ΕΡΕΥΝΑ – ΓΕΩΠΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

Ο πλανήτης Άρης

Α

πό τον 20^ο κιόλας αιώνα ο άνθρωπος έκανε τα πρώτα του βήματα στο διάστημα. Όλα άρχισαν όταν το 1932 ο Ρώσος ταγματάρχης Γιούρι Α. Γκαγκάριν έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ανέβηκε στο διάστημα. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, η εξερεύνηση του διαστήματος γινόταν όλο και εντονότερη και το 1969 ο Νηλ Άρμστρονγκ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στην Σελήνη. Μετά την Σελήνη σειρά είχε ο πλανήτης Άρης η εξερεύνηση του οποίου άρχισε κατά το δεύτερο μισό του 20^ου αιώνα και συνεχίζεται ως σήμερα, με την τελευταία αποστολή να έχει φτάσει στον κόκκινο πλανήτη το 2008.

Η

 εξερεύνηση του πλανήτη Άρη μας έδωσε ήδη πάρα πολλά στοιχεία σχετικά με την σύσταση της ατμόσφαιράς του, με την πίεση της, με την θερμοκρασία της, με το έδαφος του κόκκινου πλανήτη, με την ύπαρξη νερού εκεί κλπ. Από τα στοιχεία τα οποία συνέλλεξαν οι επιστήμονες διαπίστωσαν αρχικά πως ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να επιβιώσει στο περιβάλλον του πλανήτη Άρη, όπως κάποτε οι άνθρωποι ονειρεύονταν…

Α

ν και η κατασκευή διαστημικών βάσεων στον πλανήτη Άρη είναι εφικτή, καθώς και η διαμονή μερικών εκατοντάδων ανθρώπων σε αυτές, αυτό δεν μπορεί ούτε να χαρακτηριστεί διαστημικός αποικισμός, ούτε να βοηθήσει στην ουσιαστική εξάπλωση μεγάλων ανθρώπινων πληθυσμών στο διάστημα. Και μία τέτοια εξάπλωση είναι κάτι που η ανθρωπότητα πραγματικά χρειάζεται.

Σ

την Γη, σε απογραφή που έγινε το 2008, ο ανθρώπινος πληθυσμός ήταν 6749600000 άνθρωποι, με ρυθμό πληθυσμιακής αύξησης 1,3%. Η συνεχής αύξηση όμως του ανθρώπινου πληθυσμού γεννά την ανάγκη περισσότερου χώρου και, δεδομένου ότι ο χώρος που μπορεί η Γη να μας παρέχει δεν αυξάνεται, ο άνθρωπος πρέπει να τον αναζητήσει αλλού και, κατά προτίμηση, σε κοντινά ουράνια σώματα. Η εξάπλωση σε άλλους πλανήτες είναι η μόνη ανθρώπινη λύση στο πρόβλημα διότι οι άλλοι δύο τρόποι περιορισμού του ανθρώπινου πληθυσμού είναι απάνθρωποι καθώς είναι πολύ άσχημο να θεσπίζονται νόμοι που να απαγορεύουν στον άνθρωπο να κάνει δεύτερο παιδί και να τιμωρούν τους παραβάτες με στείρωση και ακόμα ασχημότερο να γίνονται πολύνεκροι πόλεμοι και να χρησιμοποιούνται συμβατικά, βιολογικά, χημικά και πυρηνικά όπλα εναντίον αμάχων με απώτερο σκοπό να μειωθεί ο πληθυσμός. Άρα η διαστημική εξάπλωση είναι η μόνη κατά φύσει λύση για την ανθρωπότητα. Δεδομένου όμως του ότι τα διαστημικά ταξίδια γίνονται με πολύ αργές – για τα διαστημικά δεδομένα – ταχύτητες και του ότι ούτε η Σελήνη, ούτε ο Άρης, ούτε η Αφροδίτη μπορούν να φιλοξενήσουν ανθρώπινη ζωή, κάτι τέτοιο, μέχρι πριν λίγες δεκαετίες, φάνταζε απίθανο.

Η τορπίλη Genesis, από την κινηματογραφική ταινία
επιστημινικής φαντασίας “Star Trek ΙΙ: The Wrath of Khan”



Ό

πως όμως είθισται στην επιστήμη, αρκετά χρόνια πριν, η ιδέα που θα οδηγούσε στην εξάπλωση των ανθρώπων σε πλανήτες που αδυνατούν να υποστηρίξουν την ανθρώπινη ζωή, δόθηκε από την επιστημονική φαντασία. Στην κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας “Star Trek ΙΙ: The Wrath of Khan” που δημιουργήθηκε το 1982, αναφέρθηκε για πρώτη φορά το λεγόμενο «Πρόγραμμα Γένεσις» (Project Genesis) κατά το οποίο η τορπίλη Γένεσις θα μεταφερόταν σε έναν πλανήτη που δεν μπορεί να υποστηρίξει ζωή με σκοπό να εκραγεί εκεί και από την έκρηξή της να αλλάξουν τα χαρακτηριστικά του πλανήτη ώστε να μπορεί να κατοικηθεί από ανθρώπους και από παρεμφερείς μορφές ζωής. Αν και η σύγχρονη επιστήμη είναι ακόμα πολύ πίσω για να κατασκευάσει μία τέτοια τορπίλη που θα μετατρέψει τον Άρη σε έναν πλανήτη σαν την Γη, αυτός δεν είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο.

Η

 ιδέα της πρακτικής εφαρμογής της μετατροπής του πλανήτη Άρη σε μία δεύτερη Γη γεννήθηκε, όσο κι αν φαίνεται ειρωνικό, από ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου. Στην Γη, τόσο τα πάμπολλα εργοστάσια, όσο και τα αμέτρητα αυτοκίνητα καθώς και άλλοι παράγοντες απελευθερώνουν πολύ μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) και άλλων αερίων που δημιουργούν το παγκόσμιο πρόβλημα του θερμοκηπίου. Τα αέρια αυτά εγκλωβίζουν την θερμότητα που έρχεται από τον Ήλιο ένα μέρος της οποίας θα έπρεπε, κατά την διάρκεια της νύχτας, να φύγει στο διάστημα και έτσι οδηγούν σε αύξηση της γήινης θερμοκρασίας, λιώσιμο των πάγων και ερημοποίηση περιοχών και άλλα πολλά… Το φαινόμενο του θερμοκηπίου οπότε στο μυαλό του ανθρώπου έχει συνδεθεί με κάτι το κακό. Είναι όμως πράγματι κακό; Για την Γη, όντως είναι κακό, για τους άλλους πλανήτες όμως; Κάπως έτσι άρχισε η γέννηση της ιδέας της χρήση αυτού του ίδιου φαινομένου στην παγωμένη, με μέση θερμοκρασία -63 βαθμούς Κελσίου, ατμόσφαιρα του πλανήτη Άρη με σκοπό την αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι τους 14 βαθμούς Κελσίου που είναι η μέση θερμοκρασία της Γης αλλά και την αύξηση της χαμηλής πυκνότητας (0,8 kPa) της ατμόσφαιρας του πλανήτη…

Ο πλανήτης Άρης μετά από την γεωπλασία του.



