφωνα με την παρατήρηση αυτή, το πηλίκο της ημιπεριμέτρου της βάσης της Μεγάλης Πυραμίδας προς το ύψος της, μας δίνει έναν αριθμό πάρα πολύ κοντά στον αριθμό πι, γεγονός που, αν και κατά κάποιους είναι τυχαίο, κατά κάποιους άλλους είχε λάβει χώρα για να δώσουν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μαθηματική αρμονία στο μνημειώδες κτίσμα που θα έμενε επί χιλιετίες πρώτο στην λίστα των υψηλότερων ανθρώπινων κατασκευών του πλανήτη. Γεγονός πάντως αποτελεί πως η Μεγάλη Πυραμίδα άντεξε στο πέρασμα του χρόνου, την ώρα που άλλες μεταγενέστερες αυτής αιγυπτιακές πυραμίδες καταστράφηκαν είτε από σεισμούς είτε επειδή δεν άντεξαν το βάρος τους λόγω της λανθασμένης κατανομής του. Ίσως να ήταν αυτή η φυσική αρμονία λοιπόν της Μεγάλης Πυραμίδας που την βοήθησε να αντέξει τόσον πολύ καιρό και να θεωρείται από την Ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά θαύματα της αρχαιότητας.

Π

αράλληλα ο αριθμός πι απασχόλησε και τους αρχαίους Έλληνες μαθηματικούς που προσπάθησαν να τον προσεγγίσουν όσο περισσότερο μπορούσαν καθώς θεωρούσαν ότι ο αριθμός αυτός σχετίζεται με την φυσική αρμονία του κύκλου. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο Αρχιμήδης, από τις Συρακούσες της Σικελίας, η ενασχόληση του οποίου με την μελέτη των κύκλων αποτυπώθηκε μέσα από την παροιμιώδη φράση που λέγεται πως είπε στον Ρωμαίο στρατιώτη που ετοιμαζόταν να τον σκοτώσει: «Μη μου τους κύκλους τάραττε!» Ο αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και εφευρέτης είχε προσπαθήσει να υπολογίσει τον αριθμό πι, φτάνοντας στο σημείο να τον υπολογίσει σωστά μέχρι το δεύτερο δεκαδικό του ψηφίο και ορίζοντας δύο αριθμούς που ο ένας να είναι σίγουρα μικρότερός του (3,140845) και ο άλλος να είναι σίγουρα μεγαλύτερός του (3,142857).

Τ

ο ερώτημα όμως που παραμένει είναι το γιατί από τους τόσους άρρητους αριθμούς να ήταν ο αριθμός πι εκείνος που τράβηξε τόσο έντονα το ενδιαφέρον τόσων και τόσων αρχαίων μαθηματικών και στοχαστών. Ίσως η αιτία να κρύβεται στο γεγονός ότι ο αριθμός αυτός, λόγω του τρόπου με τον οποίο ορίζεται, αποκρυσταλλώνει μέσα του την γεωμετρική αρμονία του Σύμπαντος. Τι σημαίνει όμως αυτό με απλά λόγια; Ο αριθμός πι δεν ορίζεται αυθαίρετα από τον άνθρωπο, αλλά σχετίζεται άμεσα με την δόμηση του Σύμπαντος. Κι αυτό συμβαίνει επειδή ο αριθμός πι είναι το πηλίκο της περιφέρειας προς την διάμετρο οποιουδήποτε κύκλου στο Σύμπαν, ανεξαρτήτως του μεγέθους του. Πρόκειται για έναν νόμο απόλυτο και συμπαντικό. Πάντα και παντού ισχύει. Κι αυτό πιθανώς να αποδίδει στον αριθμό αυτό μία βαθύτερη σημασία. Μία σημασία άμεσα συσχετιζόμενη με την αρμονία του Σύμπαντος.

Α

λλά, αν το πι σχετίζεται με την συμπαντική αρμονία, δεδομένου του ότι για τους αρχαίους Έλληνες οι έννοιες της μουσικής και της αρμονίας ήταν σχεδόν ταυτόσημες, τότε μήπως θα έπρεπε η αρμονία του αριθμού πι, εκτός από την γεωμετρική και την συμπαντική της υπόσταση, να έχει και μια άλλη υπόσταση· μία υπόσταση μουσική… Αν η παραπάνω υπόθεση ισχύει, τότε είναι πολύ πιθανό ο αριθμός πι, αν μετατραπεί από μαθηματικά ψηφία σε νότες και κάποιος τον παίξει σε ένα μουσικό όργανο, το αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα εύηχο.

Κ

αι εδώ είναι που έρχεται ένα video που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου και στο οποίο, κάποιος που έχει ασχοληθεί με το θέμα, έχοντας αντιστοιχήσει το κάθε ψηφίο του δεκαδικού συστήματος (από το 0 μέχρι το 9) με μία μουσική νότα και ένα πλήκτρο του πιάνου, παίζει σε αυτό τον αριθμό πι και το ηχητικό αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Α

ν η «αποκωδικοποίηση» του αριθμού πι και η μετατροπή του στο μουσικό σύστημα είναι σωστή, τότε μπορούμε με κάποια σχετική ασφάλεια να πούμε ότι η μουσική αρμονία του αριθμού αυτού μόνο τυχαία που δεν μπορεί να είναι. Και αυτό συμβαίνει επειδή, αν βάλουμε έναν υπολογιστή να μας δώσει έναν μεγάλο αριθμό από ψηφία στην τύχη, η πιθανότητα τα ψηφία αυτά, στην σειρά που θα μας δοθούν, μετατρεπόμενα σε νότες, να μας δώσουν ένα τόσο εύηχο αποτέλεσμα είναι λογικά μηδαμινή. Πόσο μάλλον όταν τα ψηφία του αριθμού πι θεωρητικά είναι άπειρα και η αρμονία του, ως εκ τούτου, εκτείνεται πιο πέρα απ’ ότι θα μπορούσαμε εμείς ποτέ να αντιληφθούμε…

Ε

ίναι λοιπόν δυνατόν, όντως ο αριθμός πι να έχει μέσα του μια τέτοια αρμονία; Και αν ναι, μήπως αυτό συνεπάγεται πως και στο Σύμπαν υπάρχει μια παρόμοια αρμονία, ίσως όπως αυτή για την οποία μιλά ο Γάλλος συγγραφέας Maurice Druon στο βιβλίο του «Les Mémoirs de Zeus» («Οι αναμνήσεις του Διός»), χρησιμοποιώντας έναν όρο που στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως «μουσική των κόσμων»; Και αν υπάρχει αυτή η αρμονία, τι μας λέει για την φύση και την δόμηση του πολυδιάστατου Σύμπαντος μέσα στο οποίο ζούμε; Και εμείς πάλι, μελετώντας την, μέσα από τα γεωμετρικά σχήματα, την φυσική, τις μουσικές συχνότητες και από όλες τις άλλες εκφάνσεις του Σύμπαντος γύρω μας, τι μπορούμε να αποκομίσουμε από την σοφία αυτή και σε επίπεδο πνευματικό και σε επίπεδο επιστημονικό και σε επίπεδο πρακτικό; Οι ερωτήσεις αυτές μάλλον θα μείνουν αναπάντητες, αν όχι για πάντα, για πολύ καιρό ακόμη. Ως τότε, είναι στην διάθεση όλων μας για να τις σκεφτούμε και να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Η μουσική πάντως του αριθμού πι, όπως θα ακούσετε στο παρακάτω video, είναι από μόνη της ένα μυστήριο. Απολαύστε την…

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΙΑΣ (PHILADELPHIA EXPIRAMENT) ΚΑΙ Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ



Το πείραμα που διεξήχθει το 1943 στο λιμάνι της
Φιλαδέλφειας και το ταξίδι στον χρόνο που υποτίθεται ότι
έλβε χώρα κατά την διάρκειά του αποτελούν ένα από τα πιο
πολυσυζητημένα μυστήρια του 20ου αιώνα.



