Το «Αναζητώντας το Παράξενο» τώρα και στο Facebook

Έχω την χαρά να σας ενημερώσω ότι το ιστολόγιο «Αναζητώντας το Παράξενο» άνοιξε σήμερα την σελίδα του στο Facebook, την οποία μπορείτε να επισκεφτείτε, αναζητώντας μας στο Facebook ή κάνοντας κλικ εδώ.

Όλοι οι αναγνώστες και οι φίλοι του ιστολογίου μας είναι ευπρόσδεκτοι να ενταχθούν στην διαδικτυακή μας κοινότητα και να ενημερώνονται εύκολα και γρήγορα, κάθε φορά που γίνεται κάποια ανάρτηση στο «Αναζητώντας το Παράξενο», αλλά και να μαθαίνουν νέα μας. 

Μια νέα εποχή για τις ψηφοφορίες του "Παράξενου"

Ε

πειδή, λόγω τεχνικού προβλήματος, όλες οι ψηφοφορίες που είχε κάνει το ιστολόγιο αυτό στο παρελθόν διεγράφησαν, δημιουργήσαμε σε αυτό το ιστολόγιο την σελίδα «ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ» αφιερωμένη αποκλειστικά στις ψηφοφορίες που διεξάγουμε. Σε αυτήν την νέα σελίδα θα είναι δυνατόν να πληροφορηθείτε για τις παρελθούσες ψηφοφορίες, αλλά και γι’ αυτές που είναι εν εξελίξει, να πληροφορηθείτε με θέματα που σχετίζονται με τις ψηφοφορίες αυτές, αλλά και για να ανακατευθυνθείτε στα άρθρα με αφορμή τα οποία τέθηκαν τα ερωτήματα, για τα οποία ζητάμε την γνώμη σας.

Όσο για την ψηφοφορία που βρισκόταν εν εξελίξει την ημέρα που συνέβη η τεχνική βλάβη, τα αποτελέσματά της, δυστυχώς, διεγράφησαν αυτομάτως. Για τον λόγο αυτό άλλωστε και επαναλαμβάνεται τον μήνα αυτό. Όσοι είχαν ψηφίσει μέχρι πριν την τεχνική βλάβη σαφώς δύνανται να ψηφίσουν εκ νέου.

Τέλος, θα ήθελα να σας ζητήσω, σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε προβλήματα με την διαδικασία της ψηφοφορίας, να πηγαίνετε στην σελίδα «ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ» του ιστολογίου αυτού και να μας στέλνετε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για να ενημερωθούμε για τυχόν προβλήματα.

ΠΟΙΑ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΥΠΕΡΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ; (VIDEO)

Τ

ο παρελθόν του ανθρώπου είναι γεμάτο με διαφόρων τύπων παράδοξα που δύσκολα θα μπορούσε η συμβατική ιστορία να εξηγήσει. Τεράστιοι ογκόλιθοι, αρκετά μεγάλοι ως και για τα σημερινά μηχανήματα, τοποθετήθηκαν με απόλυτη ακρίβεια σε διάφορα μνημεία της Εποχής του Λίθου έχοντας αποδεδειγμένα διανύσει τεράστιες αποστάσεις. Μεγαλιθικά μνημεία, όπως η μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζα, είναι έτσι δομημένα, ώστε να ήταν γι’ αυτά δυνατή η παραγωγή ενέργειας, την ώρα που πήλινα αγγεία, όπως οι Μπαταρίες της Βαγδάτης στο σημερινό Ιράκ, μπορούν να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα, ακριβώς όπως μία σύγχρονη μπαταρία. Στο Μοχέντζο Ντάρο (Mohenjo-daro) πάλι, μία άλλοτε ακμάζουσα προϊστορική πόλη στην εύφορη κοιλάδα του Ινδού ποταμού, η ανίχνευση ακόμα και σήμερα υψηλών επιπέδων ραδιενέργειας μας φέρνει στον νου την ρήψη πυρηνικού όπλου, ενώ ένα αρχαίο κινεζικό χειρόγραφο αναπαριστά κάτι που, σύμφωνα με ειδικούς, θυμίζει πολύ την δόμηση των σύγχρονων πυρηνικών μηχανιμάτων. Και τα παραδείγματα βέβαια δεν τελειώνουν εδώ…

Τ

α ερωτήματα που προκύπτουν από τα παραπάνω, αλλά και από άλλα πολλά, ποικίλουν, αλλά τα κυριότερα είναι τα ακόλουθα… Ήταν πρώτον δυνατόν όλα αυτά να οφείλονται σε κάποια τεχνολογία, πιο προηγμένη πιθανώς ως κι απ’ την δικιάς μας; Με τι είδους ενέργεια έπειτα έλαβαν χώρα όλα αυτά και με τι ενέργεια λειτουργούσαν τα αρχαία εκείνα μηχανήματα; Και τέλος ποιοι και γιατί τα χρησιμοποίησαν;

Ε

πιχειρώντας να απαντήσει σε όλα τα παραπάνω, ένα αμερικανικό ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε από το History Channel, προσπαθεί να εξηγήσει τα γεγονότα αυτά, πράγμα που ούτως ή άλλως η συμβατική ιστορία αδυνατεί να κάνει. Και, αν και, στο ντοκιμαντέρ αυτό (όπως και γενικότερα στην σειρά των ντοκιμαντέρ στην οποία αυτό ανήκει) ως ποιητικό αίτιο των αρχαίων αυτών «θαυμάτων» αναφέρεται ο εξωγήινος παράγοντας, τόσο τα στοιχεία που παραθέτονται σχετικά με αυτά τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όσο και η λογική των εξηγήσεων που δίνονται σχετικά με το πώς λειτουργούσαν τα μηχανήματα της αρχαιότητας, όχι απλά είναι άξια λόγου, αλλά και διόλου αμελητέα ακόμα και για τους σκεπτικιστές της θεωρίας της εξωγήινης παρέμβασης στην Γη, κατά την απώτατη αρχαιότητα.

Η

 δουλειά των δημιουργών του ντοκιμαντέρ αυτού είναι πολύ καλή και οι θεωρίες τους σχετικά με τις αρχαίες υπερτεχνολογίες και τον τρόπο λειτουργίας τους σαφώς αξιόλογες. Ωστόσο, η προσωπική μου άποψη είναι πως η απόδοση όλων ανεξαιρέτως των παράξενων φαινομένων της αρχαίας ιστορίας σε επισκέπτες από τα άστρα είναι κάπως παρακινδυνευμένη. Αντιθέτως, μία πιο ουμανιστική προσέγγιση στο ζήτημα σε συνδυασμό με την παραδοχή ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός κάνει κύκλους, θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι τεχνολογίες αυτές, στο μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος τους, υπήρξαν προϊόντα γηγενούς ανθρώπινου πολιτισμού και πιο συγκεκριμένα των ίδιων εκείνων πολιτισμών για τους οποίους μας λέει ο Πλάτων πως καταστράφηκαν 9000 χρόνια πριν τον ίδιο…

Ό

πως και να ‘χει πάντως, πρέπει ν’ αναφερθεί πως το video στο οποίο αναφέρομαι δίνει στους θεατές του τροφή για σκέψη είτε συμφωνούν είτε όχι με την θεωρία της εξωγήινης παρέμβασης, πάνω στην οποία βασίζεται ολόκληρη η σειρά των ντοκιμαντέρ. Αυτό σαφώς είναι προς τιμήν της ομάδας που εργάστηκε για να το δημιουργήσει και αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να το φιλοξενήσω στο ιστολόγιο αυτό.

Θ

α ήθελα βέβαια να προσθέσω μερικά ακόμα ερωτήματα που προκύπτουν από το ντοκιμαντέρ αυτό και για αυτό θα αναφέρω τα πιο βασικά. Γιατί τα ευρήματα αυτά δεν γίνονται αποδεκτά από την συμβατική ιστορία; Τι είδους γνώσεις θα μπορούσαμε να αντλήσουμε από την μελέτη τους; Γιατί η πειραματική αρχαιολογία δεν προσπάθησε ποτέ ως τώρα να δουλέψει με την υπόθεση εργασίας πως η πιο «προηγμένη» χρήση αυτή των μνημείων και των σκευών λάμβανε χώρα στην αρχαιότητα; Και τέλος υπήρξε ποτέ (από την ύστατη αρχαιότητα ως σήμερα) σοβαρή μελέτη των υπερτεχνολογικών αυτών της αρχαιότητας ή ακόμα και προσπάθεια ανακατασκευής τους;

Α

φήνοντας σας να σκεφτείτε όλα τα παραπάνω, παραθέτω το παρακάτω video το οποίο διαθέτει ελληνικούς υπότιτλους για την καλύτερη κατανόησή του από το ελληνόφωνο κοινό αυτού του ιστολογίου. Πρόκειται για το 3^ο επεισόδιο του 5^ου κύκλου της αμερικανικής σειράς «Αρχαίοι Εξωγήινοι» («Ancient Aliens»), με τίτλο «Εξωγήινοι Σταθμοί παραγωγής Ενέργειας» («Alien Power Plants»).