Κ

άπως έτσι άρχισε η ιδέα της γεωπλασίας του κόκκινου πλανήτη. Με την χρήση του φαινομένου του θερμοκηπίου, αλλά και τεράστιων κατόπτρων που θα βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αυτόν και θα αντανακλούν ακόμα περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία στο εσωτερικό του ο άνθρωπος θα μπορέσει να θερμάνει τον πλανήτη, αλλά και να κάνει πιο πυκνή την ατμόσφαιρά του, με αποτέλεσμα το παγωμένο νερό που βρίσκεται στον Άρη να λιώσει. Το όζον παράλληλα που θα έχει απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα του Άρη θα αρχίσει να εμποδίζει τις βλαβερές για την γήινη ζωή ηλιακές ακτινοβολίες να εισέρχονται και έτσι, αφού θα υπάρχει η κατάλληλη θερμοκρασία και πίεση, νερό σε υγρή μορφή και πολύ διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), θα μπορέσουν να μεταφερθούν στον Άρη τα πρώτα γήινα φυτά τα οποία, κάνοντας φωτοσύνθεση, θα αρχίσουν να παράγουν οξυγόνο. Όταν δε τα επίπεδα οξυγόνου της ατμόσφαιρας του Άρη θα είναι αρκετά, θα μπορέσει να γίνει μεταφορά τόσο ανθρώπινων πληθυσμών, όσο και ζώων στον Άρη. Η ολοκλήρωση βέβαια της διαδικασίας αυτής θα χρειαστεί πάνω από έναν αιώνα για να πραγματοποιηθεί…

Γ

ια την ολοκλήρωση της γεωπλασίας του Άρη όμως χρειάζεται να λυθεί ένα ακόμα πρόβλημα το οποίο υπάρχει και στην περίπτωση γεωπλασίας του πλανήτη Αφροδίτη και στην περίπτωση γεωπλασίας των περισσότερων δορυφόρων. Ο πλανήτης Άρης είναι από τους πλανήτες που δεν έχουν ηλεκτρομαγνητικό πεδίο να τους περιβάλλει και να τους προστατεύει από τον ηλιακό άνεμο, δηλαδή από τα κομμάτια ύλης σε κατάσταση πλάσματος που έρχονται από τις ηλιακές εκρήξεις. Το πλάσμα αυτό που έρχεται από τον Ήλιο, στην περίπτωση του Άρη, δεν εμποδίζεται από ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, έρχεται σε επαφή με την ατμόσφαιρα και κυριολεκτικά αποδεκατίζει τα άτομα που βρίσκονται στο εξωτερικό της στρώμα. Έτσι, σιγά-σιγά, η ατμόσφαιρα χάνεται στο διάστημα. Το να διατηρηθεί λοιπόν η νέα ατμόσφαιρα του Άρη θα είναι εξίσου δύσκολο με την δημιουργία της. Για να γίνει αυτό ίσως χρειαστεί να δημιουργηθεί ένα τεχνητό μαγνητικό πεδίο που να περιβάλλει τον πλανήτη ή έστω να βρεθεί ένας τρόπος να αναπληρώνονται τα άτομα που χάνονται από την ατμόσφαιρα του πλανήτη Άρη εξ αιτίας του ηλιακού ανέμου. Αν όμως υπολογίσουμε τα άλματα της επιστήμης κατά τα τελευταία 100 χρόνια, μέσα στα επόμενα 100 χρόνια, το μικρότερο διάστημα δηλαδή που μπορεί να χρειαστεί για την οικοσύνθεση του πλανήτη Άρη, οι επιστήμονες θα έχουν σίγουρα βρει τον τρόπο να διατηρήσουν την νέα ατμόσφαιρα του γειτονικού μας πλανήτη.

Ό

ταν επιτευχθεί η γεωπλασία του Άρη, η ανθρωπότητα θα αρχίσει να απλώνεται στους κόσμους. Σύντομα και άλλοι πλανήτες – αλλά και δορυφόροι – θα ακολουθήσουν όπως η Σελήνη, η Αφροδίτη, η Ευρώπη (δορυφόρος του Δία) κλπ. Αυτό θα είναι το νέο βήμα για την ανθρωπότητα το οποίο θα την κάνει να περάσει σε μία νέα φάση, σε μία φάση που θα της επιτρέψει πάρα πολλά και που θα αποτελέσει την αρχή της διαστημικής εξάπλωσης του ανθρώπου που δεν θα περιοριστεί στα «στενά» όρια αυτού του ηλιακού συστήματος…

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΓΟΝΙΚΗΣ



Τρισδιάστατη αναπαράσταση DNA.



Η

 γενετική είναι μία πολλά υποσχόμενη επιστήμη η οποία τα τελευταία χρόνια έχει προοδεύσει πάρα πολύ. Η ευγονική η οποία προέρχεται από τις λέξεις «ευ» και «γόνος» είναι μία επιστήμη που σχετίζεται άμεσα με την βιολογία και που επιτρέπει την επιλογή συγκεκριμένων γενετικών πληροφοριών από τους γενετικούς κώδικες (DNA) των γονιών με σκοπό αυτές και όχι κάποιες άλλες ανεπιθύμητες να σχηματίσουν το DNA του παιδιού.

Μ

ε την χρήση της ευγονικής, στο κοντινό μέλλον, οι άνθρωποι που έχουν κληρονομικές παθήσεις θα μπορούν να τεκνοποιούν χωρίς οι παθήσεις αυτές να περνάνε στα παιδιά τους. Θα μπορούν επίσης να επιλέξουν τόσο το φύλο, όσο και τα υπόλοιπα σωματικά αλλά και πνευματικά χαρακτηρίστηκα του παιδιού. Αργότερα δε, δεν αποκλείεται με χρήση της ευγονικής να μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει υπεράνθρωπες ιδιότητες όπως υπεράνθρωπη εξυπνάδα, μνήμη ή σωματική δύναμη. Με λίγα λόγια, η ευγονική μπορεί να οδηγήσει σε έναν κόσμο χωρίς γενετικές ατέλειες στον οποίο όλοι θα έχουν ίσες ευκαιρίες όσον αφορά την επιλογή του γενετικού τους κώδικά.