Τ

ις τελευταίες μέρες του Οκτωβρίου του 1943 και ενώ στον κόσμο μαινόταν ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος, ο μεγαλύτερος πόλεμος της ανθρώπινης ιστορίας, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποφάσισε την διεξαγωγή ενός πειράματος που, σε περίπτωση που επιτύγχανε, θα μπορούσε να δώσει στους Αμερικάνους και στους υπόλοιπους Συμμάχους ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των δυνάμεων του Άξονα· θα μπορούσαν δηλαδή να κάνουν τα πλοία τους – και αργότερα και τις άλλες στρατιωτικές τους μονάδες – όχι απλά μη ανιχνεύσιμες από τα ραντάρ των εχθρών τους, αλλά και αόρατες για τα μάτια των αντιπάλων τους! Επρόκειτο δηλαδή για ένα πλεονέκτημα που θα τους οδηγούσε σίγουρα στο να νικήσουν τον πόλεμο και μάλιστα πολύ γρήγορα…

Τ

ο όλο πείραμα θα βασιζόταν στην θεωρία των ενοποιημένων πεδίων σύμφωνα με την οποία η πορεία του φωτός είναι δυνατόν να στρεβλωθεί με την χρήση ενός ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και έτσι να κάνει ό,τι βρίσκεται εντός του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου αόρατο. Μέσα στους επιστήμονες που, ήδη πριν από αρκετούς μήνες, εργάστηκαν πάνω στο πείραμα ήταν ο Αλβέρτος Αϊνστάιν ο οποίος είχε συμβάλει στην εξέλιξη της εν λόγω θεωρίας με την βοήθεια της θεωρίας του περί της Γενικής Σχετικότητας – η οποία όμως, όπως αποδείχτηκε πριν από λίγο καιρό δεν ισχύει (δείτε και το σχετικό άρθρο) – αλλά και ο Σέρβος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα ο οποίος, καθώς λέγεται, αμφισβήτησε την βεβαιότητα του Αϊνστάιν ότι το πείραμα θα ήταν ακίνδυνο για τους ναύτες του πλοίου στο οποίο θα το εφάρμοζαν και, λίγες ημέρες μετά και αρκετό καιρό πριν την διεξαγωγή του πειράματος, βρέθηκε νεκρός στο εργαστήριό του ενώ πολλοί έκαναν λόγο για δολοφονία του από πράκτορες κάποιου από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Μ

ετά τον θάνατο του Νικολά Τέσλα, κανείς δεν αμφισβήτησε την ασφάλεια του πειράματος και έτσι, στα τέλη Οκτωβρίου του 1943, αποφασίστηκε ένα πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού και το πλήρωμά του να συμμετάσχουν στο πείραμα. Το πλοίο που επιλέχθηκε για να λάβει μέρος στο πείραμα ήταν το “USS Eldridge (DE-173)”, γνωστότερο στην Ελλάδα, όπου και αργότερα πουλήθηκε, με το όνομα “Λέων III (D54)”. Ο τόπος του πειράματος θα ήταν το λιμάνι της Φιλαδέλφειας, στην Πενσυλβανία (Philadelphia Naval Shipyard).

Το αντιτορπιλικό "USS Eldridge" την ώρα που εξαφανίζεται
από τα μάτια των παρατηριτών και από το ραντάρ, κατά την
διεξαγωγή του πειράματος της Φιλαδέλφειας.



Α

φού το πλοίο ετοιμάστηκε κατάλληλα και όλοι έλαβαν τις θέσεις τους, το πλοίο εξαφανίστηκε μέσα σε μία πράσινη ομίχλη. Κανείς δεν μπορούσε πλέον να το δει, ούτε τα ραντάρ μπορούσαν να το ανιχνεύσουν. Όλα έδειχναν, μέχρι στιγμής, ότι το πείραμα πήγαινε καλά.

Χ

ωρίς κανείς όμως να το περιμένει, την ίδια περίπου ώρα,  320 χιλιόμετρα μακριά από την Φιλαδέλφεια, στην πόλη Norfolk στην Βιρτζίνια, αναφέρθηκε ότι το αντιτορπιλικό USS Eldridge εμφανίστηκε να πλέει στην θάλασσα, αφού βγήκε από μία παράξενη μπλε λάμψη. Το πλοίο παρέμεινε εμφανές για αρκετή ώρα στα ανοικτά του Norfolk, μέχρι που εξαφανίστηκε ξανά με τον ίδιο τρόπο.

Τ

Ο Σέρβος επιστήμονας Νικολά Τέσλα
είχε προείνει, καθώς λέγεται, το πλοίο
που θα λάμβανε μέρος στο πείραμα να
μην είναι επανδρομένο, διότι θεωρούσε
πως κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά
επικίνδυνο για το πλήρωμα του πλοίου.
Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν όμως δεν τον
άκουσε και, μετά τον θάνατο του Τέσλα
λίγους μήνες πριν το πείραμα, κανείς
άλλος δεν τόλμησε να αμφισβητήσει
την ασφάλεια του πειράματος. Για το
πλήρωμα του πλοίου USS Eldridge τα
αποτελέσματα ήταν ολέθρια.



ο USS Eldridge εμφανίστηκε εκ νέου στην Φιλαδέλφεια, απ’ όπου και είχε ξεκινήσει, περίπου στην ώρα που οι επιστήμονες περίμεναν να εμφανιστεί ξανά, στο τέλος του πειράματος. Μα το πιο τρομερό απ’ όλα ήταν πως το USS Eldridge εμφανίστηκε στην Φιλαδέλφεια δέκα δευτερόλεπτα προτού εξαφανιστεί από το Norfolk. Επί δέκα δευτερόλεπτα δηλαδή, το USS Eldridge ήταν εμφανές και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, κάτι που ενδεχομένως θα σήμαινε ότι το καράβι δεν είχε ταξιδέψει απλά στον χώρο, πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι θα του επέτρεπαν οι μηχανές του, αλλά και στον χρόνο.

Ό

ταν το πείραμα τέλειωσε όμως, έγινε εμφανές το πόσο δίκιο είχε ο Τέσλα που είχε πει ότι το πλοίο θα έπρεπε να είναι μη επανδρωμένο, όταν το πείραμα θα λάμβανε χώρα. Κάποιοι ναύτες είχαν εξαφανιστεί, κάποιοι κάηκαν από το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, κάποιοι άλλοι έχασαν τα λογικά τους και οδηγήθηκαν σε ψυχιατρικές κλινικές – κάποιοι ίσως και για να μην μιλήσουν για ό,τι είδαν – ενώ κάποιοι άλλοι είχαν ενσωματωθεί μερικώς ή και ολικώς με το κύτος του πλοίου. Λέγεται για παράδειγμα πως ένας ναύτης, όταν το πλοίο εμφανίστηκε ξανά στην Φιλαδέλφεια βρέθηκε σε διαφορετικό σημείο του πλοίου από εκεί που βρισκόταν πριν αρχίσει το πείραμα, με το ένα του χέρι να έχει συγχωνευτεί με το μέταλλο του πλοίου! Οι υπόλοιποι ναύτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ένοιωσαν ναυτία – ή κάτι παρόμοιο με ναυτία – και έχασαν την αίσθηση του χρόνου, κάτι το οποίο ίσως και να είναι φυσικό επακόλουθο ενός ταξιδιού στην τέταρτη διάσταση. Κάποιοι μάλιστα απ’ αυτούς αισθάνονταν την αίσθηση πως γίνονται αόρατοι ακόμα και μετά το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Το πείραμα είχε αποτύχει και δεν είναι γνωστό το αν και το πότε επαναλήφθηκε.

Η

 επίσημη πάντως αναφορά που δόθηκε ήταν πως το πείραμα της Φιλαδέλφειας αφορούσε απλά το να γίνουν τα αμερικανικά πλοία μη ανιχνεύσιμα από τα εχθρικά ραντάρ και να μην έλκονται απ’ αυτά οι νάρκες που είχαν τοποθετήσει οι δυνάμεις του Άξονα στις θάλασσες. Μετά τα όσα έγιναν στο USS Eldridge, η υπόθεση θεωρήθηκε λήξασα.

Το USS Eldridge, με το νέο του όνομα Λέων III
βρισκόταν στην υπηρεσία του ελληνικου
πολεμικού ναυτικού από το 1951 ως το 1992.
Σε αυτό το διάστημα δεν ήταν λίγες οι αναφορές
για διάφορα ανεξήγητα φαινόμενα που λάμβαναν
χώρα στο πλοίο αυτό.

Μ

ετά  το τέλος του πολέμου, αφού αφαιρέθηκε από το πλοίο ο επιστημονικός εξοπλισμός αλλά και μεγάλο μέρος από τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του, το εν λόγω πλοίο πουλήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1951 στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό, το οποίο και το μετονόμασε σε Λέων III. Ο Λέων III παρέμεινε στην υπηρεσία της Ελλάδος μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του 1992, οπότε και παροπλίστηκε. Εφτά χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου του 1999, η ελληνική κυβέρνηση πούλησε το πρώτο πλοίο που πιθανολογείται πως ταξίδεψε στον χρόνο – είναι απίστευτο κι όμως αληθινό – για παλιοσίδερα!