Αρχαίοι εξωγήινοι (5x3) ~ Εξωγήινοι σταθμοί... από KRASODAD

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ – ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΤΩΜΕΝΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

Α

Το φαινόμενο της ματωμένης Σελήνης.

πό τα πανάρχαια χρόνια οι άνθρωποι παρατηρούσαν τα σημεία που εμφανίζονταν κατά καιρούς στον ουράνιο θόλο και προσπαθούσαν να τα ερμηνεύσουν. Η απόπειρα αυτή που αποτυπώθηκε και διασώθηκε, τόσο μέσα από αρχαίες παραδόσεις και από τις πρακτικές της αστρολογίας, όσο και μέσα από πολλές θρησκείες, καθώς και τα βασικά χαρακτηριστικά που είναι κοινά στις περισσότερες από αυτές τις ερμηνείες δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν.

Σ

τις παρατηρήσεις εκείνες και στις πεποιθήσεις που σχηματίστηκαν με βάση αυτές, σαφώς και ο Ήλιος και η Σελήνη παίζουν τους πλέον σημαντικούς ρόλους, καθώς είναι τα δύο ουράνια σώματα που φαίνονται μεγαλύτερα στον γήινο παρατηρητή. Η δε μεταξύ τους αλληλεπίδραση, όπως αυτή λαμβάνει χώρα κατά την διάρκεια των εκλείψεων, καθόλου τυχαία, θεωρήθηκε ως ένα από τα πλέον σημαντικά φαινόμενα που οι αρχαίοι σε όλον τον κόσμο απέδιδαν σε υπερφυσικές δυνάμεις και θεούς του ουρανού.

Τ

ο ότι οι εκλείψεις και του Ηλίου και της Σελήνης θεωρούνταν από τους αρχαίους οιωνοί κακοί, επίσης μπορεί να εξηγηθεί με βάση την λογική. Τα δύο αυτά ουράνια σώματα είναι οι κύριοι φυσικοί φωτοδότες της Γης, ο Ήλιος όντας αυτόφωτος και η Σελήνη ετερόφωτη. Κάθε φορά λοιπόν που κάποιο από τα δύο αυτά φωτεινά σώματα στον ουρανό κρυβόταν και, ως εκ τούτου, μειωνόταν η φωτεινότητα της ημέρα ή της νύκτας, το γεγονός αυτό τάρασσε τους ανθρώπους που από την φύση τους πάντα συσχέτιζαν το φως με το καλό και το σκότος με το κακό. Άρα, για τους αρχαίους, η νίκη του σκότους επί του φωτός κατά την διάρκεια της έκλειψης, αν και παροδική, θα σήμαινε και συμφορές επί της Γης αφού, για αυτούς, ό,τι συνέβαινε στον ουρανό, αντικατόπτριζε και γεγονότα που θα συνέβαιναν στον κόσμο των ανθρώπων (των οποίων και συνήθως τα ουράνια φαινόμενα προηγούντο).

Τ

ο δε φαινόμενο της κόκκινης ή ματωμένης Σελήνης που παρατηρείται κάθε φορά που λαμβάνει χώρα ολική της έκλειψη, είναι λογικό να γέμιζε τις καρδιές των ανθρώπων, στα αρχαία εκείνα χρόνια, τρόμο, αφού εκτός από την μείωση της φωτεινότητας, η Σελήνη έπαιρνε το κόκκινο χρώμα που έχει ο Ήλιος όταν δύει· ένα χρώμα που στο μυαλό των ανθρώπων φέρνει το ομόχρωμο ανθρώπινο αίμα. Μία ματωμένη λοιπόν και σαφώς σκοτεινή Σελήνη, πίστευαν, δεν θα σήμαινε απλώς πως κάτι κακό θα συνέβαινε στον κόσμο, αλλά πως το κακό αυτό αναπόφευκτα θα κατέληγε σε άγριο και πολύνεκρο αιματοκύλισμα.

Κ

αι το γεγονός ότι μία τέτοια Σεληνιακή έκλειψη είναι ένα φαινόμενο, αρκετά σπανιότερο από μία ηλιακή ή μερική σεληνιακή έκλειψη, είναι λογικό να τρόμαζε περισσότερο τους αρχαίους, αφού δεν ήταν κάτι το οποίο είχαν συνηθίσει. Η περίπτωση τέλος αυτό το φαινόμενο να επαναληφθεί πολλές φορές συνεχόμενα σε μικρό χρονικό διάστημα, φαινόμενο σπάνιο που συμβαίνει λίγες φορές κάθε αιώνα, δεν θα ήταν απίθανο να μετέτρεπε τον φόβο αυτό των ανθρώπων σε πανικό.

Σ

ήμερα βέβαια είμαστε σε θέση, λόγω των αστρονομικών μας παρατηρήσεων και των επιστημονικών ερμηνειών των ουρανίων φαινομένων, να γνωρίζουμε τι προκαλεί τις εκλείψεις. Ξέρουμε ότι η έκλειψη του Ηλίου συμβαίνει επειδή η Σελήνη περνάει από μπροστά του και μας κρύβει για λίγο το φως του και ότι αυτή της Σελήνης συμβαίνει επειδή η σκιά της Γης πέφτει πάνω στον φυσικό δορυφόρο της, κρύβει από αυτόν τον Ήλιο και το φως του δεν φτάνει το φεγγάρι ώστε να αντανακλασθεί και να γυρίσει πάλι πίσω στην Γη. Γνωρίζουμε ακόμα ότι στις ολικές εκλείψεις, όταν η Γη κρύβει από την Σελήνη το μεγαλύτερο μέρος του Ηλίου, σε αυτήν καταφέρνει να φτάσει μόνο το κοκκινωπό φως του δειλινού που η Γη εκείνη την στιγμή δεν καλύπτει και έτσι αποκτά για λίγη ώρα το χρώμα αυτό. Μπορούμε τέλος να προβλέψουμε με ακρίβεια πότε θα γίνουν οι εκλείψεις και καταλαβαίνουμε ότι, με τον τρόπο που αυτές γίνονται, είναι πιθανό, σπάνια βέβαια, να παρατηρηθεί μία σεληνιακή τετράδα, το φαινόμενο δηλαδή, κατά το οποίο σε σύντομο χρονικό διάστημα, λαμβάνουν χώρα τέσσερεις συνεχόμενες ολικές σεληνιακές εκλείψεις, κατά την διάρκεια των οποίον μπορούμε να δούμε την λεγόμενη ματωμένη κόκκινη Σελήνη.

Η

 γνώση μας για τους αστρονομικούς «μηχανισμούς» του ηλιακού μας συστήματος σαφώς και έχει πολλαπλασιαστεί σε σχέση με την γνώση που υπήρχε πριν μερικούς αιώνες. Παρά ταύτα όμως, πολλοί από ‘μας συνεχίζουν να σκέφτονται μήπως και τα φαινόμενα αυτά και ιδιαίτερα τα σπανιότερα εξ αυτών, πραγματικά σημαίνουν κάτι… Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως η θρησκευτικότητα, οι προσωπικές πεποιθήσεις, ο ακουσίως κληρονομημένος φόβος για τα σημεία του ουρανού, το πόσο κανείς επηρεάζεται από τις συνομωσιολογικές θεωρίες, αλλά και από τα σύγχρονά του γεγονότα.

Έ

τσι και με το περίπλοκο αστρονομικό φαινόμενο που θα αρχίσει να λαμβάνει χώρα σε λίγες μόνο ώρες, πολλοί είναι αυτοί που έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν διάφορες θεωρίες φύσεως εσχατολογικής, συνομωσιολογικής, αστρολογικής, θρησκευτικής, συσχετίζοντας το παράξενο φαινόμενο με τα σύγχρονα γεωπολιτικά και στρατιωτικά δρώμενα.

Α

ύριο αρχίζει η πρώτη σεληνιακή τετράδα του 21^ου αιώνα. Οι τέσσερεις συνεχόμενες εκλείψεις της τετράδας αυτής θα λάβουν χώρα την Τρίτη 15 Απριλίου 2014, την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014, το Σάββατο 4 Απριλίου 2015 και την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2015. Σε όλες αυτές τις εκλείψεις το φεγγάρι θα γίνει κατακόκκινο, αλλά εμείς (αναφέρομαι στους εν Ελλάδι αναγνώστες) μάλλον δεν θα μπορέσουμε να παρατηρήσουμε τα φαινόμενα αυτά που θα γίνουν αισθητά στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Ειρηνικό ωκεανό.