Ε

ίναι όμως η χρήση της ευγονικής κάτι το ηθικό ή όχι; Είναι σωστό ο άνθρωπος να επιλέγει το πώς θέλει να είναι τα παιδιά του; Είναι υγιής τρόπος ανάπτυξης για την ανθρώπινη κοινωνία η παρέμβαση στο ανθρώπινο DNA; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα τίθενται πάνω στο θέμα και μένουν αναπάντητα καθώς άλλοι υποστηρίζουν πως ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να φέρει τα χαρακτηριστικά που θέλει να έχει και να εξελίσσεται – ως άτομο και ως είδος – κατά την δικιά του ελεύθερη βούληση, άλλοι ισχυρίζονται πως είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο να παρεμβαίνουμε στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός εν σοφία μας έπλασε κι άλλοι πάλι υποστηρίζουν την άποψη ότι η εξέλιξη με μη φυσικούς ρυθμούς μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην καταστροφή…

Υ

πάρχει επίσης και ένα άλλο ζήτημα. Μήπως η «γενετική τελειότητα» αφαιρεί από τον άνθρωπο την ταυτότητά του και ενισχύει τις ρατσιστικές του τάσεις προς κάθε τι που αυτός θεωρεί ατελές επειδή απλά δεν του μοιάζει; Οι ανθρώπινες ατέλειες δεν είναι άλλωστε αναπόσπαστα στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας; Και πώς πάλι ο ατελής άνθρωπος μπορεί να κάνει έναν τόσο ακριβή ορισμό του τέλειου για να χτίσει πάνω σε αυτόν το DNA των παιδιών του μέλλοντος; Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο κόσμος οδηγήθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ακριβώς χάρη στην προπαγάνδα των Ναζί περί της «τέλειας» φυλής των Αρίων που πιστευόταν πως κατείχε την γενετική αυτή «τελειότητα».

Από το επεισόδιο "Space Seed" της σειράς "Star Trek".
Οι προταγωνιστές ανακαλύπτουν σε κατάσταση στάσης έναν
άνδρα που αποτελεί προϊόν ευγονικής από την εποχή του
Γ΄ Παγκοσμίου πολέμου που έγινε εξ αιτίας της ευγονικής.

Ε

δώ και αρκετά χρόνια, πολλές θεωρίες έχουν αναπτυχθεί πάνω στο ζήτημα της ευγονικής. Ήδη στις 16 Φεβρουαρίου του 1967, η δημοφιλής αμερικανική σειρά επιστημονική φαντασίας «Star Trek: The Original Series» πρόβαλε το 22^ο  επεισόδιο του 1^ου κύκλου της με τίτλο «Space Seed». Το συγκεκριμένο επεισόδιο έκανε αναφορά στο θέμα της ευγονικής που, κατά τον σεναριογράφο οδήγησε την Γη στον Γ΄ Παγκόσμιο πόλεμο καθώς, από την χρήση της ευγονικής, δημιουργήθηκε μία ελίτ υπερανθρώπων που έφτασε στο σημείο να ελέγχει πάνω από το ένα τρίτο της υδρογείου. Το σενάριο αυτό την εποχή που προβλήθηκε το επεισόδιο αυτό, φάνταζε απόμακρο και εξωπραγματικό, αν και ο σεναριογράφος το είχε τοποθετήσει χρονικά στην δεκαετία του 1990. Αν και, για καλή μας τύχη, η πρόβλεψή του δεν επαληθεύτηκε τότε, λόγω του ότι η ευγονική δεν είχε εξελιχθεί όσο αυτός υπολόγιζε, η πιθανότητα να γίνει στο μέλλον ένας τέτοιος πόλεμος δεν είναι ανύπαρκτη καθώς η γενετική ολοένα και προοδεύει…

Ω

στόσο η γενετική είναι μία χρήσιμη επιστήμη καθώς επιτρέπει στον άνθρωπο να απαλλαγεί από τις γενετικές παθήσεις και ασθένειες. Η απαγόρευσή της λοιπόν θα ήταν κάτι τόσο απάνθρωπο όσο και σκοταδιστικό. Η χρήση της παράλληλα μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα. Η μόνη λύση είναι να θεσπιστούν περιορισμοί από το Διεθνές Δίκαιο με σκοπό την ελεγχόμενη χρήση της ευγονικής καθαρά για σκοπούς ίασης γενετικών παθήσεων καθώς και σοβαρών δυσμορφιών και όχι για την επιλογή των γενετικών χαρακτηριστικών, πόσο μάλλον για την δημιουργία «υπερανθρώπων». Ίσως έτσι, αν θεσπιστούν κάποιοι νόμοι που θα περιορίζουν την χρήση της ευγονικής, να μπορέσει η ανθρωπότητα να βοηθηθεί πραγματικά από αυτήν, χωρίς αυτή να την καταστρέψει…

ΒΙΒΛΙΑ – ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ

Γίνεται μία κατάσταση που επικρατούσε στον κόσμο πριν 1200 χρόνια να επιστρέψει στο μέλλον και μάλιστα με μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες διαστάσεις; Αυτό είναι το θέμα του νέου μου βιβλίου "Μυστική Προφητεία" στο οποίο μία ιστορία αγάπης μεταξύ δύο ηγεμόνων του 800 μετά Χριστόν συνδέεται με την πολιτική πραγματικότητα του τότε και του αύριο και με έναν εχθρό που αναστήθηκε από το παρελθόν για να καταστρέψει τον Δυτικό πολιτισμό... [Έρχεται προσεχώς]

Περίληψη:

Β

ρισκόμαστε στο έτος 2078 μετά Χριστόν και η Γη έχει αλλάξει πάρα πολύ από τις αρχές του 21^ου αιώνα… Μετά τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που έγινε αρχικά ανάμεσα στις Η.Π.Α. και το Ιράν και εν συνεχεία επεκτάθηκε ανάμεσα σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, ολόκληρος σχεδόν ο πλανήτης πέρασε στην σφαίρα επιρροής των Αράβων και των Περσών. Μέσα στο τεράστιο πλανητικό μουσουλμανικό κράτος όμως εξακολουθούσε να υπάρχει ένα χριστιανικό κράτος που παρέμενε ελεύθερο και ανεξάρτητο· η Ενωμένη Ευρώπη.

Η

 Ενωμένη Ευρώπη, αν και είναι αρκετά ισχυρή για να μπορέσει να διατηρήσει την ελευθερία της, είναι ανίσχυρη να επιβάλει την θέλησή της οπουδήποτε αλλού. Η ηγεσία των μουσουλμανικών κρατών όμως, επειδή γνωρίζει πως η Ευρώπη είναι ο άσβεστος φάρος του δυτικού πολιτισμού που, αν ισχυροποιηθεί, μπορεί να καταστρέψει την πλανητική τους κυριαρχία, αποφασίζει, ακολουθώντας ένα παλιό σχέδιο που είχε κάποτε οργανώσει μυστικά ο Χομεϊνί, να δημιουργήσει σε εργαστήριο ευγονικής τον παγκόσμιο ηγέτη, έναν άνδρα του οποίου το DNA θα προέρχεται από όλους τους μεγάλους της ιστορίας και που θα αναλάβει να καταλύσει την Ενωμένη Ευρώπη και, μαζί μ’ αυτήν, την ελευθερία, την δημοκρατία κι αυτόν τον ίδιο τον Χριστιανισμό. Και ενώ ο Άραβας με το πράσινο σαρίκι ετοιμάζει τα στρατεύματά του για επίθεση κατά της Ευρώπης καθώς η λήξη της υπογεγραμμένης ειρήνης πλησιάζει, πέντε άτομα κρατούν στα χέρια τους την μοίρα του κόσμου.