Η

 πώληση του πλοίου αυτού στην Ελλάδα, μία σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν εντός του Λέοντα III, κατά τα 41 έτη που χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό πολεμικό ναυτικό (στα οποία συμπεριλαμβάνονται διαταραχές στην λειτουργία του ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ανεξήγητοι ήχοι που δεν προέρχονταν από πουθενά, παράξενες φιγούρες που εμφανίζονταν κατά καιρούς, ο θάνατος από καρκίνο πολλών μόνιμων ναυτικών που υπηρέτησαν για καιρό στο πλοίο, καθώς και η εξαφάνιση ολόκληρου του πλοίου (!) για δύο ημέρες, ενώ έπλεε στο Ιόνιο πέλαγος), αλλά και το γεγονός ότι μετά τον παροπλισμό του το 1992 εκατοντάδες αντικείμενα από το εσωτερικό του πλοίου παραδόθηκαν πίσω στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, παρά το γεγονός ότι είχαν φαινομενικά μηδενική αξία, έκανε πολλούς στην Ελλάδα να αρχίσουν να ασχολούνται με το θέμα του πλοίου, όπως είχε κάνει το διάστημα μεταξύ του 1943 και του 1951 και πολλούς στην Αμερική να ασχοληθούν με το θέμα αυτό. Ίσως μάλιστα το ενδιαφέρον αυτό του κόσμου για το πλοίο να ήταν αυτό που οδήγησε το 1999 στην πώληση του πλοίου για παλιοσίδερα…

Μ



Το βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη με
τίτλο "Το πείραμα της Φιλαδέλφειας
και η χωροχρονική επέμβαση
στους Περσικούς πολέμους"
(εκδόσεις Έσοπτρον) που εκδόθηκε
το 2009 πραγματεύεται την θεωρία
ότι το πείραμα της Φιλαδέλφειας
υπήρξε η αρχή μιας σειράς από
παρεμβάσεις των Η.Π.Α. με σκοπό
την διαμόρφωση της ιστορίας.

ετά την καταστροφή του Λέοντα III το θέμα όντως άρχισε, σιγά-σιγά, να ξεχνιέται στην Ελλάδα. Ένα τολμηρό ωστόσο βιβλίο, σε συνδυασμό με τις «ύποπτες» κινήσεις που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στις αμερικανικές βάσεις στην Νέα Μάκρη και στο Κάτω Σούλι Αττικής, έστρεψε πριν από λίγα χρόνια ξανά την δημοσιότητα στο πείραμα της Φιλαδέλφειας και στις πιθανολογούμενες προεκτάσεις του. Συγκεκριμένα στο βιβλίο του  «Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και η Χωροχρονική Επέμβαση στους Περσικούς Πολέμους» (εκδόσεις Έσοπτρον), ο Σπύρος Ασλάνης προσεγγίζει το θέμα από μία τελείως διαφορετική οπτική γωνία, συσχετίζοντάς το με τις έρευνες των Αμερικάνων στην Νέα Μάκρη και αλλού.

Η

 υπόθεση που κάνει ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πως το πείραμα δεν έληξε το 1943, αλλά επαναλήφθηκε και άλλες φορές, έως ότου η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατάφερε να πετύχει το ακίνδυνο και ελεγχόμενο ταξίδι στον χρόνο, το οποίο και χρησιμοποίησε κατά τις επόμενες δεκαετίες για να επέμβει στην ανθρώπινη ιστορία προς όφελός της, κάνοντας πειράματα σε διάφορες βάσεις, όπως και αυτή της Νέας Μάκρης. Υποστηρίζει επίσης ότι έγιναν επεμβάσεις – μεταξύ των άλλων – και στην αρχαία ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα, στην εποχή των Περσικών πολέμων, στις αρχές του 5^ου αιώνα προ Χριστού και πως μαρτυρίες για την επέμβαση αυτή των Αμερικάνων σε διάφορες μεγάλες μάχες της εποχής υπάρχουν μέσα στην αρχαία ελληνική γραμματεία!

Δεν είναι λίγα τα χωρία των έργων διαφόρων αρχαίων΄
ιστορικών, όπως ο Ηρόδοτος, ο Παυσανία και ο Πλούταρχος,
στα οποία αναφέρονται διάφορες επεμβάσεις ηρωικών και
θεϊκών μορφών υπέρ των Ελλήνων, στις μεγάλες τους μάχες
κατά των Περσών. Τι ήταν όμως οι μορφές αυτές; Ήταν
μορφές που βγήκαν από την φαντασία των αρχαίων,
ταξιδιώτες από το μέλλον ή μήπως ολογράμματα της
αρχαίας ελληνικής υπερτεχνολογίας; Στην εικόνα, ο πίνακας
του Wilhelm von Kaulbach που αναπαριστά την ναυμαχία της
Σαλαμίνας (480 προ Χριστού). Πιστός στα όσα λένε οι
αρχαίοι συγγραφείς, ο καλλιτέχνης αναπαριστά και την
"υπερφυσική" θεϊκή παρέμβαση (πάνω δεξιά).



Ο

 συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου προσπαθεί να στηρίξει τα λεγόμενά του σε έργα μεγάλων ιστορικών όπως ήταν ο Ηρόδοτος, ο Παυσανίας και ο Πλούταρχος που αναφέρουν ότι στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων και κυρίως στην μάχη του Μαραθώνα (490 προ Χριστού) και στην ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 προ Χριστού), εμφανίζονταν μορφές μεγάλων ηρώων και θεών που βοηθούσαν τους Έλληνες στον αγώνα τους κατά των Περσών χρησιμοποιώντας πανίσχυρα όπλα που αποδείχτηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά από τα όπλα της εποχής. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η σωτήρια επέμβαση – μεταξύ άλλων – του ήρωα Εχετλαίου στην μάχη του Μαραθώνα, για την οποία ο Παυσανίας γράφει στα «Αττικά» του: «συνέβη δὲ ὡς λέγουσιν ἄνδρα ἐν τῇ μάχῃ παρεῖναι τὸ εἶδος καὶ τὴν σκευὴν ἄγροικον· οὗτος τῶν βαρβάρων πολλοὺς καταφονεύσας ἀρότρῳ μετὰ τὸ ἔργον ἦν ἀφανής· ἐρομένοις δὲ Ἀθηναίοις ἄλλο μὲν ὁ θεὸς ἐς αὐτὸν ἔχρησεν οὐδέν, τιμᾶν δὲ Ἐχετλαῖον ἐκέλευσεν ἥρωα» (Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Αττικά, 32.5). Ο Σπύρος Ασλάνης δίνει στο βιβλίο του στην εμφάνιση του Εχετλαίου, αλλά και διάφορων άλλων μορφών, θεών και ηρώων, μία εξήγηση που ξεφεύγει απ’ αυτήν την συμβατικής ιστορίας που λέει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν φανταστικούς μύθους για το πώς νίκησαν τους Πέρσες. Σύμφωνα με την εκδοχή του Σπύρου Ασλάνη, Αμερικανοί κομάντος μεταφέρθηκαν στον χρόνο από την βάση της Νέας Μάκρης, στην μάχη του Μαραθώνα, όπου και βοήθησαν τους Έλληνες με σκοπό να περιοριστεί στην ιστορία ολόκληρη η δύναμη των Περσών και, ως εκ τούτου, και η δύναμη του σημερινού Ιράν…

Η

 άποψη αυτή την οποία ο Σπύρος Ασλάνης εξέφρασε στο βιβλίο του περί της επέμβασης των Αμερικανών στους Περσικούς πολέμους προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην ελληνική κοινή γνώμη, όταν εκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο το 2009. Ήταν, χωρίς αμφιβολία, φυσικό το βιβλίο αυτό να εγείρει αντιδράσεις και να κάνει τρελές πωλήσεις. Επρόκειτο όμως για ένα βιβλίο που ανταποκρίνεται σε πραγματικά γεγονότα, ή μήπως πρόκειται για ένα καλοδουλεμένο αληθοφανές μυθιστόρημα που φτιάχτηκε για να προκαλέσει αντιδράσεις, να ακουστεί και να κάνει καλές πωλήσεις; Αν τα όσα το βιβλίο αυτό λέει ισχύουν, τότε με ποια λογική συνέβη το χρονικό παράδοξο που αναφέρεται στο βιβλίο; Αν πάλι πρόκειται για φαντασία, μήπως το ότι δεν υπήρχε κάποια επίσημη αντίδραση σχετίζεται με την συγκάλυψη της πραγματικής αποστολής κάποιων αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, όπως αυτής της Νέας Μάκρης;