Η

 σπανιότητα του φαινομένου ήταν από μόνη της αρκετή για να κινήσει το ενδιαφέρον πολλών. Το γεγονός όμως ότι οι δύο τουλάχιστον από τις τέσσερεις εκλείψεις θα λάβουν χώρα κατά την διάρκεια της πανσελήνου με βάση την οποία υπολογίζεται τόσο το χριστιανικό, όσο και το εβραϊκό Πάσχα, οδήγησε κάποιους και σε άλλου είδους συσχετισμούς… Συγκεκριμένα και με βάση το Ορθόδοξο ημερολόγιο την Μεγάλη Τρίτη του 2014, αλλά και το Σάββατο του Λαζάρου του 2015, θα παρατηρηθεί το φαινόμενο της ματωμένης Σελήνης στα πλαίσια της ίδιας σεληνιακής τετράδας! Με βάση το Καθολικό ημερολόγιο η εκλείψει του 2014 θα λάβει χώρα επίσης την Μεγάλη Τρίτη (αφού το Ορθόδοξο και το Καθολικό Πάσχα θα συμπέσουν φέτος στις 20 Απριλίου), ενώ αυτή του 2015 θα λάβει χώρα κατά το Μεγάλο Σάββατο των Καθολικών. Στο εβραϊκό ημερολόγιο τέλος, δεδομένου ότι το Πάσχα πέφτει πάντα την ημέρα της πρώτης πανσελήνου μετά την εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου), και στις δύο περιπτώσεις θα εορταστεί τις ημέρες που θα παρατηρηθεί το φαινόμενο της ματωμένης Σελήνης, γεγονός που μάλλον δεν θα θεωρηθεί καλό από τους Ιουδαίους αφού οι ίδιοι πάντα θεωρούσαν τις σεληνιακές εκλείψεις ιδιαίτερα κακούς οιωνούς. Τέλος πρέπει να τονιστεί ότι και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για έκλειψη που θα λάβει χώρα κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, μία από τις πλέον σημαντικές πανσελήνους όλης της χρονιάς και σε επίπεδο θρησκευτικό και σε επίπεδο αστρολογικό.

Ε

ιδικά βέβαια για την πρώτη έκλειψη, αυτή που θα λάβει χώρα αύριο, αλλά δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα, πρέπει να τονιστεί ότι θα συμπέσει και με ένα άλλο πολύ σημαντικό αστρονομικό φαινόμενο. Ο πλανήτης Άρης και η Γη θα βρεθούν στην κοντινότερη μεταξύ τους απόσταση που τους επιτρέπουν οι τροχιές τους και ο κόκκινος πλανήτης που θα είναι εμφανής στον ουρανό για αρκετές ακόμα ημέρες, θα συνοδέψει την ματωμένη Σελήνη στον αμερικανικό ουρανό… Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα κοσμικό υπερθέαμα…

Κατά την διάρκεια των ολικών σεληνιακών εκλείψεων, η Σελήνη αποκτά το κοκκινωπό χρώμα του δειλινού.

Ε

νώ λοιπόν όλα τα παραπάνω ετοιμάζονται να λάβουν χώρα δεν είναι λίγοι αυτοί που ήδη έχουν αρχίσει να τα συσχετίζουν με τα τρέχοντα γεωπολιτικά γεγονότα και να κάνουν παντός είδους «προβλέψεις» για τις επιπτώσεις του παράξενου αστρονομικού φαινομένου στην Γη.

Γ

εγονότα όπως οι ταραχές στην Ουκρανία, ο εμφύλιος στην Συρία, η όλο και αυξανόμενη ένταση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας, αλλά και η ραγδαία άνοδος της Κίνας, σύμφωνα με κάποιους πρόκειται να αναζωπυρωθούν, επηρεαζόμενες από το ματωμένο φεγγάρι και τον πλανήτη του θεού του πολέμου και αυτό να οδηγήσει ως και σε μία νέα παγκόσμια σύρραξη, καθοριστική για το μέλλον του κόσμου.

Ά

λλοι πάλι, αναφερόμενοι σε χωρία του έργου του προφήτη Ιωήλ, αλλά και στην Αποκάλυψη του Ιωάννου που, μεταξύ άλλων, αναφέρουν ως σημάδι για το ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου μία ηλιακή έκλειψη (κατά την οποία ο Ήλιος θα γίνει μαύρος) και μία ολική σεληνιακή (κατά την οποία η Σελήνη θα μετατραπεί σε αίμα), ενώ μιλούν για το τέλος του κόσμου που πλησιάζει και το οποίο θα μπορούσε να οφείλεται, αν όχι σε φυσικά γεγονότα, σε έναν πυρηνικό ή βιολογικό πόλεμο που θα μπορούσε να αφανίσει την ζωή στην Γη.

Ε

κείνοι πάλι που μελετούν τα φαινόμενα αυτά, όπως θα έκαναν και οι αρχαίοι, σαφώς και θεωρούν ότι τα αρνητικά που θα φέρει η έκλειψη θα πλήξουν περισσότερο την περιοχή πάνω από την οποία αυτή θα γίνει αισθητή. Και δεδομένου ότι και οι τέσσερεις ολικές εκλείψεις της σεληνιακής τετράδος θα είναι ορατές κυρίως από την βόρεια Αμερική, κάποιοι οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι το κακό θα βαρύνει κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπάρχουν βεβαίως και αυτοί που λένε ότι οι εκλείψεις θα επηρεάσουν, αλλά όχι αρνητικά ή έστω όχι καταστροφικά…

Ω

στόσο, ανάμεσα σε όλους αυτούς υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν ότι όλα τα παραπάνω είναι συμπτώσεις και πως τίποτα από όσα εικάζεται ότι θα ακολουθήσουν δεν θα λάβει χώρα. Ατάραχοι, μας θυμίζουν όλη την καταστροφολογία που έλαβε χώρα σχετικά με την καταστροφή του κόσμου το 2012 και πως το μόνο που έγινε ήταν πως κάποιοι έβγαλαν τρελά λεφτά, εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια του κόσμου.

Τ

ο τι μέλλει γενέσθαι δεν πρόκειται να το μάθουμε παρά μόνο αν το ζήσουμε. Ως τότε, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε για το καλύτερο, αλλά και να αγωνιζόμαστε γι’ αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα μοναδικό θέαμα (ο συνδυασμός της κόκκινης Σελήνης και της εμφάνισης του πλανήτη Άρη) που δεν πρόκειται να επαναληφθεί για πολλά ακόμα χρόνια.

Τ

ο φαινόμενο της ματωμένης Σελήνης θα παρατηρηθεί αύριο μεταξύ 09:00 και 12:00 προ μεσημβρίας, ώρα Ελλάδος ή μεταξύ 07:00 και 10:00 προ μεσημβρίας ώρα Γκρίνουιτς. Θα γίνει αισθητό κυρίως στην βόρεια Αμερική και στον Ειρηνικό ωκεανό.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ - Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΠΙ

Ο

 αριθμός πι (3,14159265…) που είναι το ακριβές πηλίκο της περιφέρειας ενός οποιουδήποτε κύκλου προς την διάμετρο του κύκλου αυτού, είναι ένας άρρητος αριθμός που ήδη από τα αρχαία χρόνια (μαζί ίσως και με το φ, την χρυσή τομή) προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των αρχαίων μαθηματικών και φιλοσόφων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε άλλους σπουδαίους πολιτισμούς της αρχαιότητας, όπως η Αίγυπτος, η Βαβυλώνα και η Ινδία.

Σ

την δε αρχαία Αίγυπτο, ονομαστή είναι η κατά κάποιους μαθηματική εφαρμογή του αριθμού πι στην Πυραμίδα του Χέοπα στην Γκίζα της Αιγύπτου, η οποία έχει αναφερθεί και σε άλλο άρθρο αυτού του ιστολογίου. Σύμφωνα με την παρατήρηση αυτή, το πηλίκο της ημιπεριμέτρου της βάσης της Μεγάλης Πυραμίδας προς το ύψος της, μας δίνει έναν αριθμό πάρα πολύ κοντά στον αριθμό πι, γεγονός που, αν και κατά κάποιους είναι τυχαίο, κατά κάποιους άλλους είχε λάβει χώρα για να δώσουν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μαθηματική αρμονία στο μνημειώδες κτίσμα που θα έμενε επί χιλιετίες πρώτο στην λίστα των υψηλότερων ανθρώπινων κατασκευών του πλανήτη. Γεγονός πάντως αποτελεί πως η Μεγάλη Πυραμίδα άντεξε στο πέρασμα του χρόνου, την ώρα που άλλες μεταγενέστερες αυτής αιγυπτιακές πυραμίδες καταστράφηκαν είτε από σεισμούς είτε επειδή δεν άντεξαν το βάρος τους λόγω της λανθασμένης κατανομής του. Ίσως να ήταν αυτή η φυσική αρμονία λοιπόν της Μεγάλης Πυραμίδας που την βοήθησε να αντέξει τόσον πολύ καιρό και να θεωρείται από την Ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά θαύματα της αρχαιότητας.

Π

αράλληλα ο αριθμός πι απασχόλησε και τους αρχαίους Έλληνες μαθηματικούς που προσπάθησαν να τον προσεγγίσουν όσο περισσότερο μπορούσαν καθώς θεωρούσαν ότι ο αριθμός αυτός σχετίζεται με την φυσική αρμονία του κύκλου. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο Αρχιμήδης, από τις Συρακούσες της Σικελίας, η ενασχόληση του οποίου με την μελέτη των κύκλων αποτυπώθηκε μέσα από την παροιμιώδη φράση που λέγεται πως είπε στον Ρωμαίο στρατιώτη που ετοιμαζόταν να τον σκοτώσει: «Μη μου τους κύκλους τάραττε!» Ο αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και εφευρέτης είχε προσπαθήσει να υπολογίσει τον αριθμό πι, φτάνοντας στο σημείο να τον υπολογίσει σωστά μέχρι το δεύτερο δεκαδικό του ψηφίο και ορίζοντας δύο αριθμούς που ο ένας να είναι σίγουρα μικρότερός του (3,140845) και ο άλλος να είναι σίγουρα μεγαλύτερός του (3,142857).