Μ

ία νεαρή Ελληνίδα, για την οποία υπάρχει μία μυστική προφητεία, ένας Δυτικοευρωπαίος αριστοκράτης που μέλλει να στηρίξει όλον τον χριστιανικό-δυτικό πολιτισμό, ένας καθολικός υψηλόβαθμος ιερωμένος και ένας Έλληνας βυζαντινολόγος ερευνητής που είναι επιφορτισμένοι να τους προστατεύουν και ένας Αμερικανός πανεπιστημιακός ερευνητής που πρόκειται να ξεκινήσει την δυτική επανάσταση στην Αμερική ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τον Άραβα με το πράσινο σαρίκι και τον στρατό του καθώς και την σκοταδιστική νοοτροπία που φέρνει στον κόσμο και που οι ίδιοι οι ακόλουθοί του δεν έχουν ακόμα καταλάβει. Κι όλα αυτά την ώρα που ένας προφήτης γυρνάει στην Γη για να συμπληρώσει τις προφητείες που ήδη είχε προαναγγείλει και να προετοιμάσει τον κόσμο για τα όσα έρχονται και που ένα ολόγραμμα από το πολύ μακρινό παρελθόν εφοδιάζει τους πέντε αυτούς ανθρώπους με την τεχνολογική γνώση μιας πολύ μακρινής εποχής…

Τ

ο ζευγάρι των δύο υπερασπιστών της δύσης, του απογόνου του Καρλομάγνου και της απογόνου της Ειρήνης της Αθηναίας, χίλια τρακόσια χρόνια περίπου μετά το άδοξο τέλος της αγάπης των προγόνων τους, βρίσκονται, όπως και οι προηγούμενοι, αντιμέτωποι με τον ίδιο εχθρό. Μόνο που αυτή την φορά η Ευρώπη, όπως και αυτοί οι δύο, θα είναι Ενωμένη προ του κοινού κινδύνου. Και αυτήν την φορά ο εχθρός δεν είναι άνθρωπος…

ΕΡΕΥΝΑ – ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΣΕ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ [Α΄ ΜΕΡΟΣ]



Η είσοδος του σπηλαίου της Πεντέλης.



Η

 Ελλάδα είναι μία χώρα στην οποία η φυσική ομορφιά και το κάλος των αρχαιοτήτων συνυπάρχουν αρμονικά με το παράξενο και το ανεξήγητο που κρύβονται σε μέρη απόμακρα κι απρόσιτα όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν, όπως για παράδειγμα στα σπήλαια που βρίσκονται βαθιά μέσα στην αγκαλιά της Γης…

Η Ελλάδα, η βραχώδης άκρη της Βαλκανικής χερσονήσου, είναι γεμάτη από σπηλιές, άλλες μικρές κι άλλες μεγάλες, άλλες χερσαίες κι άλλες θαλάσσιες, άλλες προσιτές κι άλλες απρόσιτες στον ερευνητή. Πολλές δε απ’ αυτές τις σπηλιές είναι συνδεδεμένες στην λαϊκή παράδοση με αρχαιοελληνικούς μύθους, βυζαντινές δοξασίες ή και μυστήρια της νεότερης ιστορίας. Από τα σπήλαια αυτά, πολλά σχετίζονται και με παράξενα φαινόμενα τα οποία ως σήμερα αδυνατούμε να εξηγήσουμε.

Αν και ‘σεις μαγεύεστε από το μυστήριο και προσελκύεστε από το παράξενο, όντας έτσι δυνάμει ερευνητές, ακολουθήστε με σε ένα ταξίδι στα πιο γνωστά από τα σπήλαια αυτά σε όλη την Ελλάδα…

1.

 Το σπήλαιο της Πεντέλης: Το σπήλαιο της Πεντέλης είναι ίσως το γνωστότερο από τα σπήλαια της Ελλάδας στα οποία λαμβάνουν χώρα παράξενα φαινόμενα λόγω του ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη των Αθηνών. Το σπήλαιο ήταν ήδη γνωστό από την αρχαιότητα, από τότε που οι αρχαίοι Αθηναίοι έψαχναν το όρος της Πεντέλης για το παγκοσμίου φήμης πεντελικό μάρμαρο. Το συγκεκριμένο σπήλαιο αποτέλεσε κατά την αρχαιότητα ιερό του Πανός και των νυμφών. Αυτό συνεπάγεται πως οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως στην περιοχή εμφανιζόταν ο τραγόμορφος θεός και οι ακόλουθοί του, καθώς και οι νύμφες. Στα Βυζαντινά χρόνια αποτέλεσε ησυχαστήριο Χριστιανών μοναχών, ενώ αργότερα χτίστηκαν κοντά στην είσοδό του δύο εκκλησάκια, όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή να γίνεται στα μέρη όπου κάποτε υπήρχαν αρχαίοι ναοί και ιερά. Υπήρχαν δε αναφορές και για ανθρώπους οι οποίοι εξαφανίζονταν στο σπήλαιο εκείνο. Αργότερα το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε από τον περιβόητο λήσταρχο Νταβέλη ο οποίος, καθώς λέγεται, είχε βρει κρυφές διόδους που τον οδηγούσαν σε διάφορα σημεία του λεκανοπεδίου. Στην σύγχρονη εποχή, το μεγαλύτερο μέρος τους σπηλαίου έχει σφραγιστεί και, ως εκ τούτου είναι απρόσιτο στον ερευνητή ενώ κοντά στο σπήλαιο βρίσκονται στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Υπάρχουν επίσης αναφορές για εμφανίσεις περίεργων όντων τόσο μέσα, όσο και έξω από το σπήλαιο ενώ άλλοι αναφέρουν εμφάνιση εξωγήινων. Το σπήλαιο της Πεντέλης λοιπόν είναι ίσως το πιο παράξενο σπήλαιο ολόκληρης της Αττικής.

2.

 Οι σπηλιές του Ταΰγετου: Τα σπήλαια που βρίσκονται στον Ταΰγετο αποτελούν ένα ακόμα παράδειγμα παράξενων σπηλαίων. Στην αρχαιότητα πιστευόταν πως εκεί κατοικούσε η κατώτερη θεότητα Ταϋγέτη ενώ, από αρχαιολογικές έρευνες έχουν βρεθεί στην περιοχή αναθήματα που χρονολογούνται στην Μυκηναϊκή εποχή. Το πλούσιο μυθολογικό υπόβαθρο σε συνδυασμό τόσο με το πυραμιδοειδές σχήμα του όρους, όσο και με την μυστηριώδη εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη  μέσα σε ένα από αυτά, οδήγησαν στο να λεχθούν πολλά πράγματα για την περιοχή, ως και το ότι εκεί υπάρχουν πύλες που οδηγούν σε άλλους κόσμους ή σε άλλες διαστάσεις…

3.