Οι έννοιες που σχετίζονται με την στρέβλωση του

χωροχρονικού συνεχούς είναι πολύπλοκες. Μία
στρέβλωση του χωροχρόνου μπορεί να ενώνει δύο
διαφορετικά σημεία που είτε βρίσκονται σε
διαφορετικό σημείο του χώρου, αλλά στον ίδιο
χρόνο, είτε σε άλλο χρόνο, αλλά στον ίδιο χώρο,
είτε σε άλλο χώρο και άλλο χρόνο. Στην
περίπτωση της στρέβλωσης που λέγεται πως
έγινε κατά την διεξαγωγή του πειράματος της
Φιλαδέλφειας, μέσα από την οποία το
USS Eldridge ταξίδευσε από την Φιλαδέλφεια
στο Norfolk και μετά πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια,
δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν άνοιξε
μία χρονική πύλη που πέρασε το πλοίο δέκα
δευτερόλεπτα στο παρελθόν, ή αν άνοιξε μια απλή
αστροπύλη που μετέφερε το πλοίο από το ένα
μέρος στο άλλο, με τρόπο τέτοιο ώστε από την μία
πόλη, να είναι δυνατόν κανείς να δει το πλοίο να
πλέει, μέσα από την χωροχρονική στρέβλωση, στα
νερά της άλλης πόλης, 320 χιλιόμετρα μακριά...




Τ

ο πρώτο που θα πρέπει να απαντηθεί στην υπόθεση αυτή είναι το αν, κατά την διάρκεια του πειράματος της Φιλαδέλφειας έγινε όντως ταξίδι στο χρόνο. Υπό την προϋπόθεση ότι τα όσα διέρρευσαν την ημέρα της διεξαγωγής του πειράματος είναι σωστά, μπορούμε να εικάσουμε – και όχι να πούμε με βεβαιότητα – πως το ταξίδι του USS Eldridge από την Φιλαδέλφεια στο Norfolk και πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια δεν έγινε μόνο στον χώρο, αλλά και στον χρόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή, αν και το αντιτορπιλικό USS Eldridge φαινόταν ταυτόχρονα και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι η στρέβλωση του χώρου μέσα από την οποία το αμερικάνικο αντιτορπιλικό περνούσε από το Norfolk πίσω στην Φιλαδέλφεια πιθανώς παρέμεινε ανοιχτή για περίπου 10 δευτερόλεπτα, προκειμένου το πλοίο να περάσει μέσα από αυτήν. Έτσι, στην αρχή του φαινομένου των 10 δευτερολέπτων το USS Eldridge βρισκόταν στα ανοιχτά του Norfolk, αλλά η εικόνα του ταξίδευε ήδη μέσα από την στρέβλωση ως την Φιλαδέλφεια και στο τέλος του φαινομένου, λίγο πριν κλείσει η στρέβλωση αυτή στον χώρο, το πλοίο έπλεε στην θάλασσα της Φιλαδέλφειας, ενώ η εικόνα του συνέχιζε να ταξιδεύει, μέσα από την στρέβλωση του χώρου, πίσω στο Norfolk. Αν κάτι τέτοιο έλαβε χώρα – το οποίο θα ήταν λιγότερο δαπανηρό ενεργειακά από το ταξίδι στον χρόνο – τότε η περίπτωση του ταξιδιού στον χρόνο μπορεί να αποκλειστεί. Ωστόσο, λόγω του ότι τίποτε άλλο δεν διέρρευσε από το πείραμα, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αν έγινε ή όχι ταξίδι στον χρόνο.

Αεροφωτογραφία της αμερικανικής βάσης της
Νέας Μάκρης, απ' όπου, κατά τον Σπύρο Ασλάνη,
οι Αμερικάνοι διεξήγαγαν τις αποστολές τους στο
παρελθόν. Αν και υπήρχαν αναφορές για περίεργες
κινήσεις στην περιοχή, αυτές θα ήταν λογικά
αδύνατον να σχετίζονται με ταξίδια στον χρόνο
καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο.
Η λειτουργία της εν λόγω βάσης που παραμένει
μυστική, αν και θα μπορούσε να σχετίζεται με τις
παράξενες αναφορές των αρχαίων ιστορικών για
"θεϊκές" επεμβάσεις στις μεγάλες μάχες των
Περσικών πολέμων, αυτό θα μπορούσε να γίνεται
και με άλλον τρόπο.



Α

κόμα όμως και στην περίπτωση που έγινε θα ήταν δύσκολο να έχει επαναληφθεί και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βάθος χρόνου, όπως αυτό των δυόμισι χιλιετηρίδων, για το οποίο κάνει λόγο στο βιβλίο του ο Σπύρος Ασλάνης. Πρώτα απ’ όλα, οι ολέθριες συνέπειες που είχε το πείραμα αυτό για τους ναύτες του πλοίου πρέπει να έκανε τους Αμερικάνους να σκεφτούν πολύ σοβαρά την επανάληψη του πειράματος. Το γεγονός έπειτα ότι δύο χρόνια αργότερα, το 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος τέλειωσε, έκανε λιγότερο επιτακτική την έρευνα πάνω σε νέα οπλικά συστήματα όπως λόγου χάριν τα αόρατα ή τα τηλεμεταφερόμενα πολεμικά πλοία και ο ψυχρός πόλεμος που ακολούθησε έστρεψε τα βλέμματα των δύο υπερδυνάμεων της εποχής κυρίως στην κατάκτηση του διαστήματος και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Κατόπιν το γεγονός ότι τα USS Eldridge πουλήθηκε στην Ελλάδα, οκτώ μόλις έτη μετά το πείραμα δείχνει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν το 1951 ιδιαίτερη διάθεση να επαναλάβουν το πείραμα ή να μελετήσουν καλύτερα το εν λόγω πλοίο. Ακόμα και το ενδιαφέρον που έδειξαν αργότερα οι Αμερικάνοι για το πλοίο αυτό, δεν μπόρεσε να επισπεύσει την καθυστέρηση των 41 ετών από την πώληση μέχρι τον παροπλισμό του πλοίου το 1992 που το πλοίο βρισκόταν στις υπηρεσίες του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Εν συνεχεία, το γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε την Θεωρία της Σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν αλάνθαστη μέχρι και την πειραματική κατάρριψη της από επιστήμονες του CERN το 2011 σε συνδυασμό με το ότι η θεωρία των ενοποιημένων πεδίων ερμηνεύτηκε από τον ίδιο τον Αϊνστάιν με βάση την Θεωρία της Σχετικότητας, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι λογικά αδύνατον, εφαρμόζοντας μία λανθασμένη θεωρία, οι Αμερικάνοι να κατάφεραν τα επιθυμητά γι’ αυτούς αποτελέσματα. Και η βάση της Νέας Μάκρης από την οποία και υποτίθεται ότι έγιναν τα ταξίδια των Αμερικανών προς την εποχή των Περσικών πολέμων, το 2011 είχε ήδη πάψει να λειτουργεί! Τέλος είναι λογικό, σε περίπτωση που οι Αμερικάνοι σχεδίασαν ποτέ ταξίδι τόσο βαθιά στο ανθρώπινο παρελθόν, να μην σχεδίασαν σε καμία περίπτωση παρέμβαση στην ροή της ιστορίας, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν καθαρή τρέλα, δεδομένου του ότι η αλληλουχία των ιστορικών γεγονότων, ή μάλλον η δομή του χωροχρόνου που σχηματίζεται από την αλληλουχία αυτή, είναι εξαιρετικά εύθραυστη και ευαίσθητη και, σε περίπτωση που διαταραχτεί, το να επανέλθει στην φυσιολογική της κατάσταση είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο – υπό την προϋπόθεση πως δεν είναι ακατόρθωτο. Αυτό οι Αμερικάνοι σίγουρα το ήξεραν και, δεδομένου του ότι η διαταραχή της αλληλουχίας των ιστορικών γεγονότων θα επηρέαζε αλυσιδωτά και την αμερικανική ιστορία, θα ήταν εντελώς παράλογο να έκαναν κάτι τέτοιο οι Αμερικάνοι…

Υπάρχει μία επιστημονική θεωρία,
σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή

η ύπαρξη σχετικών μεταξύ τους ως ένα

σημείο παράλληλων συμπάντων.
Σύμφωνα με την θεωρία αυτή θα μπορούσε
σε ένα παράλληλο σύμπαν η ιστορία στην
Γη να έχει εξελιχθεί διαφορετικά. Κάτι
τέτοιο όμως δεν συνεπάγεται πως για
να υπάρξει μία πραγματικότητα πρέπει να
αναιρεθεί μια άλλη ή να δεχτεί την
επέμβαση της πρώτης. Αντιθέτως τα
παράλληα σύμπαντα λογικά εξελίσονται
εντελώς αμεξάρτητα το ένα από το άλλο,
ώστε να αποφευχθούν τυχόν
χρονικά παράδοξα.