Τ

ο ερώτημα όμως που παραμένει είναι το γιατί από τους τόσους άρρητους αριθμούς να ήταν ο αριθμός πι εκείνος που τράβηξε τόσο έντονα το ενδιαφέρον τόσων και τόσων αρχαίων μαθηματικών και στοχαστών. Ίσως η αιτία να κρύβεται στο γεγονός ότι ο αριθμός αυτός, λόγω του τρόπου με τον οποίο ορίζεται, αποκρυσταλλώνει μέσα του την γεωμετρική αρμονία του Σύμπαντος. Τι σημαίνει όμως αυτό με απλά λόγια; Ο αριθμός πι δεν ορίζεται αυθαίρετα από τον άνθρωπο, αλλά σχετίζεται άμεσα με την δόμηση του Σύμπαντος. Κι αυτό συμβαίνει επειδή ο αριθμός πι είναι το πηλίκο της περιφέρειας προς την διάμετρο οποιουδήποτε κύκλου στο Σύμπαν, ανεξαρτήτως του μεγέθους του. Πρόκειται για έναν νόμο απόλυτο και συμπαντικό. Πάντα και παντού ισχύει. Κι αυτό πιθανώς να αποδίδει στον αριθμό αυτό μία βαθύτερη σημασία. Μία σημασία άμεσα συσχετιζόμενη με την αρμονία του Σύμπαντος.

Α

λλά, αν το πι σχετίζεται με την συμπαντική αρμονία, δεδομένου του ότι για τους αρχαίους Έλληνες οι έννοιες της μουσικής και της αρμονίας ήταν σχεδόν ταυτόσημες, τότε μήπως θα έπρεπε η αρμονία του αριθμού πι, εκτός από την γεωμετρική και την συμπαντική της υπόσταση, να έχει και μια άλλη υπόσταση· μία υπόσταση μουσική… Αν η παραπάνω υπόθεση ισχύει, τότε είναι πολύ πιθανό ο αριθμός πι, αν μετατραπεί από μαθηματικά ψηφία σε νότες και κάποιος τον παίξει σε ένα μουσικό όργανο, το αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα εύηχο.

Κ

αι εδώ είναι που έρχεται ένα video που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου και στο οποίο, κάποιος που έχει ασχοληθεί με το θέμα, έχοντας αντιστοιχήσει το κάθε ψηφίο του δεκαδικού συστήματος (από το 0 μέχρι το 9) με μία μουσική νότα και ένα πλήκτρο του πιάνου, παίζει σε αυτό τον αριθμό πι και το ηχητικό αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Α

ν η «αποκωδικοποίηση» του αριθμού πι και η μετατροπή του στο μουσικό σύστημα είναι σωστή, τότε μπορούμε με κάποια σχετική ασφάλεια να πούμε ότι η μουσική αρμονία του αριθμού αυτού μόνο τυχαία που δεν μπορεί να είναι. Και αυτό συμβαίνει επειδή, αν βάλουμε έναν υπολογιστή να μας δώσει έναν μεγάλο αριθμό από ψηφία στην τύχη, η πιθανότητα τα ψηφία αυτά, στην σειρά που θα μας δοθούν, μετατρεπόμενα σε νότες, να μας δώσουν ένα τόσο εύηχο αποτέλεσμα είναι λογικά μηδαμινή. Πόσο μάλλον όταν τα ψηφία του αριθμού πι θεωρητικά είναι άπειρα και η αρμονία του, ως εκ τούτου, εκτείνεται πιο πέρα απ’ ότι θα μπορούσαμε εμείς ποτέ να αντιληφθούμε…

Ε

ίναι λοιπόν δυνατόν, όντως ο αριθμός πι να έχει μέσα του μια τέτοια αρμονία; Και αν ναι, μήπως αυτό συνεπάγεται πως και στο Σύμπαν υπάρχει μια παρόμοια αρμονία, ίσως όπως αυτή για την οποία μιλά ο Γάλλος συγγραφέας Maurice Druon στο βιβλίο του «Les Mémoirs de Zeus» («Οι αναμνήσεις του Διός»), χρησιμοποιώντας έναν όρο που στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως «μουσική των κόσμων»; Και αν υπάρχει αυτή η αρμονία, τι μας λέει για την φύση και την δόμηση του πολυδιάστατου Σύμπαντος μέσα στο οποίο ζούμε; Και εμείς πάλι, μελετώντας την, μέσα από τα γεωμετρικά σχήματα, την φυσική, τις μουσικές συχνότητες και από όλες τις άλλες εκφάνσεις του Σύμπαντος γύρω μας, τι μπορούμε να αποκομίσουμε από την σοφία αυτή και σε επίπεδο πνευματικό και σε επίπεδο επιστημονικό και σε επίπεδο πρακτικό; Οι ερωτήσεις αυτές μάλλον θα μείνουν αναπάντητες, αν όχι για πάντα, για πολύ καιρό ακόμη. Ως τότε, είναι στην διάθεση όλων μας για να τις σκεφτούμε και να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Η μουσική πάντως του αριθμού πι, όπως θα ακούσετε στο παρακάτω video, είναι από μόνη της ένα μυστήριο. Απολαύστε την…

ΕΝΑ VIDEO ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΑΣΤΡΟΠΥΛΕΣ (STARGATES)

Σ

ε παλαιότερο άρθρο μου σε αυτό το ιστολόγιο, αφιερωμένο στις σκουληκότρυπες και στις Αστροπύλες είχε γίνει αναφορά στην δημοφιλή θεωρία που μεταξύ των άλλων είχε υποστηρίξει και ο καθηγητής Ζεκάρια Σίτσιν (Zecharia Sitchin), ότι από την απώτατη αρχαιότητα υπήρχε η τεχνολογία κατασκευής μηχανημάτων ικανών να μεταφέρουν ύλη και ενέργεια σε αστρονομικά μεγάλες αποστάσεις. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, ασχέτως της προέλευσης της τεχνογνωσίας αυτής και των μηχανημάτων στα οποία έχει τις τελευταίες δεκαετίες δοθεί το όνομα Αστροπύλες (δηλαδή πύλες που οδηγούν στα άστρα), κάποιοι από τους αρχαίους πολιτισμούς της Νεολιθικής Εποχής, όπως οι πολιτισμοί των Σουμερίων και των Αιγυπτίων, είχαν βασίσει τις μυθολογίες τους στην ύπαρξη θεϊκών οντοτήτων που κατείχαν και χρησιμοποιούσαν τέτοιες πύλες που οδηγούσαν στα άστρα. Σε προέκταση της θεωρίας αυτής, γεγονότα όπως η στρατιωτική επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ το 2003, κάτω από το πρίσμα της θεωρίας της ύπαρξης των αρχαίων Αστροπυλών στην περιοχή, αποκτούν μία άλλη διάσταση, καθώς φαίνεται ότι από την έκβασή τους διακυβεύονταν πολύ πιο σημαντικά πράγματα από αυτά που ως πρόφαση προέβαλαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Π

άνω στο πνεύμα αυτό, ένα αμερικανικό video της σειράς Unsealed Conspiracy Files (Αποσφραγισμένοι Φάκελοι Συνωμοσίας) μιλά για τις αρχαίες Αστροπύλες (Stargates) και για τον συσχετισμό τους τόσο με τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003, όσο και με τις προγενέστερες δραστηριότητες της ναζιστικής Γερμανίας στην Ανταρκτική, ακόμα και σε εποχές που τα συμμαχικά και σοβιετικά στρατεύματα προήλαυναν επί γερμανικών εδαφών κατευθυνόμενα προς το Βερολίνο. Το εν λόγω video των σχεδόν 20 λεπτών που κυκλοφορεί στο YouTube είναι σε απλά, εύκολα κατανοητά αγγλικά (χωρίς υποτίτλους), αλλά πραγματικά αξίζει κανείς να το δει.

ΒΙΒΛΙΑ – HIDDEN PROPHECY

 

Β

ρίσκομαι στην ευχάριστη θέση ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι το νέο μου βιβλίο “HiddenProphecy” (ελληνικός τίτλος: «Μυστική Προφητεία»), εδώ και λίγες εβδομάδες κυκλοφορεί στα αγγλικά μέσω των διαδικτυακών εταιρειών lulu και Amazon. Για το θέμα του βιβλίου μου σας είχα γράψει σε μία προγενέστερη ανάρτηση την οποία και είχα αναρτήσει σε αυτό το blog τον καιρό που έγραφα το βιβλίο αυτό και την οποία μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ. Μία αγγλική περίληψη του βιβλίου ακόμα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Π

ερισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ίδιο το βιβλίο μπορείτε να βρείτε στο νέο μου blog, “Claire Kambani”, ενώ τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου μπορείτε να τα διαβάσετε (στα αγγλικά), κάνοντας κλικ εδώ. Στην φωτογραφία εικονίζεται το εξώφυλλο της αμερικάνικης έκδοσης του βιβλίου, με το οποίο και προς το παρόν κυκλοφορεί. Για το πόσο επίκαιρο είναι τέλος το βιβλίο αυτό, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα βιβλίο φαντασίας, μπορείτε να διαβάσετε εδώ και να δείτε και το σχετικό video, στο οποίο μιλάω για αυτό.