 Τα σπήλαια του Τσούτσουρα: Ο Τσούτσουρας, μία παραθαλάσσια περιοχή της νότιας Κρήτης που βρίσκεται νότια από τα Αστερούσια Όρη είναι ένα χωριό κοντά στο οποίο βρίσκονται σπηλιές – άλλες με χερσαίες και άλλες με θαλάσσιες εισόδους – στις οποίες λέγεται ότι συμβαίνουν παράξενα φαινόμενα. Τα σπήλαια αυτά ήταν κατά την αρχαιότητα αφιερωμένα στην θεότητα Ειλειθυία που ήταν η θεά της γονιμότητας. Κάποια άλλα σπήλαια της περιοχής σχετίζονται με τον μύθο του Ραδάμανθυ, του γιου του Διός, ο οποίος μπαινόβγαινε στα σπήλαια αυτά με τα νοοκίνητα ιπτάμενα πλοία του. Η περιοχή του Τσούτσουρα δεν έγινε αντικείμενο έρευνας μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, υπήρξε κάποια αντιπαράθεση μεταξύ Ιταλίας και Γερμανίας για το ποια θα έχει τον έλεγχο της περιοχής. Οι Γερμανοί έκαναν έρευνες στην περιοχή, έχτισαν μία ναζιστική βάση μέσα σε κάποια απ’ τις σπηλιές και σκότωσαν μεγάλο ποσοστό των ντόπιων κατοίκων – που ίσως είχαν δει πράγματα. Μετά τον πόλεμο, κατά τον ερευνητή Ι. Φουράκη, έγιναν έρευνες των Αμερικάνων στην περιοχή κατά την δεκαετία του 1960, ενώ οι είσοδοι κλείστηκαν με τσιμέντο μετά το τέλος των ερευνών κι αφού πάρθηκαν από μέσα κάποια πράγματα. Το θέμα του σπηλαίου αυτού ξαναέγινε γνωστό από την τηλεοπτική εκπομπή «Οι Πύλες του Ανεξήγητου», όταν κάποιος Κρητικός, αφού μπήκε στα σπήλαια και είδε, καθώς ανέφερε, αρχαία αντικείμενα εξοπλισμένα με υψηλή τεχνολογία, καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση με την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας. Οι έρευνες που ακολούθησαν και ιδιαίτερα μία που έγινε σε μία θαλάσσια σπηλιά και στην οποία παρατηρήθηκαν διαταραχές στην ροή του χρόνου, έκαναν μέσα σε μία δεκαετία το σπήλαιο αυτό ένα από τα γνωστότερα σπήλαια σε όλη την Ελλάδα.

Τα τρία αυτά σπήλαια είναι  ίσως τα γνωστότερα σπήλαια της Ελλάδας. Η πληθώρα των μύθων και των ιστοριών που αναφέρονται σε αυτά συνθέτουν ένα πέπλο μυστηρίου για το τι αυτά κρύβουν καλά στα άδυτά τους. Υπάρχουν όμως και άλλα σπήλαια στην Ελλάδα που κρύβουν ιστορίες, μύθους ή και κάτι παραπάνω. Θα επανέλθουμε με νέα στοιχεία.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ - ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ & ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ

 

Η Ατλαντίδα, πίνακας του Lloyd K. Townsend

 

Έ

να από τα μεγαλύτερα μυστήρια όλων των εποχών είναι αυτό της χαμένης Ατλαντίδας. Η Ατλαντίδα άρχισε ως ένας μύθος των περιοχών γύρω από την Μεσόγειο. Η αρχαιότερη ίσως αναφορά στην Ατλαντίδα γίνεται στην αρχαία Αίγυπτο. Ανάλογοι όμως μύθοι εμφανίστηκαν και σε άλλες περιοχές. Γνωστότερη εκδοχή του μύθου είναι η ελληνική  εκδοχή, όπως μας την παραδίδει ο Πλάτωνας στο έργο του «Τίμαιος».

Κ

ατά τον Πλάτωνα, η Ατλαντίδα ήταν μία μεγάλη ήπειρος που βρισκόταν πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες (πορθμός του Γιβραλτάρ) και την οποία διοικούσε μία θαυμαστή δύναμη βασιλέων. Οι Ατλάντιοι, όπως αυτοί εμφανίζονται στον «Τίμαιο», ήταν μία φυλή με επεκτατικές διαθέσεις που προσπάθησε, με μία μόνο επίθεση να καταλάβει όλες τις περιοχές που βρέχονταν από την Μεσόγειο. Ακολούθησε ένας μεγάλος και πολύνεκρος πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων της Ατλαντίδας και αυτών της Ευρασίας και της Αφρικής. Στην πλευρά των αμυνόμενων, διακρίθηκαν οι Αθηναίοι οι οποίοι απώθησαν τους Άτλαντες ελευθερώνοντας τα κατεκτημένα απ’ αυτούς εδάφη και τελικά τους πέταξαν στην θάλασσα. Μετά, όπως λέει ο μύθος, μέσα σε μία μόνο νύκτα, ολόκληρη η Ατλαντίδα βυθίστηκε κάτω από τα κύματα της θάλασσας κι από τότε ο Ατλαντικός Ωκεανός έγινε απροσπέλαστος για τα καράβια τα οποία κατευθύνονταν στην «απέναντι ήπειρο».

Σ

την ήπειρο που βρίσκεται απέναντι από την Ευρασία, στην Αμερική, οι προκολομβιανοί πολιτισμοί που αναπτύχθηκαν εκεί, αν και ήταν πολιτισμοί ερυθρόδερμων ανθρώπων, μίλαγαν για θεούς και άλλες μυθολογικές μορφές που ήρθαν πέρα από την θάλασσα και που ήταν λευκοί στο χρώμα και γενειοφόροι. Οι μύθοι αυτοί αποκλείεται να ήταν τελείως φανταστικοί καθώς η κόκκινη φυλή δεν είχε γένια άρα, αν δεν είχε έρθει σε επαφή με λευκούς ανθρώπους, δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως οι άνθρωποι μπορεί να έχουν γενειάδα ή και να μην είναι ερυθρόδερμοι. Τόση δε ήταν η πίστη των ιθαγενών Αμερικάνων ότι θα γύρναγαν πίσω οι λευκοί γενειοφόροι θεοί που, όταν ήρθαν από την Ευρώπη οι πρώτοι εξερευνητές και αργότερα οι πρώτοι άποικοι στην Αμερική, οι Ινδιάνοι τους δέχτηκαν με χαρά.

Τ

όσο όμως οι γεωγραφικές γνώσεις των αρχαίων Αιγυπτίων και των αρχαίων Ελλήνων σχετικά με την Αμερική, όσο και η γνώση των προκολομβιανών πολιτισμών για τα βιολογικά χαρακτηριστικά της λευκής φυλής είναι αδύνατον να υπήρξαν αν κάποια μέρη έστω του μύθου της Ατλαντίδας δεν αληθεύουν.