Π

αίρνοντας όμως την ακραία περίπτωση οι Αμερικάνοι να έκαναν την τρέλα του ταξιδιού στο παρελθόν και την ακόμα μεγαλύτερη τρέλα να παρέμβουν στην ροή της ιστορίας, θα ήταν άραγε εφικτό το να το πράξουν; Αν σε μία εναλλακτική πραγματικότητα, οι Πέρσες είχαν νικήσει την μάχη του Μαραθώνα, είχαν κατακάψει την πόλη των Αθηνών και είχαν εξολοθρεύσει τον πληθυσμό της, πώς θα μπορούσε να γεννηθεί ο δυτικός πολιτισμός που, στην δικιά μας πραγματικότητα, πέρασε μέσα από την αρχαία Ελλάδα, στην Ρώμη, από την Ρώμη, στην δυτική Ευρώπη (στο βασίλειο των Φράγκων και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους) κι από ΄κει πάλι στην Αγγλία και τέλος από την Αγγλία στις Ηνωμένες Πολιτείες; Πώς δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά θα υπήρχαν Αμερικανοί με δυτικό πολιτισμό για να κάνουν το πείραμα της Φιλαδέλφειας και για να φτιάξουν τις βάσεις της Νέας Μάκρης και του Κάτω Σουλίου Αττικής, απ’ όπου θα πραγματοποιούσαν, κατά τον Σπύρο Ασλάνη, το ταξίδι τους με το οποίο θα διαμόρφωναν την δικιά μας πραγματικότητα; Κι αν οι Αμερικάνοι δεν ήρθαν από την εκεί ή από την τότε – οι έννοιες του χώρου και του χρόνου συγχέονται σε τέτοιες υποθέσεις – πραγματικότητα, αλλά ήρθαν από την δικιά μας πραγματικότητα στην τότε με σκοπό να την καταστρέψουν για να μην της επιτρέψουν να υπάρξει, στερώντας την ύπαρξη από την δικιά μας και δικιά τους πραγματικότητα, γεννιούνται μερικά ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν μία ομάδα Αμερικανών κομάντος που δεν υπήρχε να υπήρξε και να έκανε ταξίδι από ένα υποθετικό και ανύπαρκτο πουθενά στην μάχη του Μαραθώνα με σκοπό να ανατρέψει την ισχύουσα πραγματικότητα και να επιτρέψει στον εαυτό της και στην ανύπαρκτη υποθετική, αλλά οικεία προς αυτήν πραγματικότητα να δημιουργηθεί για να μπορέσουν και αυτοί να υπάρξουν; Κι αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν, μήπως το ον ή τα όντα που πραγματοποίησαν αυτήν την υποθετική μετακίνηση στον χώρο και στον χρόνο δεν θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι και άρα δεν ήταν σε καμία περίπτωση Αμερικάνοι κομάντος; Κι ακόμη και να ήταν Αμερικάνοι της δικιάς μας πραγματικότητας, πώς ήξεραν, αφού η δικιά μας πραγματικότητα ήταν υποθετική και ανύπαρκτη και εντελώς άσχετη με τις εξελίξεις της πραγματικότητας που ο Σπύρος Ασλάνης υποθέτει πως ήταν πραγματική, πως η συγκεκριμένη μάχη στην αληθινή πραγματικότητα – οι έννοιες του πραγματικού και του υποθετικά πραγματικού συγχέονται – έχει χαθεί για να επέμβουν στην εξέλιξη της παρά το γεγονός ότι η ιστορία της δικής μας πραγματικότητας είναι γεμάτη από αναρίθμητες μάχες; Και ακόμα και αν με την πιο ακραία τεχνολογία το ήξεραν, πώς θα μπορούσαν να μεταβούν στην παράλληλη πραγματικότητα αφού οι δύο πραγματικότητες είναι εντελώς ανεξάρτητες για να μπορούν και οι δύο – η μία πραγματικά και η άλλη υποθετικά – να υπάρχουν; Και στην περίπτωση πάλι που δεν το ήξεραν, δεν θα ήταν απειροελάχιστες οι πιθανότητες τυχαία να πέσουν στο σημείο τομής των δύο πραγματικοτήτων που ήταν η μάχη του Μαραθώνα; Και πάλι οι επιστήμονες της υποθετικής μας πραγματικότητας και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για ποιον λόγο θα άφηνε την παρέμβαση της ομάδας αυτής στην ροή της – έστω και υποθετικής – ιστορίας, την ώρα που γνωρίζει τον κίνδυνο των ταξιδιών στον χρόνο; Όλες αυτές οι ερωτήσεις μας οδηγούν μόνο σε ένα συμπέρασμα: στο ότι η υπόθεση του βιβλίου του Σπύρου Ασλάνη περί χωροχρονικής επέμβασης Αμερικάνων κομάντος στην μάχη του Μαραθώνα παραπέμπει σε χρονικό παράδοξο και – ως εκ τούτου – κατά την ίδια λογική αναγκαιότητα που στην Γεωμετρία δεν μπορώ να φέρω από σημείο εκτός ευθείας δύο ή περισσότερες διαφορετικές παραλλήλους σε αυτήν ευθείες, η όλη υπόθεση του εν λόγω βιβλίου είναι άτοπη και δεν στέκει στην λογική.

Μ

α, αν τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη δεν ισχύουν, τότε γεννούνται δύο ερωτήματα πού και πριν το βιβλίο αυτό γραφτεί ταλαιπωρούσαν τους ιστορικούς. Ήταν δυνατόν οι αρχαίοι ιστορικοί που αναφέρουν τις επεμβάσεις αυτές των ηρώων και των θεών στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων, ειδικά στο σημείο αυτό να θέλουν να περάσουν από την ιστορία στον μύθο; Και, αν οι αναφορές αυτές έχουν καθαρά μυθολογικό περιεχόμενο, πώς είναι δυνατόν οι θρίαμβοι των Ελλήνων κατά των Περσών να ήταν τόσο μεγάλοι;

Τ

ο ότι μία εναλλακτική θεωρία, όπως αυτή του Σπύρου Ασλάνη, δεν στέκει όμως, δεν συνεπάγεται πως η αποδεκτή από την συμβατική ιστορία εκδοχή είναι απαραιτήτως και απόλυτα ορθή. Το ότι δεν έγινε ταξίδι στον χρόνο από τους Αμερικάνους, δεν συνεπάγεται ότι όλοι εκείνοι οι ήρωες και οι θεοί που εμφανίστηκαν στις μάχες αυτές δεν εμφανίστηκαν ούτε πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν μυθομανείς και τα έβγαζαν όλα αυτά από την φαντασία τους.

Μ

ία άλλη εναλλακτική θεωρία που μιλά για το θέμα τον «θεϊκών» και «ηρωικών» επεμβάσεων στις μάχες των Περσικών πολέμων είναι και αυτή που θέλει στους Περσικούς πολέμους να χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες μιας άλλης – όχι μεταγενέστερης αλλά προγενέστερης – εποχής· μιας εποχής που χάνεται πίσω από το πέπλο του μύθου, όταν στην Γη υπήρχε ακόμα η υπερτεχνολογία των Ατλάντων και των Ελλήνων της εποχής πριν τον ελληνοατλαντικό πόλεμο. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, τα πανάρχαια οπλικά συστήματα παρέμεναν για χιλιετίες κρυμμένα στα χέρια των ιερατείων, μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο. Μετά έμειναν ξεχασμένα για αρκετούς ακόμα αιώνες, μέχρι που τα ισχυρά κράτη της νεότερης ιστορίας άρχισαν να τις αναζητούν για να επιβάλουν την δύναμή τους. Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε, στις ίδιες πάλι περιοχές που σχετίζονται με τις μεγάλες εκείνες μάχες των Ελλήνων κατά των Περσών – και όχι μόνο – να έστησε η σύγχρονη αμερικανική υπερδύναμη τις βάσεις της και έτσι να αιτιολογούνται και οι παράξενες έρευνες που έγιναν από αυτούς σε διάφορα μέρη που πιθανώς να έκρυβαν κατάλοιπα εκείνης της αρχαίας υπερτεχνολογίας…