Π

ρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο πιστεύω ότι θα σας συναρπάσει, αλλά και θα σας κάνει να δείτε τον κόσμο με άλλα μάτια, αφού πραγματεύεται θέματα σοβαρά τα οποία αφορούν το παρόν, παρουσιάζοντάς τα όμως σε ένα φανταστικό – δυστυχώς όμως όχι και απίθανο – μέλλον, στο έτος 2078 μετά Χριστόν...

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ – ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΙΑΣ (PHILADELPHIA EXPIRAMENT) ΚΑΙ Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ



Το πείραμα που διεξήχθει το 1943 στο λιμάνι της
Φιλαδέλφειας και το ταξίδι στον χρόνο που υποτίθεται ότι
έλβε χώρα κατά την διάρκειά του αποτελούν ένα από τα πιο
πολυσυζητημένα μυστήρια του 20ου αιώνα.



Τ

ις τελευταίες μέρες του Οκτωβρίου του 1943 και ενώ στον κόσμο μαινόταν ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος, ο μεγαλύτερος πόλεμος της ανθρώπινης ιστορίας, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποφάσισε την διεξαγωγή ενός πειράματος που, σε περίπτωση που επιτύγχανε, θα μπορούσε να δώσει στους Αμερικάνους και στους υπόλοιπους Συμμάχους ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των δυνάμεων του Άξονα· θα μπορούσαν δηλαδή να κάνουν τα πλοία τους – και αργότερα και τις άλλες στρατιωτικές τους μονάδες – όχι απλά μη ανιχνεύσιμες από τα ραντάρ των εχθρών τους, αλλά και αόρατες για τα μάτια των αντιπάλων τους! Επρόκειτο δηλαδή για ένα πλεονέκτημα που θα τους οδηγούσε σίγουρα στο να νικήσουν τον πόλεμο και μάλιστα πολύ γρήγορα…

Τ

ο όλο πείραμα θα βασιζόταν στην θεωρία των ενοποιημένων πεδίων σύμφωνα με την οποία η πορεία του φωτός είναι δυνατόν να στρεβλωθεί με την χρήση ενός ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και έτσι να κάνει ό,τι βρίσκεται εντός του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου αόρατο. Μέσα στους επιστήμονες που, ήδη πριν από αρκετούς μήνες, εργάστηκαν πάνω στο πείραμα ήταν ο Αλβέρτος Αϊνστάιν ο οποίος είχε συμβάλει στην εξέλιξη της εν λόγω θεωρίας με την βοήθεια της θεωρίας του περί της Γενικής Σχετικότητας – η οποία όμως, όπως αποδείχτηκε πριν από λίγο καιρό δεν ισχύει (δείτε και το σχετικό άρθρο) – αλλά και ο Σέρβος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα ο οποίος, καθώς λέγεται, αμφισβήτησε την βεβαιότητα του Αϊνστάιν ότι το πείραμα θα ήταν ακίνδυνο για τους ναύτες του πλοίου στο οποίο θα το εφάρμοζαν και, λίγες ημέρες μετά και αρκετό καιρό πριν την διεξαγωγή του πειράματος, βρέθηκε νεκρός στο εργαστήριό του ενώ πολλοί έκαναν λόγο για δολοφονία του από πράκτορες κάποιου από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Μ

ετά τον θάνατο του Νικολά Τέσλα, κανείς δεν αμφισβήτησε την ασφάλεια του πειράματος και έτσι, στα τέλη Οκτωβρίου του 1943, αποφασίστηκε ένα πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού και το πλήρωμά του να συμμετάσχουν στο πείραμα. Το πλοίο που επιλέχθηκε για να λάβει μέρος στο πείραμα ήταν το “USS Eldridge (DE-173)”, γνωστότερο στην Ελλάδα, όπου και αργότερα πουλήθηκε, με το όνομα “Λέων III (D54)”. Ο τόπος του πειράματος θα ήταν το λιμάνι της Φιλαδέλφειας, στην Πενσυλβανία (Philadelphia Naval Shipyard).

Το αντιτορπιλικό "USS Eldridge" την ώρα που εξαφανίζεται
από τα μάτια των παρατηριτών και από το ραντάρ, κατά την
διεξαγωγή του πειράματος της Φιλαδέλφειας.



Α

φού το πλοίο ετοιμάστηκε κατάλληλα και όλοι έλαβαν τις θέσεις τους, το πλοίο εξαφανίστηκε μέσα σε μία πράσινη ομίχλη. Κανείς δεν μπορούσε πλέον να το δει, ούτε τα ραντάρ μπορούσαν να το ανιχνεύσουν. Όλα έδειχναν, μέχρι στιγμής, ότι το πείραμα πήγαινε καλά.

Χ

ωρίς κανείς όμως να το περιμένει, την ίδια περίπου ώρα,  320 χιλιόμετρα μακριά από την Φιλαδέλφεια, στην πόλη Norfolk στην Βιρτζίνια, αναφέρθηκε ότι το αντιτορπιλικό USS Eldridge εμφανίστηκε να πλέει στην θάλασσα, αφού βγήκε από μία παράξενη μπλε λάμψη. Το πλοίο παρέμεινε εμφανές για αρκετή ώρα στα ανοικτά του Norfolk, μέχρι που εξαφανίστηκε ξανά με τον ίδιο τρόπο.

Τ

Ο Σέρβος επιστήμονας Νικολά Τέσλα
είχε προείνει, καθώς λέγεται, το πλοίο
που θα λάμβανε μέρος στο πείραμα να
μην είναι επανδρομένο, διότι θεωρούσε
πως κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά
επικίνδυνο για το πλήρωμα του πλοίου.
Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν όμως δεν τον
άκουσε και, μετά τον θάνατο του Τέσλα
λίγους μήνες πριν το πείραμα, κανείς
άλλος δεν τόλμησε να αμφισβητήσει
την ασφάλεια του πειράματος. Για το
πλήρωμα του πλοίου USS Eldridge τα
αποτελέσματα ήταν ολέθρια.



ο USS Eldridge εμφανίστηκε εκ νέου στην Φιλαδέλφεια, απ’ όπου και είχε ξεκινήσει, περίπου στην ώρα που οι επιστήμονες περίμεναν να εμφανιστεί ξανά, στο τέλος του πειράματος. Μα το πιο τρομερό απ’ όλα ήταν πως το USS Eldridge εμφανίστηκε στην Φιλαδέλφεια δέκα δευτερόλεπτα προτού εξαφανιστεί από το Norfolk. Επί δέκα δευτερόλεπτα δηλαδή, το USS Eldridge ήταν εμφανές και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, κάτι που ενδεχομένως θα σήμαινε ότι το καράβι δεν είχε ταξιδέψει απλά στον χώρο, πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι θα του επέτρεπαν οι μηχανές του, αλλά και στον χρόνο.

Ό

ταν το πείραμα τέλειωσε όμως, έγινε εμφανές το πόσο δίκιο είχε ο Τέσλα που είχε πει ότι το πλοίο θα έπρεπε να είναι μη επανδρωμένο, όταν το πείραμα θα λάμβανε χώρα. Κάποιοι ναύτες είχαν εξαφανιστεί, κάποιοι κάηκαν από το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, κάποιοι άλλοι έχασαν τα λογικά τους και οδηγήθηκαν σε ψυχιατρικές κλινικές – κάποιοι ίσως και για να μην μιλήσουν για ό,τι είδαν – ενώ κάποιοι άλλοι είχαν ενσωματωθεί μερικώς ή και ολικώς με το κύτος του πλοίου. Λέγεται για παράδειγμα πως ένας ναύτης, όταν το πλοίο εμφανίστηκε ξανά στην Φιλαδέλφεια βρέθηκε σε διαφορετικό σημείο του πλοίου από εκεί που βρισκόταν πριν αρχίσει το πείραμα, με το ένα του χέρι να έχει συγχωνευτεί με το μέταλλο του πλοίου! Οι υπόλοιποι ναύτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ένοιωσαν ναυτία – ή κάτι παρόμοιο με ναυτία – και έχασαν την αίσθηση του χρόνου, κάτι το οποίο ίσως και να είναι φυσικό επακόλουθο ενός ταξιδιού στην τέταρτη διάσταση. Κάποιοι μάλιστα απ’ αυτούς αισθάνονταν την αίσθηση πως γίνονται αόρατοι ακόμα και μετά το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Το πείραμα είχε αποτύχει και δεν είναι γνωστό το αν και το πότε επαναλήφθηκε.