Π

λην τούτου, ο μύθος της Ατλαντίδας, ο οποίος κατά τον Πλάτωνα έγινε 9000 χρόνια πριν απ’ αυτόν, δηλαδή μεταξύ του 10000 και του 9500 προ Χριστού, σχετίζεται από πολλούς και με μία ανεπτυγμένη τεχνολογία. Μία τεχνολογία αρκετά προηγμένη για να σβήσει από τον χάρτη μία ολόκληρη ήπειρο μέσα σε μία νύχτα. Η ίδια τεχνολογία με την οποία οι Άτλαντες πέταγαν και προσθαλασσώνονταν στις αμερικανικές ακτές κάνοντας τους εκεί πολιτισμούς να νομίσουν ότι είναι οι θεοί που κατεβαίνουν από τον ουρανό.




Η πόλη-αστρόπλοιο Ατλαντίδα από την σειρά επιστημονικής φαντασίας Stargate Atlantis.

 

Κ

ατά καιρούς έχουν ακουστεί πολλά σχετικά με το τι έκαναν οι Ατλάντιοι στο διάστημα. Κλασσικό παράδειγμα είναι τα πρόσωπα που βρίσκονται στον πλανήτη Άρη τα οποία είναι σχεδόν απίθανο να δημιουργήθηκαν με φυσικό τρόπο. Υπάρχει ακόμα η θεωρία πως ίσως οι Ατλάντιοι να είχαν αποικήσει άλλα ουράνια σώματα εντός ή και εκτός του ηλιακού μας συστήματος, πράγμα που συνεπάγεται πως σε κάποιους πλανήτες στο Σύμπαν μπορεί να υπάρχουν πληθυσμοί που να κατάγονται από Ατλάντιους, Έλληνες ή Αιγύπτιους αποίκους και που, στους αιώνες που θα ακολουθήσουν, θα συναντήσουμε καθώς θα εξερευνούμε το απέραντο Σύμπαν…

Έ

χοντας στηριχτεί σε αυτήν την θεωρία, δημιουργήθηκε και η καναδοαμερικανικής παραγωγής σειρά επιστημονικής φαντασίας «Stargate Atlantis» κατά την οποία η πόλη-αστρόπλοιο Ατλαντίδα έχει μεταφερθεί σε έναν απομακρυσμένο πλανήτη κάπου στον γαλαξία Πήγασο και προσεγγίζεται από μία αποστολή στρατιωτικών και επιστημόνων που έρχεται από την Γη μέσω μίας Αστροπύλης.

Π

έρα όμως από την επιστημονική φαντασία, μήπως τον καιρό πριν τον ελληνοατλαντικό πόλεμο, εμείς οι άνθρωποι σπείραμε το διάστημα με ανθρώπινους πληθυσμούς, κάποιοι από τους οποίους έχουν επιβιώσει ως σήμερα και περιμένουν καρτερικά την πρώτη μας επαφή μαζί τους; Μήπως πάλι ο πόλεμος που άρχισε πριν 12000 χρόνια δεν έχει ακόμα σταματήσει και μαίνεται κάπου εκεί έξω μεταξύ των Ελλήνων και των Ατλάντων αποίκων;

Σ

την αυγή της 3^ης χιλιετίας μετά Χριστόν λοιπόν, θα κληθούμε άραγε να ερευνήσουμε ένα Σύμπαν με περίεργες μορφές ζωής, ή μήπως ένα Σύμπαν σπαρμένο με ανθρώπους που κάποτε οι πρόγονοί μας έστειλαν εκεί; Το μέλλον θα δείξει…

Υ

πάρχουν δε πάμπολλες θεωρίες σχετικά με το τι είδους τεχνολογία ήταν αυτή και με το πώς οι Ατλάντιοι την απέκτησαν. Όλες όμως συμφωνούν ότι, ακόμα και σήμερα, δεν έχουμε φτάσει τεχνολογικά στο σημείο όπου είχαν φτάσει οι Άτλαντες. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: αφού εμείς με την τεχνολογία που είχαμε την δεκαετία του 1960, φτάσαμε στην Σελήνη, οι Άτλαντες οι οποίοι είχαν πολύ μεγαλύτερη τεχνολογική πρόοδο απ’ ότι έχουμε εμείς σήμερα, δεν θα είχαν φτάσει σε άλλα ουράνια σώματα;

ΠΕΙΡΑΜΑ - Κ.Π.Ι. (Κλειστή Πολωτική Ιδέα)

Ε

ίναι γεγονός ότι, στις μέρες μας, η παγκοσμιοποίηση και η μαζοποίηση κυριαρχούν και επιβάλουν στον κόσμο την ομοιομορφία. Έτσι, σε όλον τον κόσμο και ιδιαίτερα στα αναπτυγμένα κράτη της Δύσης, οι άνθρωποι δέχονται τα ίδια ερεθίσματα και ζουν με τον ίδιο τρόπο. Είναι εμφανές άλλωστε ότι στα περισσότερα κράτη, προβάλλονται τα ίδια κινηματογραφικά έργα, τα ίδια ρούχα είναι «της μόδας», με τον ίδιο τρόπο ορίζεται η πολυτέλεια, η ομορφιά και η ευγένεια, τις ίδιες συνήθειες έχουν οι άνθρωποι τόσο στην διασκέδαση, όσο και στην εργασία τους και ούτω καθεξής. Εκτός όμως από όλα αυτά, ακόμη και η ανθρώπινη σκέψη τείνει να ομογενοποιηθεί.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου όλοι θα σκέφτονταν με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Έναν κόσμο όπου κάθε ιδιαιτερότητα, ακόμα και στην ίδια την ανθρώπινη βούληση, θα έχει εξαφανιστεί. Κάτι τέτοιο, λογικά, για τους περισσότερους ανθρώπους είναι μία δυσάρεστη προοπτική. Είναι όμως μία κατάσταση στην οποία θα φτάσει με μαθηματική ακρίβεια η ανθρώπινη κοινωνία, αν η πορεία της παραμείνει σταθερή.

Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εκπαίδευση των πολιτών. Όταν αναφερόμαστε όμως στην εκπαίδευση των πολιτών, αν και το μυαλό πάει πρώτα στην σχολική εκπαίδευση, δεν εννοούμε μόνο αυτή, αλλά και την τηλεόραση και τα λοιπά ΜΜΕ τα οποία «διδάσκουν» τον άνθρωπο πολύ πριν το σχολείο, για πολύ περισσότερο χρόνο από αυτό και, σε αντίθεση μ’ αυτό, χωρίς διακοπές και αργίες…

Ο σημερινός τρόπος εκπαίδευσης, όπως θα αποδείξουμε και παρακάτω, ακόμα και στο σχολείο, οδηγεί τα παιδιά, όχι απλά σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, αλλά σε έναν τρόπο περιορισμού της σκέψης! Αν και οι μαθητές μαθαίνουν πολλά πάνω στις εξισώσεις της άλγεβρας και τα θεωρήματα της γεωμετρίας, στην συντριπτική τους πλειοψηφία αδυνατούν να λύσουν το απλούστατο πρόβλημα που θα παραθέσουμε παρακάτω. Το ίδιο ακριβώς ισχύει όμως και για την πλειοψηφία των ενηλίκων, ακόμα και όσων έχουν εντρυφήσει στα μαθηματικά. Η μόνη ηλικία που λύνει το πρόβλημα σε μεγάλους αριθμούς είναι – όσο κι αν φαίνεται απίστευτο – η ηλικία 4-6 ετών, κατά την οποία το παιδί, μπορεί να καταλάβει το τι του ζητείται, χωρίς όμως να έχει υποστεί την εκπαίδευση του Δημοτικού.

Το πρόβλημα είναι το εξής:

Έχουμε εννέα τελείες οι οποίες σχηματίζουν ένα τετράγωνο  και οι οποίες ισαπέχουν η μία από την άλλη και κάθετα και οριζόντια [το σχήμα ακολουθεί]. Μας ζητείται τώρα, φέρνοντας 4 – και μόνο 4 – ευθείες γραμμές, που η μία να αρχίζει εκεί που τελειώνει η προηγούμενη, να περάσουμε από όλες τις τελείες. Αρχικά φαίνεται εύκολο. Κι όντως είναι εύκολο. Αρκεί να σπάσει η Κ.Π.Ι.!

ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – 2012: ΑΛΗΘΕΙΑ Ή ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Λ

Από την ταινία "2012"

ιγότερα από δύο χρόνια μας χωρίζουν από την 21^η Δεκεμβρίου του έτους 2012, μία μέρα για την οποία έχουν γίνει αμέτρητες μελέτες, αρχίζοντας από τους αρχαίους αστρονόμους των Μάγια και καταλήγοντας στους σύγχρονους επιστήμονες της NASA.

Εδώ και πολλούς αιώνες, ανάμεσα στις ζούγκλες της Νοτίου Αμερικής, ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγια αναφέρθηκε, αντλώντας τις αστρονομικές του γνώσεις από ακόμα παλαιότερους προκολομβιανούς αμερικανικούς πολιτισμούς, στην συγκεκριμένη ημερομηνία, αν και τότε αυτή απείχε πάρα πολύ. Το ημερολόγιο τους, το οποίο αποτελείται από πέντε κύκλους τους οποίους οι Μάγια ονόμαζαν «Ήλιους» ορίζει το τέλος του πέμπτου και τελευταίου κύκλου του στις 21:00 της 12^ης Δεκεμβρίου του έτους 2012 (η ημερομηνία φυσικά είναι αυτή που αντιστοιχεί στην ανάλογη ημερομηνία του δικού τους χρονολογικού συστήματος). Οι Μάγια αναφέρουν πως κάθε φορά που τελειώνει το ημερολόγιό τους, μία καταστροφή λαμβάνει χώρα στον κόσμο. Ωστόσο δεν προσδιορίζουν το μέγεθος και την φύση της καταστροφής αυτής, αν και αφήνουν να υπονοηθεί πως πρόκειται για φυσική και όχι τεχνητή καταστροφή. Πρέπει ωστόσο να τονιστεί πως, λόγω του ότι η μετατροπή μίας ημερομηνίας σε ένα άλλο ημερολόγιο είναι δύσκολη υπόθεση, δεν αποκλείεται να έχει γίνει λάθος στον υπολογισμό με απόκλιση περίπου μία δεκαετία.

Τον τελευταίο καιρό, λόγω του ότι προσεγγίζουμε πλέον επικίνδυνα στην εποχή που προσδιορίζεται ως το τέλος του πέμπτου Ήλιου του ημερολογίου των Μάγια, έχει αρχίσει να γίνεται μία μεγάλη καταστροφολογία για το τι μέλει γενέσθαι. Η καταστροφή του 2012 συνδέεται από πολλούς με την οικολογική καταστροφή, με τις ηλιακές κηλίδες του Ήλιου, με την χρήση πυρηνικών σε ένα Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το πέρασμα ενός δωδέκατου πλανήτη κοντά από την Γη, με τις καταστροφές που αναφέρονται στην Αποκάλυψη, με το άκρως επικίνδυνο για το μέλλον του πλανήτη πείραμα στο CERN, με την τεχνητή δημιουργία βιολογικής ζωής από τον άνθρωπο, ως και με μία επίθεση εξωγήινων… Και η λίστα συνεχίζεται για πολύ ακόμα. Ο κοινός όμως παρονομαστής είναι ένας: σχεδόν όλοι μιλούν για μία καταστροφή που θα επιφέρει το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού, τουλάχιστον όπως τον ξέρουμε σήμερα.

Δικαιολογημένα θα έλεγε κανείς πως καταστροφολογικές προβλέψεις είχαν γίνει και στο παρελθόν για παράδειγμα για την 1^η Ιανουαρίου του 2000 ή για την ημέρα της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 και όχι μόνο στην σύγχρονη εποχή, αλλά και πριν αρκετούς αιώνες όπως για παράδειγμα την 1^η Ιανουαρίου του έτους 1000. Όλες αυτές οι καταστροφολογίες του παρελθόντος είχαν καθαρά κερδοσκοπικούς σκοπούς και οδήγησαν σε αύξηση των κερδών αυτών που με ομιλίες ή γραπτά έργα προωθούσαν τον πανικό. Έτσι και το 2012, με μόνη διαφορά ότι πλέον «διαφημίζεται» πλην των άλλων και στην κινηματογραφική οθόνη (βλ. το κινηματογραφικό έργο «2012»), έχει ήδη γίνει αντικείμενο πωλήσεων βιβλίων, DVD, περιοδικών κοκ. Το ερώτημα είναι το κατά πόσον αυτά όλα βασίζονται σε πραγματικά στοιχεία ή ακολουθούν το παράδειγμα των παλαιότερων καταστροφολογικών σεναρίων.