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – 2012: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΙΛΗ

ΥΠΟΛΕΙΠΟΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: 1 ΕΤΟΣ (ΑΚΡΙΒΩΣ)

Ο

 χρόνος περνάει και η περιβόητη ημερομηνία της 21^ης Δεκεμβρίου του 2012 ολοένα και πλησιάζει. Με αφορμή λοιπόν ότι απομένει πλέον μόνο ένας χρόνος για την ημερομηνία της υποτιθέμενης καταστροφής, θεώρησα σωστό να γράψω το άρθρο αυτό με σκοπό, όχι να τρομοκρατήσω τον κόσμο ή να προσπαθήσω να αποκομίσω οποιοδήποτε όφελος απ’ αυτό, αλλά αντιθέτως να ενημερώσω όσους δεν γνωρίζουνε καλά το θέμα του 2012, ώστε να μην οδηγηθούν αδίκως σε ακραίες αντιδράσεις, όταν η ώρα θα πλησιάζει…

Ο

 τρόμος και η αναστάτωση που προκαλούν οι καταστροφολογικές θεωρίες για το 2012, εδώ και χρόνια εξαπλώνονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, προωθώντας πάντα διάφορα συμφέροντα… Η αιτία όμως που ο φόβος αυτός βρήκε πρόσφορο έδαφος και αναπτύχθηκε τόσο γρήγορα και σε τόσο μεγάλη γεωγραφική έκταση οφείλεται πέραν πάσης αμφιβολίας στην άγνοια που υπάρχει πάνω στο θέμα και από την συνεχή παραπληροφόρηση που κυριολεκτικά οργιάζει…

Η

 απλούστερη μορφή που παίρνει η άγνοια πάνω στο θέμα – και ίσως και η πιο διαδεδομένη – συναντάται στις μερίδες εκείνες του πληθυσμού που δεν έχουν ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα αλλά που μοιραία έχουν ακούσει διάφορα για το 2012. Πρόκειται για την περίπτωση των ανθρώπων που απλά περιμένουν μία πιθανή μεγάλη φυσική καταστροφή, επειδή έτσι έχουν ακούσει. Οι άνθρωποι αυτοί όμως δεν γνωρίζουν ούτε τι είδους θα είναι η καταστροφή αυτή, ούτε γιατί την έχουν τοποθετήσει χρονικά στο έτος 2012, ούτε πόσο βέβαιο είναι ότι αυτό θα γίνει, ούτε καν πότε ακριβώς προβλέπεται η καταστροφή αυτή.

Μ

εταξύ σοβαρού και αστείου, για να καταλάβουμε το μέγεθος της παραπληροφόρησης και της άγνοιας, αρκεί να σκεφτούμε ότι αυτήν την στιγμή υπάρχουν άνθρωποι που, παρά το γεγονός ότι η καταστροφολογική θεωρία θέλει την καταστροφή να λαμβάνει χώρα στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, περιμένουν πως η καταστροφή θα λάβει χώρα την Πρωτοχρονιά, την ώρα που θα αλλάζει το έτος, την 1^η Ιανουαρίου του 2012! Οι άνθρωποι αυτοί, πιθανώς επηρεασμένοι από την προηγούμενη μεγάλη καταστροφολογική θεωρία που αφορούσε την 1^η Ιανουαρίου του 2000, πίστεψαν πως και η πιθανολογούμενη καταστροφή θα γίνει αμέσως μόλις μπούμε στο 2012, ξεχνώντας πως η ημερομηνία που έχουμε ορίσει ως Πρωτοχρονιά, δεν ήταν παρά μία τυχαία ημέρα για τους αρχαίους Μάγιας, τους οποίους οι καταστροφολόγοι προβάλουν ως αυτούς που όρισαν την ημερομηνία της καταστροφής του 2012.

Δ

εν είναι όμως μόνο αυτή η κωμικοτραγική περίπτωση ανθρώπων που προδίδει την έκταση της άγνοιας. Πολλοί – είτε από σύγχυση, είτε από τάση για διατύπωση καταστοροφολογικών θεωριών, είτε για λόγους κέρδους – έχουν προχωρήσει σε διάφορες εκτός τόπου και χρόνου συνδέσεις με θρύλους και προφητείες άλλων πολιτισμών – που δεν λένε το πότε θα γίνουν οι διάφορες καταστροφές που αναφέρουν – χωρίς να υπολογίζουν την απόλυτη σύγχυση που με τον τρόπο αυτό δημιούργησαν. Έτσι, ενώ η «επίσημη» καταστροφολογική θεωρία μιλά για το περιβόητο ημερολόγιο των Μάγιας που τελειώνει το 2012, πολλοί άρχισαν να ασπάζονται διάφορες αμπελοφιλοσοφίες, όπως λόγου χάριν ότι το Μαντείο των Δελφών προφήτευσε την συντέλεια του κόσμου το 2012, ότι οι σοφοί της αρχαίας Κίνας είχαν καταλήξει κι αυτοί στην ίδια ημερομηνία, ότι και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν καταγράψει παρόμοιες καταστροφές στο παρελθόν και συμφωνούσαν με την εν λόγω ημερομηνία, ότι η Αποκάλυψη του Ιωάννου μιλά για το 2012 (!) και ότι υπάρχει κρυπτογραφημένο μήνυμα που αφορά το 2012 μέσα στο Κοράνι. Φυσικά, ο οποιοσδήποτε σοβαρός ερευνητής των αναφερόμενων πηγών σαφώς θα μας διαβεβαίωνε ότι όλα αυτά είναι αβάσιμες θεωρίες που έχουν υπερβεί όχι απλά τα όρια του ανέφικτου, αλλά και του παραλόγου…

Στιγμιότυπο από την ταινία "2012".



Η

 άγνοια πάλι των ανθρώπων φαίνεται και από το γεγονός ότι πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι τα όσα είδαν στην ταινία του Hollywood “2012” προέκυψαν από στοιχεία που η ίδια η NASA έδωσε στον Πρόεδρο Ομπάμα και στο αμερικανικό Πεντάγωνο και που με κάποιον τρόπο διέρρευσαν – εσκεμμένα ή μη – ώστε τελικά να φτάσουν στο Hollywood και να γίνουν υπερπαραγωγή με σκοπό να «προετοιμαστεί» ο κόσμος για την επερχόμενη καταστροφή. Κάτι τέτοιο όμως απλά δεν ισχύει καθώς η ίδια η NASA έχει ανακοινώσει για την εν λόγω ταινία ότι είναι «η πιο ανακριβής επιστημονικά ταινία όλων των εποχών» (Most Scientifically Inaccurate Film ever)!

Η

 άγνοια όμως δεν έχει μόνο αυτές τις απλές μορφές που συνήθως στηρίζονται σε κάτι που κάποιος κατάλαβε λάθος και το είπε σε κάποιον τρίτο ή το έγραψε σε κάποιο περιοδικό ή το ανάρτησε σε κάποιο blog. Υπάρχει και η μορφή εκείνη της άγνοιας που έχει να κάνει με τις καθαρά εσκεμμένες διαδόσεις που στοχεύουν καθαρά σε κέρδη, τα ποιο αθώα από τα οποία είναι τα οικονομικά…

Τ

ο μεγαλύτερο ερώτημα που μένει αναπάντητο ή – ορθότερα – για το οποίο ο καθένας λέει ό,τι θέλει επειδή το άκουσε ή το διάβασε ή το σκέφτηκε ή τον συμφέρει, είναι το τι ακριβώς θα γίνει το 2012. Εδώ το φάσμα των απόψεων είναι ευρύ καθώς έχει δημιουργηθεί ένα σωστό «μωσαϊκό» από αβάσιμες απόψεις και από αυθαίρετες συνδέσεις άσχετων μεταξύ τους γεγονότων, προφητειών και θεωριών που τελικά συνθέτει έναν γιγαντιαίο πύργο της Βαβέλ όπου ο καθένας λέει διαφορετικά πράγματα, χωρίς να καταλαβαίνει αυτό που θέλει να πει ο άλλος. Η σύγχυση που δημιουργείται είναι τρομαχτική και δυστυχώς, ο πονοκέφαλος του ερευνητή που προσπαθεί να βγάλει κάποια άκρη είναι το λιγότερο που αυτή μπορεί να προκαλέσει. Ας ελπίσουμε ότι θα αποφευχθεί η μαζική παράκρουση…