Η

 επίσημη πάντως αναφορά που δόθηκε ήταν πως το πείραμα της Φιλαδέλφειας αφορούσε απλά το να γίνουν τα αμερικανικά πλοία μη ανιχνεύσιμα από τα εχθρικά ραντάρ και να μην έλκονται απ’ αυτά οι νάρκες που είχαν τοποθετήσει οι δυνάμεις του Άξονα στις θάλασσες. Μετά τα όσα έγιναν στο USS Eldridge, η υπόθεση θεωρήθηκε λήξασα.

Το USS Eldridge, με το νέο του όνομα Λέων III
βρισκόταν στην υπηρεσία του ελληνικου
πολεμικού ναυτικού από το 1951 ως το 1992.
Σε αυτό το διάστημα δεν ήταν λίγες οι αναφορές
για διάφορα ανεξήγητα φαινόμενα που λάμβαναν
χώρα στο πλοίο αυτό.

Μ

ετά  το τέλος του πολέμου, αφού αφαιρέθηκε από το πλοίο ο επιστημονικός εξοπλισμός αλλά και μεγάλο μέρος από τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του, το εν λόγω πλοίο πουλήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1951 στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό, το οποίο και το μετονόμασε σε Λέων III. Ο Λέων III παρέμεινε στην υπηρεσία της Ελλάδος μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του 1992, οπότε και παροπλίστηκε. Εφτά χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου του 1999, η ελληνική κυβέρνηση πούλησε το πρώτο πλοίο που πιθανολογείται πως ταξίδεψε στον χρόνο – είναι απίστευτο κι όμως αληθινό – για παλιοσίδερα!

Η

 πώληση του πλοίου αυτού στην Ελλάδα, μία σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν εντός του Λέοντα III, κατά τα 41 έτη που χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό πολεμικό ναυτικό (στα οποία συμπεριλαμβάνονται διαταραχές στην λειτουργία του ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ανεξήγητοι ήχοι που δεν προέρχονταν από πουθενά, παράξενες φιγούρες που εμφανίζονταν κατά καιρούς, ο θάνατος από καρκίνο πολλών μόνιμων ναυτικών που υπηρέτησαν για καιρό στο πλοίο, καθώς και η εξαφάνιση ολόκληρου του πλοίου (!) για δύο ημέρες, ενώ έπλεε στο Ιόνιο πέλαγος), αλλά και το γεγονός ότι μετά τον παροπλισμό του το 1992 εκατοντάδες αντικείμενα από το εσωτερικό του πλοίου παραδόθηκαν πίσω στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, παρά το γεγονός ότι είχαν φαινομενικά μηδενική αξία, έκανε πολλούς στην Ελλάδα να αρχίσουν να ασχολούνται με το θέμα του πλοίου, όπως είχε κάνει το διάστημα μεταξύ του 1943 και του 1951 και πολλούς στην Αμερική να ασχοληθούν με το θέμα αυτό. Ίσως μάλιστα το ενδιαφέρον αυτό του κόσμου για το πλοίο να ήταν αυτό που οδήγησε το 1999 στην πώληση του πλοίου για παλιοσίδερα…

Μ



Το βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη με
τίτλο "Το πείραμα της Φιλαδέλφειας
και η χωροχρονική επέμβαση
στους Περσικούς πολέμους"
(εκδόσεις Έσοπτρον) που εκδόθηκε
το 2009 πραγματεύεται την θεωρία
ότι το πείραμα της Φιλαδέλφειας
υπήρξε η αρχή μιας σειράς από
παρεμβάσεις των Η.Π.Α. με σκοπό
την διαμόρφωση της ιστορίας.

ετά την καταστροφή του Λέοντα III το θέμα όντως άρχισε, σιγά-σιγά, να ξεχνιέται στην Ελλάδα. Ένα τολμηρό ωστόσο βιβλίο, σε συνδυασμό με τις «ύποπτες» κινήσεις που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στις αμερικανικές βάσεις στην Νέα Μάκρη και στο Κάτω Σούλι Αττικής, έστρεψε πριν από λίγα χρόνια ξανά την δημοσιότητα στο πείραμα της Φιλαδέλφειας και στις πιθανολογούμενες προεκτάσεις του. Συγκεκριμένα στο βιβλίο του  «Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και η Χωροχρονική Επέμβαση στους Περσικούς Πολέμους» (εκδόσεις Έσοπτρον), ο Σπύρος Ασλάνης προσεγγίζει το θέμα από μία τελείως διαφορετική οπτική γωνία, συσχετίζοντάς το με τις έρευνες των Αμερικάνων στην Νέα Μάκρη και αλλού.

Η

 υπόθεση που κάνει ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πως το πείραμα δεν έληξε το 1943, αλλά επαναλήφθηκε και άλλες φορές, έως ότου η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατάφερε να πετύχει το ακίνδυνο και ελεγχόμενο ταξίδι στον χρόνο, το οποίο και χρησιμοποίησε κατά τις επόμενες δεκαετίες για να επέμβει στην ανθρώπινη ιστορία προς όφελός της, κάνοντας πειράματα σε διάφορες βάσεις, όπως και αυτή της Νέας Μάκρης. Υποστηρίζει επίσης ότι έγιναν επεμβάσεις – μεταξύ των άλλων – και στην αρχαία ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα, στην εποχή των Περσικών πολέμων, στις αρχές του 5^ου αιώνα προ Χριστού και πως μαρτυρίες για την επέμβαση αυτή των Αμερικάνων σε διάφορες μεγάλες μάχες της εποχής υπάρχουν μέσα στην αρχαία ελληνική γραμματεία!

Δεν είναι λίγα τα χωρία των έργων διαφόρων αρχαίων΄
ιστορικών, όπως ο Ηρόδοτος, ο Παυσανία και ο Πλούταρχος,
στα οποία αναφέρονται διάφορες επεμβάσεις ηρωικών και
θεϊκών μορφών υπέρ των Ελλήνων, στις μεγάλες τους μάχες
κατά των Περσών. Τι ήταν όμως οι μορφές αυτές; Ήταν
μορφές που βγήκαν από την φαντασία των αρχαίων,
ταξιδιώτες από το μέλλον ή μήπως ολογράμματα της
αρχαίας ελληνικής υπερτεχνολογίας; Στην εικόνα, ο πίνακας
του Wilhelm von Kaulbach που αναπαριστά την ναυμαχία της
Σαλαμίνας (480 προ Χριστού). Πιστός στα όσα λένε οι
αρχαίοι συγγραφείς, ο καλλιτέχνης αναπαριστά και την
"υπερφυσική" θεϊκή παρέμβαση (πάνω δεξιά).



Ο

 συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου προσπαθεί να στηρίξει τα λεγόμενά του σε έργα μεγάλων ιστορικών όπως ήταν ο Ηρόδοτος, ο Παυσανίας και ο Πλούταρχος που αναφέρουν ότι στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων και κυρίως στην μάχη του Μαραθώνα (490 προ Χριστού) και στην ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 προ Χριστού), εμφανίζονταν μορφές μεγάλων ηρώων και θεών που βοηθούσαν τους Έλληνες στον αγώνα τους κατά των Περσών χρησιμοποιώντας πανίσχυρα όπλα που αποδείχτηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά από τα όπλα της εποχής. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η σωτήρια επέμβαση – μεταξύ άλλων – του ήρωα Εχετλαίου στην μάχη του Μαραθώνα, για την οποία ο Παυσανίας γράφει στα «Αττικά» του: «συνέβη δὲ ὡς λέγουσιν ἄνδρα ἐν τῇ μάχῃ παρεῖναι τὸ εἶδος καὶ τὴν σκευὴν ἄγροικον· οὗτος τῶν βαρβάρων πολλοὺς καταφονεύσας ἀρότρῳ μετὰ τὸ ἔργον ἦν ἀφανής· ἐρομένοις δὲ Ἀθηναίοις ἄλλο μὲν ὁ θεὸς ἐς αὐτὸν ἔχρησεν οὐδέν, τιμᾶν δὲ Ἐχετλαῖον ἐκέλευσεν ἥρωα» (Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Αττικά, 32.5). Ο Σπύρος Ασλάνης δίνει στο βιβλίο του στην εμφάνιση του Εχετλαίου, αλλά και διάφορων άλλων μορφών, θεών και ηρώων, μία εξήγηση που ξεφεύγει απ’ αυτήν την συμβατικής ιστορίας που λέει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν φανταστικούς μύθους για το πώς νίκησαν τους Πέρσες. Σύμφωνα με την εκδοχή του Σπύρου Ασλάνη, Αμερικανοί κομάντος μεταφέρθηκαν στον χρόνο από την βάση της Νέας Μάκρης, στην μάχη του Μαραθώνα, όπου και βοήθησαν τους Έλληνες με σκοπό να περιοριστεί στην ιστορία ολόκληρη η δύναμη των Περσών και, ως εκ τούτου, και η δύναμη του σημερινού Ιράν…