Πρέπει να τονιστεί όμως πως η συγκεκριμένη καταστροφολογία, στηρίζεται σε κάτι περισσότερο από μία αρχαία προφητεία και μία σειρά βιβλίων και άρθρων. Η ίδια η NASA και πλήθος αξιόλογων επιστημόνων και ερευνητών έχει ανακοινώσει εδώ και καιρό πως, αφού μελέτησαν τα στοιχεία των δορυφόρων που παρακολουθούν την δραστηριότητα του Ηλίου, συμπέραναν ότι, κατά το τέλος του 2012 ή κατά τις αρχές του 2013 – άρα γιατί όχι στις 12 Δεκεμβρίου 2012 – αναμένεται ένα ισχυρό κύμα ηλιακών εκρήξεων το οποίο θα απελευθερώσει κομμάτια ύλης σε κατάσταση πλάσματος που κυριολεκτικά θα βομβαρδίσουν το γήινο μαγνητικό πεδίο και θα προκαλέσουν καταστροφές. Ωστόσο εμφανίζεται ένας διχασμός ως προς τα μεγέθη των καταστροφών. Πολλοί επιστήμονες στην Αμερική υποστηρίζουν πως θα γίνει μαζικό πλανητικό μπλακ άουτ και ότι η Γη θα αντιδράσει στο φαινόμενο αυτό με σεισμούς και ηφαιστειακές εκρήξεις. Υπάρχουν όμως και άλλοι – πολλοί δε εξ αυτών βρίσκονται στην Ευρώπη – που υποστηρίζουν πως το μόνο που θα συμβεί θα είναι η καταστροφή όλων των δορυφόρων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από την Γη και τοπικά μπλακ άουτ σε χώρες που βρίσκονται κοντά στον Νότιο και στον Βόρειο μαγνητικό Πόλο της Γης. Υποστηρίζουν δε πως πρόκειται για ένα φαινόμενο που αφ ενός δεν έχει σχέση με την προφητεία των Μάγια κι αφ εταίρου επαναλαμβάνεται κάθε περίπου εκατό χρόνια. Αν παλαιότερα το φαινόμενο αυτό δεν είχε επηρεάσει την τότε κοινωνία, αυτό οφείλεται στο ότι τότε η εξάρτηση από την ηλεκτρική και ηλεκτρονική τεχνολογία και από τους δορυφόρους δεν υπήρχε και την τελευταία φορά που συνέβη και παρατηρήθηκε στις αρχές του 20^ου αιώνα αυτή ήταν ελάχιστη.

Το περίεργο όμως είναι πως η πολιτική της NASA και των Η.Π.Α. γενικότερα είναι να μην ενημερώνει τον κόσμο για τις καταστροφές που πρόκειται να συμβούν με σκοπό να μην προκαλείται πανικός. Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση η Αμερική, όχι μόνο ανακοίνωσε την επερχόμενη καταστροφή, αλλά προέβαλε και σε ταινία το χειρότερο ίσως σενάριο της καταστροφής αυτής. Ποιος είναι άραγε ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτό;

Μήπως ο λόγος για τον οποίο προβάλλουν την ημερομηνία αυτή κατά την οποία ενδέχεται, σύμφωνα με τους Ευρωπαίους επιστήμονες να γίνει κάποια αντιμετωπίσιμη καταστροφή, είναι ότι θέλουν, με αυτόν τον τρόπο στο όνομα δήθεν της οργανωμένης αντιμετώπισης του προβλήματος να επισπεύσουν την ενοποίηση του πλανήτη σε ένα κράτος διοικούμενο από μία συγκεκριμένη ομάδα της οποίας ο απώτεροι σκοποί δεν μας είναι ακόμα γνωστοί;



ΕΡΕΥΝΑ - ΕΙΡΗΝΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ & ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ

Σ

τα τέλη του 8ου μετά Χριστόν αιώνα, μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα Δ΄ (780 μ.Χ.), η γυναίκα του Ειρήνη, γνωστή και ως Ειρήνη η Αθηναία ανέλαβε την διοίκηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αρχικά ως αντιβασίλισσα στη θέση του ανήλικου γιου της Κωνσταντίνου ΣΤ΄ και αργότερα ως αυτοκράτειρα. Στην διάρκεια της βασιλείας της (780 - 802 μ.Χ.) προέβει σε κινήσεις που ξέφευγαν από το κατεστημένο και τα καθιερωμένα της εποχής εκείνης. Έτσι, το 786 μετά Χριστόν, αφού συγκάλεσε την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο, έθεσε τέλος στην πολυετή εικονομαχική πολιτική των αυτοκρατόρων της δυναστείας των Ισαύρων. Ο λόγος που έδρασε έτσι ήταν ότι, σε αντίθεση με τους εικονομάχους αυτοκράτορες που υποστήριζαν πως ο μόνος τρόπος άμυνας απέναντι στην επεκτατικότητα των Αράβων ήταν να ενισχύσουν ηθικά τους πληθυσμούς της Μικράς Ασίας που είχαν ανθεικονικές αντιλήψεις ώστε αυτοί να μάχονται με μεγαλύτερο σθένος τους Άραβες, αυτή πίστευε πως η ορθότερη λύση ήταν η οργανωμένη αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου τόσο από το Βυζάντιο, όσο και από την αυτοκρατορία των Φράγκων, κυβερνήτης της οποίας τον καιρό εκείνο ήταν ο Καρλομάγνος. Προσπαθώντας λοιπόν να υλοποιήσει την ιδέα της αυτή για μία ενωμένη Ευρώπη, δώδεκα αιώνες πριν αυτή αρχίσει να υλοποιείται στον σύγχρονο κόσμο, κανόνισε το συνοικέσιο του γιου της Κωνσταντίνου ΣΤ΄ και της κόρης του Καρλομάγνου, Ροτρούνδης. Αν και, λίγο καιρό αργότερα, το συνοικέσιο αυτό ακύρωσαν πολιτικά συμφέροντα, η Ειρήνη η Αθηναία δεν εγκατέλειψε την προσπάθειά της. Με την αυγή του 9ου αιώνα, λίγο μετά την στέψη του Καρλομάγνου (25 Δεκεμβρίου 800 μ.Χ.) από τον Πάπα της Ρώμης ως "μέγα και ειρηνοποιό αυτοκράτορα, κυβερνήτη του ρωμαϊκού κράτους", η Ειρήνη οργάνωσε ένα δεύτερο συνοικέσιο, αυτή την φορά μεταξύ εκείνης και του ίδιου του Καρλομάγνου. Οι πολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν τα χρόνια εκείνα όμως δεν επέτρεψαν ούτε αυτό το γάμο. Το 802 μετά Χριστόν, την θέση της Ειρήνης κατέλαβε ο Νικηφόρος Α΄, αφού εξόρισε την Ειρήνη σε ένα μοναστήρι στην νήσο Λέσβο. Ένα χρόνο αργότερα, η Ειρήνη πέθανε σε ηλικία 51 ετών κάτω από ανεξιχνίαστες συνθήκες.

Ξέρουμε ότι το συνοικέσιο της Ειρήνης και του Καρλομάγνου διήρκησε δύο χρόνια. Σε αυτά τα δύο χρόνια ο Καρλομάγνος επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη πολλές φορές.

Ξεκινώντας από την υπόθεση πως κατά την διάρκεια αυτών των επισκέψεων του Καρλομάγνου στην Κωνσταντινούπολη η σχέση τους είχε αποκτήσει ένα συναισθηματικό υπόβαθρο, έγραψα ένα βιβλίο που η πλοκή του φτάνει μέχρι το κοντινό μας μέλλον.

Έρχεται σύντομα η Μυστική Προφητεία που θα σας κάνει να σκεφτείτε πολλά...

Φωτεινή Καμπάνη