Ο

ι θεωρίες ποικίλουν. «Θα γίνει αναστροφή τον πόλων και η Γη θα πλημυρίσει. Μετά θα μπούμε σε εποχή παγετώνων.», λέει κάποιος. «Λόγω της δραστηριότητας του Ήλιου, θα γίνουν στην Γη μεγάλοι σεισμοί. Θα εκραγούν όλα τα ηφαίστεια του κόσμου και η τέφρα θα κρύψει το φως του Ήλιου για καιρό.», αποφαίνεται κάποιος άλλος. «Θα γίνει μία τεράστια ηλιακή έκρηξη την ώρα που τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία του Ήλιου και της Γης θα είναι ενωμένα. Ο ηλιακός άνεμος θα βομβαρδίσει την Γη σκοτώνοντας κάθε ζωή σε αυτήν!», διατυμπανίζει κάποιος τρίτος. «Θα ανοίξουν οι πύλες τις Αβύσσου και από μέσα θα βγουν οι υποχθόνιες φυλές για να αφανίσουν την ανθρωπότητα!», ακούγεται από κάπου αλλού. «Ένας μυστηριώδης γιγαντιαίων διαστάσεων πλανήτης θα πλησιάσει την Γη και οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις του με τον πλανήτη μας θα καταστρέψουν τον ανθρώπινο πολιτισμό, όπως τον ξέρουμε. Αμέσως μετά οι εξωγήινοι κάτοικοι του άλλου πλανήτη θα μας επιτεθούν και θα μας βάλουν να δουλεύουμε σαν σκλάβοι…», υποστηρίζουν κάποιοι άλλοι. «Θα πέσει στην γη ένας κομήτης που θα αφανίσει την ζωή…», προειδοποιούν μερικοί. «Θα γίνει πυρηνικός πόλεμος μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας! Ο πόλεμος θα εξελιχθεί σε παγκόσμιο και θα αφανιστεί σχεδόν ολοκληρωτικά το ανθρώπινο γένος!», υποστηρίζουν πολλοί απ’ όσους αρνούνται το σενάριο της φυσικής καταστροφής. «Θα ρίξει ο Θεός φωτιά και θα μας κάψει»· ναι, κι αυτό ακούγεται…

Α

υτές και άλλες πάμπολλες θεωρίες διατυπώνονται καθημερινά και διαδίδονται δια μέσω των μέσων ενημέρωσης. Δεν νομίζω να υπάρχει κάτι κακό που να το χωράει ανθρώπου νους και να μην έχει ειπωθεί ότι θα συμβεί το 2012… Για καλή μας όμως τύχη, οι διαδώσεις αυτές είναι υπερβολές και προϊόντα παραπληροφόρησης. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2012 θα συνεχίζουμε να υπάρχουμε και κάποιοι από ‘μας αναμφιβόλως θα έχουν ήδη αρχίσει να σκέφτονται το πότε θα πρέπει να «τοποθετήσουν» την ημερομηνία της επόμενης λείαν κερδοφόρας «παγκόσμιας καταστροφής»· έπονται άλλωστε άπειρες ημερομηνίες για να διαλέξουν…

Τ

ο να πει βέβαια κανείς δογματικά πως το σύνολο των όσων ακούγονται είναι ψέματα και δεν εμπεριέχουν ούτε ένα στοιχείο αλήθειας, θα ήταν μέγα σφάλμα. Το λάθος στις περισσότερες από τις θεωρίες αυτές είναι η αυθαίρετη αναφορά της εν λόγω ημερομηνίας ως τον χρόνο που θα γίνει η καταστροφή. Είναι βέβαιο για παράδειγμα πως κάποια στιγμή κάποιος κομήτης θα πέσει στην Γη· αυτό όμως θα μπορούσε να συμβεί και σε μερικές χιλιάδες χρόνια. Είναι βέβαιο επίσης ότι κάποια στιγμή θα αναστραφούν – όχι για πρώτη φορά – οι πόλοι της Γης· αυτό όμως δεν μπορούμε να ξέρουμε πότε θα συμβεί και σίγουρα δεν θα συμβεί μέσα σε μια στιγμή. Σίγουρα επίσης στο μέλλον πολλές εκτάσεις γης θα καλυφθούν από νερό, καθώς οι πάγοι λιώνουν όσο εμείς ανεβάζουμε με τους ρίπους μας την θερμοκρασία του πλανήτη· αυτό όμως το ξέραμε εδώ και πολλά χρόνια και ελάχιστοι από εμάς ευαισθητοποιήθηκαν τότε, ενώ πρόκειται για μία καταστροφή που επέρχεται σταδιακά και όχι απότομα και σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα μπορούσε να προβλεφτεί αστρονομικά (!) από τους Μάγιας.

Ό

σον αφορά κάποιες άλλες θεωρίες που στηρίζονται λιγότερο στην πραγματικότητα και στα διάφορα επιστημονικά δεδομένα, είναι εύκολο να καταρριφθούν. Για παράδειγμα είναι αδύνατον να υπάρχει ένας γιγαντιαίων διαστάσεων πλανήτης – μεγαλύτερος, καθώς λέγεται, ακόμα και από τον Δία που είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος – ο οποίος θα περάσει «ξυστά» από την Γη, χωρίς ωστόσο να τον έχουμε καταλάβει πριν αυτό συμβεί. Η τεχνολογία άλλωστε μας επιτρέπει πλέον να εντοπίζουμε πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άλλα άστρα, πολλά έτη φωτός μακριά· πώς είναι λοιπόν δυνατόν τα υπερσύγχρονα τηλεσκόπια να «εθελοτυφλούν» και να μην παρατηρούν τον εν λόγω πλανήτη που υποτίθεται πως πλησιάζει στην Γη; Όσον αφορά πάλι τα περί των υποχθονίων φυλών, γεννάται το εξής ερώτημα: ακόμα κι αν υπάρχουν, γιατί να απελευθερωθούν στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 και όχι κάποια άλλη ημέρα; Και επίσης, πώς οι Μάγιας που δεν ήταν προφήτες, αλλά αστρονόμοι, ήξεραν γι’ αυτό; Όσο για την εκ Θεού καταστροφή, αρκεί να θυμίσω ότι σε κανένα θρησκευτικό κείμενο καμίας θρησκείας δεν αναγράφεται η ημερομηνία «21 Δεκεμβρίου 2012», ούτε και καμία άλλη ημερομηνία βεβαίως. Μόνο ο Θεός ξέρει άλλωστε το πότε θα γίνει η συντέλεια του κόσμου, καθώς παραδέχεται η θρησκεία…

Η

 μόνη από τις θεωρίες που ακούγονται η οποία όντως πλησιάζει και μάλιστα αρκετά την πραγματικότητα, φαίνεται να είναι αυτή που θέλει τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία της Γης και του Ήλιου να είναι συμπτωματικά ενωμένα την στιγμή που ισχυρός ηλιακός άνεμος θα κατευθύνεται προς την Γη, μετά από μία κάποια αύξηση – σε λογικές τιμές – της ηλιακής δραστηριότητας. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα γίνει χαλασμός Κυρίου. Είναι πιστεύω εμφανές άλλωστε ότι οι διάφορες δηλώσεις του τύπου «ο Ήλιος θα κάψει όποιον περπατά στον δρόμο», «θα προκληθεί παγκόσμιο blackout και θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή» ή «η Γη θα γίνει “barbeque” από την έκθεσή της στον ηλιακό άνεμο» είναι υπερβολικές και ότι η αλήθεια θα είναι σαφώς λιγότερο καταστροφική. Ναι, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χάσουμε το σύνολο τον τεχνητών δορυφόρων που βρίσκονται σε τροχιά. Ναι, είναι πολύ πιθανό οι αστροναύτες που θα βρίσκονται τον καιρό εκείνο στο διάστημα να μην καταφέρουν να γυρίσουν στην Γη. Ναι, είναι πολύ πιθανό κάποια αεροπλάνα – κυρίως σε περιοχές απομακρυσμένες από τον ισημερινό και σε υψηλά κυρίως υψόμετρα – να πέσουν ακυβέρνητα. Είναι ακόμα πολύ πιθανό σε κάποιες περιοχές της Γης να σημειωθούν τοπικά blackouts τα οποία μπορεί να διαρκέσουν ακόμα και μερικές ημέρες. Είναι σχεδόν σίγουρο πως το βόρειο και το νότιο Σέλας θα επεκταθούν για λίγο καιρό και θα είναι εμφανή σε πολύ μεγαλύτερες περιοχές – το βόρειο Σέλας λέγεται ότι θα μπορούν να το δουν αμυδρά στον βόρειο ουρανό ακόμα και οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης. Τέλος δεν αποκλείεται για μερικές εβδομάδες – ίσως παραπάνω από μήνα – να σημειωθούν αρκετές καταιγίδες κατά τις οποίες λογικά θα πέσουν πολλοί κεραυνοί για να αποφορτιστεί ηλεκτρικά η ατμόσφαιρα. Ο κόσμος δεν είναι λοιπόν ανάγκη να φοβάται το 2012· αν πάρει κάποιες προφυλάξεις, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την όποια «καταστροφή». Αν εξαιρέσουμε όσους ζουν στις πολικές ζώνες, όπου τα φαινόμενα θα είναι εντονότερα, με λίγα απλά μέτρα ασφαλείας μπορεί κανείς να επιβιώσει. Τι πρέπει να κάνει;

Ø  Αν έχει κάποια εξοχική κατοικία σε χαμηλό υψόμετρο και με κάποια σχετική αυτάρκεια, να προτιμήσει να περάσει εκεί τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2012 και τουλάχιστον το πρώτο μισό του Ιανουαρίου του 2013.