Η

 άποψη αυτή την οποία ο Σπύρος Ασλάνης εξέφρασε στο βιβλίο του περί της επέμβασης των Αμερικανών στους Περσικούς πολέμους προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην ελληνική κοινή γνώμη, όταν εκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο το 2009. Ήταν, χωρίς αμφιβολία, φυσικό το βιβλίο αυτό να εγείρει αντιδράσεις και να κάνει τρελές πωλήσεις. Επρόκειτο όμως για ένα βιβλίο που ανταποκρίνεται σε πραγματικά γεγονότα, ή μήπως πρόκειται για ένα καλοδουλεμένο αληθοφανές μυθιστόρημα που φτιάχτηκε για να προκαλέσει αντιδράσεις, να ακουστεί και να κάνει καλές πωλήσεις; Αν τα όσα το βιβλίο αυτό λέει ισχύουν, τότε με ποια λογική συνέβη το χρονικό παράδοξο που αναφέρεται στο βιβλίο; Αν πάλι πρόκειται για φαντασία, μήπως το ότι δεν υπήρχε κάποια επίσημη αντίδραση σχετίζεται με την συγκάλυψη της πραγματικής αποστολής κάποιων αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, όπως αυτής της Νέας Μάκρης;

Οι έννοιες που σχετίζονται με την στρέβλωση του

χωροχρονικού συνεχούς είναι πολύπλοκες. Μία
στρέβλωση του χωροχρόνου μπορεί να ενώνει δύο
διαφορετικά σημεία που είτε βρίσκονται σε
διαφορετικό σημείο του χώρου, αλλά στον ίδιο
χρόνο, είτε σε άλλο χρόνο, αλλά στον ίδιο χώρο,
είτε σε άλλο χώρο και άλλο χρόνο. Στην
περίπτωση της στρέβλωσης που λέγεται πως
έγινε κατά την διεξαγωγή του πειράματος της
Φιλαδέλφειας, μέσα από την οποία το
USS Eldridge ταξίδευσε από την Φιλαδέλφεια
στο Norfolk και μετά πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια,
δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν άνοιξε
μία χρονική πύλη που πέρασε το πλοίο δέκα
δευτερόλεπτα στο παρελθόν, ή αν άνοιξε μια απλή
αστροπύλη που μετέφερε το πλοίο από το ένα
μέρος στο άλλο, με τρόπο τέτοιο ώστε από την μία
πόλη, να είναι δυνατόν κανείς να δει το πλοίο να
πλέει, μέσα από την χωροχρονική στρέβλωση, στα
νερά της άλλης πόλης, 320 χιλιόμετρα μακριά...




Τ

ο πρώτο που θα πρέπει να απαντηθεί στην υπόθεση αυτή είναι το αν, κατά την διάρκεια του πειράματος της Φιλαδέλφειας έγινε όντως ταξίδι στο χρόνο. Υπό την προϋπόθεση ότι τα όσα διέρρευσαν την ημέρα της διεξαγωγής του πειράματος είναι σωστά, μπορούμε να εικάσουμε – και όχι να πούμε με βεβαιότητα – πως το ταξίδι του USS Eldridge από την Φιλαδέλφεια στο Norfolk και πάλι πίσω στην Φιλαδέλφεια δεν έγινε μόνο στον χώρο, αλλά και στον χρόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή, αν και το αντιτορπιλικό USS Eldridge φαινόταν ταυτόχρονα και στην Φιλαδέλφεια και στο Norfolk, αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι η στρέβλωση του χώρου μέσα από την οποία το αμερικάνικο αντιτορπιλικό περνούσε από το Norfolk πίσω στην Φιλαδέλφεια πιθανώς παρέμεινε ανοιχτή για περίπου 10 δευτερόλεπτα, προκειμένου το πλοίο να περάσει μέσα από αυτήν. Έτσι, στην αρχή του φαινομένου των 10 δευτερολέπτων το USS Eldridge βρισκόταν στα ανοιχτά του Norfolk, αλλά η εικόνα του ταξίδευε ήδη μέσα από την στρέβλωση ως την Φιλαδέλφεια και στο τέλος του φαινομένου, λίγο πριν κλείσει η στρέβλωση αυτή στον χώρο, το πλοίο έπλεε στην θάλασσα της Φιλαδέλφειας, ενώ η εικόνα του συνέχιζε να ταξιδεύει, μέσα από την στρέβλωση του χώρου, πίσω στο Norfolk. Αν κάτι τέτοιο έλαβε χώρα – το οποίο θα ήταν λιγότερο δαπανηρό ενεργειακά από το ταξίδι στον χρόνο – τότε η περίπτωση του ταξιδιού στον χρόνο μπορεί να αποκλειστεί. Ωστόσο, λόγω του ότι τίποτε άλλο δεν διέρρευσε από το πείραμα, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αν έγινε ή όχι ταξίδι στον χρόνο.

Αεροφωτογραφία της αμερικανικής βάσης της
Νέας Μάκρης, απ' όπου, κατά τον Σπύρο Ασλάνη,
οι Αμερικάνοι διεξήγαγαν τις αποστολές τους στο
παρελθόν. Αν και υπήρχαν αναφορές για περίεργες
κινήσεις στην περιοχή, αυτές θα ήταν λογικά
αδύνατον να σχετίζονται με ταξίδια στον χρόνο
καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο.
Η λειτουργία της εν λόγω βάσης που παραμένει
μυστική, αν και θα μπορούσε να σχετίζεται με τις
παράξενες αναφορές των αρχαίων ιστορικών για
"θεϊκές" επεμβάσεις στις μεγάλες μάχες των
Περσικών πολέμων, αυτό θα μπορούσε να γίνεται
και με άλλον τρόπο.



Α

κόμα όμως και στην περίπτωση που έγινε θα ήταν δύσκολο να έχει επαναληφθεί και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βάθος χρόνου, όπως αυτό των δυόμισι χιλιετηρίδων, για το οποίο κάνει λόγο στο βιβλίο του ο Σπύρος Ασλάνης. Πρώτα απ’ όλα, οι ολέθριες συνέπειες που είχε το πείραμα αυτό για τους ναύτες του πλοίου πρέπει να έκανε τους Αμερικάνους να σκεφτούν πολύ σοβαρά την επανάληψη του πειράματος. Το γεγονός έπειτα ότι δύο χρόνια αργότερα, το 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος τέλειωσε, έκανε λιγότερο επιτακτική την έρευνα πάνω σε νέα οπλικά συστήματα όπως λόγου χάριν τα αόρατα ή τα τηλεμεταφερόμενα πολεμικά πλοία και ο ψυχρός πόλεμος που ακολούθησε έστρεψε τα βλέμματα των δύο υπερδυνάμεων της εποχής κυρίως στην κατάκτηση του διαστήματος και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Κατόπιν το γεγονός ότι τα USS Eldridge πουλήθηκε στην Ελλάδα, οκτώ μόλις έτη μετά το πείραμα δείχνει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν το 1951 ιδιαίτερη διάθεση να επαναλάβουν το πείραμα ή να μελετήσουν καλύτερα το εν λόγω πλοίο. Ακόμα και το ενδιαφέρον που έδειξαν αργότερα οι Αμερικάνοι για το πλοίο αυτό, δεν μπόρεσε να επισπεύσει την καθυστέρηση των 41 ετών από την πώληση μέχρι τον παροπλισμό του πλοίου το 1992 που το πλοίο βρισκόταν στις υπηρεσίες του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Εν συνεχεία, το γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε την Θεωρία της Σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν αλάνθαστη μέχρι και την πειραματική κατάρριψη της από επιστήμονες του CERN το 2011 σε συνδυασμό με το ότι η θεωρία των ενοποιημένων πεδίων ερμηνεύτηκε από τον ίδιο τον Αϊνστάιν με βάση την Θεωρία της Σχετικότητας, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι λογικά αδύνατον, εφαρμόζοντας μία λανθασμένη θεωρία, οι Αμερικάνοι να κατάφεραν τα επιθυμητά γι’ αυτούς αποτελέσματα. Και η βάση της Νέας Μάκρης από την οποία και υποτίθεται ότι έγιναν τα ταξίδια των Αμερικανών προς την εποχή των Περσικών πολέμων, το 2011 είχε ήδη πάψει να λειτουργεί! Τέλος είναι λογικό, σε περίπτωση που οι Αμερικάνοι σχεδίασαν ποτέ ταξίδι τόσο βαθιά στο ανθρώπινο παρελθόν, να μην σχεδίασαν σε καμία περίπτωση παρέμβαση στην ροή της ιστορίας, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν καθαρή τρέλα, δεδομένου του ότι η αλληλουχία των ιστορικών γεγονότων, ή μάλλον η δομή του χωροχρόνου που σχηματίζεται από την αλληλουχία αυτή, είναι εξαιρετικά εύθραυστη και ευαίσθητη και, σε περίπτωση που διαταραχτεί, το να επανέλθει στην φυσιολογική της κατάσταση είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο – υπό την προϋπόθεση πως δεν είναι ακατόρθωτο. Αυτό οι Αμερικάνοι σίγουρα το ήξεραν και, δεδομένου του ότι η διαταραχή της αλληλουχίας των ιστορικών γεγονότων θα επηρέαζε αλυσιδωτά και την αμερικανική ιστορία, θα ήταν εντελώς παράλογο να έκαναν κάτι τέτοιο οι Αμερικάνοι…

Υπάρχει μία επιστημονική θεωρία,
σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή

η ύπαρξη σχετικών μεταξύ τους ως ένα

σημείο παράλληλων συμπάντων.
Σύμφωνα με την θεωρία αυτή θα μπορούσε
σε ένα παράλληλο σύμπαν η ιστορία στην
Γη να έχει εξελιχθεί διαφορετικά. Κάτι
τέτοιο όμως δεν συνεπάγεται πως για
να υπάρξει μία πραγματικότητα πρέπει να
αναιρεθεί μια άλλη ή να δεχτεί την
επέμβαση της πρώτης. Αντιθέτως τα
παράλληα σύμπαντα λογικά εξελίσονται
εντελώς αμεξάρτητα το ένα από το άλλο,
ώστε να αποφευχθούν τυχόν
χρονικά παράδοξα.