Ø  Αν κανείς ζει μόνος του, να φροντίσει να καλέσει μαζί του συγγενείς ή φίλους.

Ø  Να φροντίσει στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 να μην χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο εναέριας μεταφοράς.

Ø  Να μην χρησιμοποιήσει στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 ανελκυστήρα.

Ø  Να απενεργοποιήσει από τις 21 ως τις 23 Δεκεμβρίου κάθε ηλεκτρική και ηλεκτρονική συσκευή, καθώς και να κατεβάσει τις ηλεκτρικές ασφάλειες.

Ø  Να φροντίσει από τις 19 ως και τις 23 Δεκεμβρίου του 2012 να μείνει σε εσωτερικό χώρο – ένα υπόγειο θα ήταν ιδανικό – και να μην κοιτά τον ήλιο.

Ø  Να φροντίσει στις 21 Δεκεμβρίου να μην κρατά απάνω του κινητό ή οποιοδήποτε ηλεκτρικό ή ηλεκτρονικό μηχάνημα.

Ø  Να έχει προμήθειες σε τροφή, νερό, πετρέλαιο και ξύλα για περίπου ένα μήνα.

Ø  Να έχει προμηθευτεί αρκετά κεριά και αναπτήρες.

Ø  Να έχει προμηθευτεί ένα αλεξικέραυνο για να προφυλάξει το σπίτι του από τους κεραυνούς.

Ø  Να έχει προμηθευτεί τουλάχιστον έναν πυροσβεστήρα για πιθανότητα πυρκαγιάς από πτώση κεραυνού ή βραχυκύκλωμα.

Ø  Να έχει προμηθευτεί μία χημική τουαλέτα.

Ø  Να έχει μαζί του κουτί πρώτων βοηθειών και φάρμακα για αρκετό καιρό – αν χρειάζεται κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Ø  Να περιορίσει το δυνατόν περισσότερο τις εξόδους του από το σπίτι κατά την πρώτη βδομάδα μετά τις 21 Δεκεμβρίου του 2012.

Ø  Να έχει προμηθευτεί αντηλιακό προσώπου με υψηλό δείκτη προστασίας, άσπρα ρούχα, καπέλο και γυαλιά ηλίου για περίπτωση που χρειαστεί να βγει έξω κατά την επικίνδυνη περίοδο.

Ø  Να έχει προμηθευτεί ένα ραδιοφωνάκι που φορτίζεται χειροκίνητα το οποίο να είναι άδειο από μπαταρία και να χρησιμοποιηθεί μετά τις 24 Δεκεμβρίου.

Ø  Να φροντίσει ώστε κανείς να μην ξέρει για τα αποθέματα που έχει ή για το ότι βρίσκεται στο σπίτι.

Τ

α παραπάνω μέτρα ίσως να χαρακτηριστούν λίγο υπερβολικά σε σχέση με την κατάσταση που ενδέχεται να λάβει χώρα στις 21 Δεκεμβρίου 2012. Ο λόγος που υπάρχει η ελαφριά αυτή υπερβολή είναι για να υπάρχει η μέγιστη δυνατή σιγουριά και ασφάλεια.

Ό

πως και να ‘χει όμως, το μόνο πραγματικά ανησυχητικό που σχετίζεται με το 2012 δεν είναι αυτή η «καταστροφή» που περιέγραψα – οι περισσότεροι άλλωστε μπορούμε να ζήσουμε λίγες μέρες χωρίς ρεύμα και λίγους μήνες χωρίς κινητή τηλεφωνία και ασύρματο διαδίκτυο – αλλά αυτό που μπορεί να ακολουθήσει μετά την τόσο καλά «διαφημιζόμενη» καταστροφή του 2012. Δεν εννοώ τόσο τις καταστροφικές και βίαιες αντιδράσεις που ενδέχεται να έχουν πολλοί άνθρωποι σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο – πράγμα που συνήθως έπεται μιας φυσικής καταστροφής – όσο τις ήδη προσχεδιασμένες ενέργειες πολιτικής φύσεως που πρόκειται τότε να λάβουν χώρα.

Υ

πάρχει μία θεωρία που θέλει ο λόγος που «διαφημίζεται» τόσο το 2012 παγκοσμίως να είναι η ανάγκη της άμεσης παγκοσμιοποίησης ολόκληρου του πλανήτη. Πάντα άλλωστε υπήρχαν στον κόσμο εξουσίες και άτομα που ήθελαν να έχουν υπό την εξουσία τους το σύνολο του κόσμου. Κανείς ωστόσο δεν το κατάφερε αυτό σε απόλυτο βαθμό μέχρι σήμερα. Θα ήταν λογικό λοιπόν κάποιο άτομο, ή κάποια ομάδα ατόμων, ή κάποιο κράτος να σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση προκειμένου να πετύχει την παγκόσμια εξουσία. Η μέθοδος για να επιτευχτεί κάτι τέτοιο είναι απλή· πρέπει ο υποψήφιος παγκόσμιος ηγέτης να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από τους άλλους και αρκετά άξιος για να ηγηθεί του πλανήτη. Πώς μπορεί να το καταφέρει αυτό; Εύκολα! Πρώτα βάζοντας άλλους να υπερβάλλουν δημοσίως για μία όχι και τόσο δύσκολη αρνητική κατάσταση – την “καταστροφή” του 2012 – ώστε όλοι να την υπερεκτιμήσουν και να την φοβηθούν και έπειτα εμφανιζόμενος ο ίδιος ως σωτήρας, ώστε, αφού ξεπεράσει την σχετικά εύκολη στο να ξεπεραστεί αρνητική κατάσταση, να φαντάζει στους λαούς της Γης σαν υπερβολικά άξιος, αφού κατάφερε να σώσει τον κόσμο από τις επιπτώσεις μίας τόσο «κολοσσιαίας» καταστροφής – όπως λέγεται ψευδώς ότι θα είναι αυτή του 2012.

Τ

ο να δοθεί όμως έτσι εύκολα απόλυτη εξουσία πάνω σε όλον τον πλανήτη σε μεμονωμένα άτομα είναι πράγμα σαφώς επικίνδυνο όσο κι αν αυτό δεν θα φαίνεται μετά την καταστροφή, όταν δηλαδή θα γίνει – αν κάτι τέτοιο γίνει – η επιλογή του νέου πλανητάρχη.

Ο

ι άνθρωποι λοιπόν πρέπει να είναι έτοιμοι και για τα όσα τους περιμένουν μετά την καταστροφή – που σαφώς δεν θα είναι το τέλος του κόσμου… Πρέπει να μην εντυπωσιάζονται από τα “πυροτεχνήματα” των δημαγωγών, ούτε από τους “εξ ουρανού Μεσσίες”, διότι θα υπάρξουν πολλοί που θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση με κάθε τρόπο. Οι άνθρωποι λοιπόν θα πρέπει να διατηρήσουν μια κάποια καχυποψία απέναντι στους εμφανιζόμενους σωτήρες και στους ανερχόμενους παγκόσμιους ευεργέτες, ώστε το μέλλον τους στην Γη να μπορέσει να χτιστεί με τον καλύτερο τρόπο, χωρίς κανείς να μπορεί να τους εκμεταλλεύεται. Όσοι επιζήσουν μετά το 2012 – που σίγουρα θα είναι οι περισσότεροι – θα πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ στα όσα θα παίζονται στο παγκόσμιο σκηνικό τον καιρό εκείνο. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να παραμείνουν ελεύθεροι.

“Διότι το 2012 ίσως, περισσότερο από την ζωή μας, απειλεί το δικαίωμά μας στην ελευθερία.”