Π

αίρνοντας όμως την ακραία περίπτωση οι Αμερικάνοι να έκαναν την τρέλα του ταξιδιού στο παρελθόν και την ακόμα μεγαλύτερη τρέλα να παρέμβουν στην ροή της ιστορίας, θα ήταν άραγε εφικτό το να το πράξουν; Αν σε μία εναλλακτική πραγματικότητα, οι Πέρσες είχαν νικήσει την μάχη του Μαραθώνα, είχαν κατακάψει την πόλη των Αθηνών και είχαν εξολοθρεύσει τον πληθυσμό της, πώς θα μπορούσε να γεννηθεί ο δυτικός πολιτισμός που, στην δικιά μας πραγματικότητα, πέρασε μέσα από την αρχαία Ελλάδα, στην Ρώμη, από την Ρώμη, στην δυτική Ευρώπη (στο βασίλειο των Φράγκων και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους) κι από ΄κει πάλι στην Αγγλία και τέλος από την Αγγλία στις Ηνωμένες Πολιτείες; Πώς δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά θα υπήρχαν Αμερικανοί με δυτικό πολιτισμό για να κάνουν το πείραμα της Φιλαδέλφειας και για να φτιάξουν τις βάσεις της Νέας Μάκρης και του Κάτω Σουλίου Αττικής, απ’ όπου θα πραγματοποιούσαν, κατά τον Σπύρο Ασλάνη, το ταξίδι τους με το οποίο θα διαμόρφωναν την δικιά μας πραγματικότητα; Κι αν οι Αμερικάνοι δεν ήρθαν από την εκεί ή από την τότε – οι έννοιες του χώρου και του χρόνου συγχέονται σε τέτοιες υποθέσεις – πραγματικότητα, αλλά ήρθαν από την δικιά μας πραγματικότητα στην τότε με σκοπό να την καταστρέψουν για να μην της επιτρέψουν να υπάρξει, στερώντας την ύπαρξη από την δικιά μας και δικιά τους πραγματικότητα, γεννιούνται μερικά ερωτήματα. Πώς είναι δυνατόν μία ομάδα Αμερικανών κομάντος που δεν υπήρχε να υπήρξε και να έκανε ταξίδι από ένα υποθετικό και ανύπαρκτο πουθενά στην μάχη του Μαραθώνα με σκοπό να ανατρέψει την ισχύουσα πραγματικότητα και να επιτρέψει στον εαυτό της και στην ανύπαρκτη υποθετική, αλλά οικεία προς αυτήν πραγματικότητα να δημιουργηθεί για να μπορέσουν και αυτοί να υπάρξουν; Κι αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν, μήπως το ον ή τα όντα που πραγματοποίησαν αυτήν την υποθετική μετακίνηση στον χώρο και στον χρόνο δεν θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι και άρα δεν ήταν σε καμία περίπτωση Αμερικάνοι κομάντος; Κι ακόμη και να ήταν Αμερικάνοι της δικιάς μας πραγματικότητας, πώς ήξεραν, αφού η δικιά μας πραγματικότητα ήταν υποθετική και ανύπαρκτη και εντελώς άσχετη με τις εξελίξεις της πραγματικότητας που ο Σπύρος Ασλάνης υποθέτει πως ήταν πραγματική, πως η συγκεκριμένη μάχη στην αληθινή πραγματικότητα – οι έννοιες του πραγματικού και του υποθετικά πραγματικού συγχέονται – έχει χαθεί για να επέμβουν στην εξέλιξη της παρά το γεγονός ότι η ιστορία της δικής μας πραγματικότητας είναι γεμάτη από αναρίθμητες μάχες; Και ακόμα και αν με την πιο ακραία τεχνολογία το ήξεραν, πώς θα μπορούσαν να μεταβούν στην παράλληλη πραγματικότητα αφού οι δύο πραγματικότητες είναι εντελώς ανεξάρτητες για να μπορούν και οι δύο – η μία πραγματικά και η άλλη υποθετικά – να υπάρχουν; Και στην περίπτωση πάλι που δεν το ήξεραν, δεν θα ήταν απειροελάχιστες οι πιθανότητες τυχαία να πέσουν στο σημείο τομής των δύο πραγματικοτήτων που ήταν η μάχη του Μαραθώνα; Και πάλι οι επιστήμονες της υποθετικής μας πραγματικότητας και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για ποιον λόγο θα άφηνε την παρέμβαση της ομάδας αυτής στην ροή της – έστω και υποθετικής – ιστορίας, την ώρα που γνωρίζει τον κίνδυνο των ταξιδιών στον χρόνο; Όλες αυτές οι ερωτήσεις μας οδηγούν μόνο σε ένα συμπέρασμα: στο ότι η υπόθεση του βιβλίου του Σπύρου Ασλάνη περί χωροχρονικής επέμβασης Αμερικάνων κομάντος στην μάχη του Μαραθώνα παραπέμπει σε χρονικό παράδοξο και – ως εκ τούτου – κατά την ίδια λογική αναγκαιότητα που στην Γεωμετρία δεν μπορώ να φέρω από σημείο εκτός ευθείας δύο ή περισσότερες διαφορετικές παραλλήλους σε αυτήν ευθείες, η όλη υπόθεση του εν λόγω βιβλίου είναι άτοπη και δεν στέκει στην λογική.

Μ

α, αν τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Σπύρου Ασλάνη δεν ισχύουν, τότε γεννούνται δύο ερωτήματα πού και πριν το βιβλίο αυτό γραφτεί ταλαιπωρούσαν τους ιστορικούς. Ήταν δυνατόν οι αρχαίοι ιστορικοί που αναφέρουν τις επεμβάσεις αυτές των ηρώων και των θεών στις μεγάλες μάχες των Περσικών πολέμων, ειδικά στο σημείο αυτό να θέλουν να περάσουν από την ιστορία στον μύθο; Και, αν οι αναφορές αυτές έχουν καθαρά μυθολογικό περιεχόμενο, πώς είναι δυνατόν οι θρίαμβοι των Ελλήνων κατά των Περσών να ήταν τόσο μεγάλοι;

Τ

ο ότι μία εναλλακτική θεωρία, όπως αυτή του Σπύρου Ασλάνη, δεν στέκει όμως, δεν συνεπάγεται πως η αποδεκτή από την συμβατική ιστορία εκδοχή είναι απαραιτήτως και απόλυτα ορθή. Το ότι δεν έγινε ταξίδι στον χρόνο από τους Αμερικάνους, δεν συνεπάγεται ότι όλοι εκείνοι οι ήρωες και οι θεοί που εμφανίστηκαν στις μάχες αυτές δεν εμφανίστηκαν ούτε πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν μυθομανείς και τα έβγαζαν όλα αυτά από την φαντασία τους.

Μ

ία άλλη εναλλακτική θεωρία που μιλά για το θέμα τον «θεϊκών» και «ηρωικών» επεμβάσεων στις μάχες των Περσικών πολέμων είναι και αυτή που θέλει στους Περσικούς πολέμους να χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες μιας άλλης – όχι μεταγενέστερης αλλά προγενέστερης – εποχής· μιας εποχής που χάνεται πίσω από το πέπλο του μύθου, όταν στην Γη υπήρχε ακόμα η υπερτεχνολογία των Ατλάντων και των Ελλήνων της εποχής πριν τον ελληνοατλαντικό πόλεμο. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, τα πανάρχαια οπλικά συστήματα παρέμεναν για χιλιετίες κρυμμένα στα χέρια των ιερατείων, μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο. Μετά έμειναν ξεχασμένα για αρκετούς ακόμα αιώνες, μέχρι που τα ισχυρά κράτη της νεότερης ιστορίας άρχισαν να τις αναζητούν για να επιβάλουν την δύναμή τους. Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε, στις ίδιες πάλι περιοχές που σχετίζονται με τις μεγάλες εκείνες μάχες των Ελλήνων κατά των Περσών – και όχι μόνο – να έστησε η σύγχρονη αμερικανική υπερδύναμη τις βάσεις της και έτσι να αιτιολογούνται και οι παράξενες έρευνες που έγιναν από αυτούς σε διάφορα μέρη που πιθανώς να έκρυβαν κατάλοιπα εκείνης της αρχαίας υπερτεχνολογίας…